Tussen zwijgen & gillen: Poldervibes

Met glinsterende ogen kijkt ze mij aan, overduidelijk geïnteresseerd maar niet helemaal zeker van haar zaak. Enigszins nerveus blijft ze dan ook op een veilige afstand van mij staan en dat geeft mij een extra mogelijkheid om scherp te stellen voor de volgende klik. Mijn gehurkte houding begint zo langzamerhand voor verzuring te zorgen en als ik mijn knie voorzichtig op de grond plaats schrikt ze. Met ongecontroleerde sprongetjes brengt ze haar onwennige lijf in beweging en verdwijnt achter haar moeder: een groot wollig schaap op de dijk.

Het is een heerlijke zonnige namiddag, zo begin april, en ik voel mij helemaal in mijn element. In mijn shirtje probeer ik de witte wintergloed van mijn armen te verbannen en ik besef dat de slecht ademende laarzen niet de beste keuze zijn geweest voor dit weertype. Echter, met alle schapenstront komen ze echter ook wel weer handig uit, dus ik neem de zweetsokken maar voor lief.
Terwijl de hengels op de steunen liggen geniet ik optimaal van de natuur. Tientallen lammetjes ontdekken de omgeving van mijn stekje en dartelen vrolijk achter elkaar aan, terwijl aan de overkant een aantal hazen zich tegoed doen aan het verse gras groen in het weiland. Ik wil niet te zweverig overkomen, maar dit is voor mij als ‘stadse visser’ een verademing.

Ontluikend groen

Normaal kijk ik vooral uit naar beton en heb ik doorlopend auto’s en fietsers achter de stekken langs. Of groepen kinderen die het op één of andere manier altijd nodig lijken te vinden om zo luid mogelijk te vragen of ik al iets heb gevangen. Dat wekt zo langzamerhand toch wat frustratie op kan ik je vertellen. Vandaag zijn het echter alleen bejaarden op hun vooraf uitgestippelde wandelroute en vogelaars die met een verrekijker of hun mega-super-telelens door de polder struinen. Terwijl zij hun vizier vooral op de grutto’s, kieviten en scholeksters gericht hebben, weten de vrolijke lammetjes ook bij hen een lach op het gezicht te brengen.

Een enkele vogelaar loopt zwijgend langs mij, maar over het algemeen vallen de negatieve reacties reuze mee. De meeste voorbijgangers zien denk ik wel dat ik de spullen goed voor elkaar heb. De grote brasems die ik overdag vang worden onder het toeziend oog van enkele rimpelsauriërs op de onthaakmat van de haak ontdaan, en mijn afval stop ik netjes in een apart zakje naast de koffiepot. Ik geef ze geen reden om te klagen en het aantal succeswensen gaat de hele middag door. Een klein beetje liegen voor eigen bestwil is er vanzelfsprekend ook wel bij, want natuurlijk heb ik die stretcher niet alleen meegenomen om overdag even lekker te kunnen liggen. Al zou de volgende ochtend blijken dat je daar niet altijd mee wegkomt…

Een mooi beeld in het verdwijnende avondlicht
Een mooi beeld in het verdwijnende avondlicht

Eén vrouw was in de avondschemer aanwezig om foto’s te maken van de lammetjes. Desgevraagd vertelde ik haar toen dat ik de schemering zou afwachten en dan richting huis zou gaan. Een prima verklaring voor het moment, maar ik had niet verwacht dat zij de volgende ochtend om 7 uur stipt weer aanwezig zou zijn om diezelfde lammetjes nu met de ochtendzon op de foto te zetten. Ze gunt mij geen blik meer waardig, maar ik kan er niet echt mee zitten. Vlak voor haar komst mocht ik namelijk mijn eerste karper van het jaar op de mat verwelkomen. Een mooie schub, bedolven onder de bloedzuigers. In iedere lichaamsholte (bek, kommetje achter de vinnen etc.) trof ik enkele bloedzuigers aan. Dit is voor mij een teken dat de karpers nog niet al te lang uit hun winterstand zijn gekomen, ondanks de toch riante watertemperatuur van 13 graden.

De bloedzuigers zaten overal!
De bloedzuigers zaten overal!

In het langzaam opkomende zonnetje vereeuwig ik mijzelf met de schubkarper en als de mist verdwenen is herhaalt het beschreven scenario van spelend vee, krijsende vogels en goedkeurende wandelaars zich. De komende tweeënhalve week zal ik hier nog veel gaan komen, genieten van de natuur en proberen om één van de grotere aanwezige schubkarpers schaakmat te zetten. Voor mij is het duidelijk, ik voel de poldervibe!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.