Tussen zwijgen & gillen: Terugblik 2013

Het is vandaag exact een jaar geleden dat ik met jullie vooruitblikte op het visjaar 2013. Nieuwe visplannen, een andere werkomgeving en één vis die centraal stond in mijn visserij. Inmiddels is duidelijk welke plannen ik heb kunnen realiseren en welke ik nog moet doorschuiven naar een volgend jaar. Een korte samenvatting van een, overwegend, mooi jaar:

Valse start

De wintermaanden waren eigenlijk gereserveerd voor de visserij op snoek, maar op 8 januari 2013 spendeerde ik mijn eerste uurtjes achter de karperhengels. De temperaturen waren nog erg zacht voor de tijd van het jaar en het kriebelde net iets teveel. Die eerste sessie kreeg ik ook direct de eerste aanbeet van het jaar, maar deze werd helaas niet verzilverd. Een week later kelderden de temperaturen en konden de hengels noodgedwongen de schuur in wegens de late komst van de winter.


'De eerste van het jaar'


Dezelfde winter vertoonde eind maart nog steeds tekenen van leven toen ik voor een vierdaagse sessie richting het Franse land reed. Op uitnodiging van Shimano woonde ik het NPC bij voor CarpFeeling. Op de heenreis sneeuwde het nog en mijn visserij in Nederland lag nog steeds stil. Het verbaasde me dan ook niet dat ik de sessie afsloot zonder gevangen vis. Gelukkig kreeg een maand later het voorjaarszonnetje dan toch de overhand. Tijdens de eerste korte sessies op het kanaaltje werd geblankt, maar halverwege april was het voor het eerst raak. Een klein projectspiegeltje mocht op de foto en gaf het startschot voor een korte voorjaarscampagne die me nog een paar kleinere vissen opleverde.

Toen de temperaturen in opwaartse richting gingen kwam het vissen voor mij een tijdje stil te liggen. In 2012 had een flinke serie tegenslagen ervoor gezorgd dat het vijverproject in mijn tuin niet kon worden afgerond. Om een breuk met mijn vriendin te voorkomen moest er dus worden geklust en dat nam wederom meer tijd in beslag dan ik vooraf had verwacht. Heel af en toe glipte ik de poort uit met een (pen)hengel, maar potten kon ik niet breken. Gelukkig werd de vijver begin juli afgerond en kon er weer aan vissen worden gedacht.


`Eindelijk, tijd om te vissen!` 


Gas erop!

Door de onvoorziene drukte aan het thuisfront had ik nog niet veel kunnen doen met mijn vergunning voor het syndicaat. Sinds mei had ik er namelijk pas twee (visloze) nachtjes doorgebracht. Kevin had in de tussentijd niet stilgezeten en ving, naast een mooie serie vissen, ook de vis die we beide zo hoog op de lijst hadden staan. De motivatie steeg bij het zien van zijn foto´s en snel werden er een aantal nachtjes ingepland.
 

´De hoofdprijs´


De eerste drie nachten in juli brachten wederom geen vis op de kant, maar tijdens een 24-uurs sessie aan het einde van de maand werd de negatieve reeks doorbroken. Die avond ving ik twee zeer bijzondere vissen. Een tropische vangst in de vorm van een zwarte Pacu kwam als eerste en bracht me even van de wijs. Veel tijd om er bij stil te staan had ik niet, want kort daarna ving ik mijn eerste karper op het water. Dat die vis ook gelijk mijn targetvis zou zijn had ik nooit durven denken en ik verkeerde even in een roes. Het restant van die nacht bracht nog een viertal aanbeten en een paar prachtige karpers. Wat een water! Deze eerste nachten op het syndicaat waren gelijk het onderwerp van mijn eerste videoblog.

´De eerste videoblog met enkele bijzondere vissen´


De rest van de zomer leverde veel vis op. De motivatie was hoog en dat zorgde automatisch voor meer uren aan de waterkant. Kleine voerstekjes werden onderhouden en met name de tijgernoten liepen bijzonder hard in deze periode. Bijna iedere sessie was het raak! De vangsten liepen uiteen van magere schubjes uit nabijgelegen sloten, tot de prachtig beschubde spiegelkarpers van VC de Meeren. De geplande visserij aan het kanaaltje verliep moeizamer, maar in augustus lukte het toch om een vis uit de betere laag van het bestand op de mat te krijgen.

September was een mooie maand. Een maand waarin de zomer langzaam haar warmte verloor en flinke regenbuien over ons land trokken. Een aantal korte dagsessies op stadswateren leverde snel een paar vissen op en ook ´s nachts had ik geen reden tot klagen. De zomer stond voor mij dus in het teken van veel vis, maar de grotere vissen bleven achterwege. Nu ben ik tevreden met iedere vis, maar ook ik vang graag grote karpers.


´Een vis uit de betere laag van het bestand´


Het najaar

Een geplande sessie in Frankrijk vond geen doorgang en daarom had ik wat extra tijd beschikbaar voor sessies in eigen land. De eerste nacht van oktober bracht me waar ik stiekem naar verlangde. Een prachtige dertiger vond mijn net tijdens de eerste priksessie op een water waar ik lang niet had gevist. Deze vangst gaf me vertrouwen en ik besloot het water later in het najaar nog een paar keer aan te doen.  Die sessies leverden me nog twee aanbeten op, waaronder de vangst van een gave schub.

Maar nog heel even terug naar oktober, want daarin werd nog genoeg gevist. Een paar dagen na de vangst van de schub zat het me tijdens een meerdaagse sessie op het syndicaat niet zo mee. De temperatuurwisselingen en vele regen zorgden ervoor dat de vis een stuk minder actief was dan gehoopt. Tijdens de laatste uurtjes kreeg ik toch nog een tweetal aanbeten, waarvan ik er helaas maar één wist te verzilveren. Dit bleek een prachtig spiegeltje te zijn die ik graag over een aantal jaar nog eens zou terugzien.  


`ze hoeven niet altijd groot te zijn`


Een laatste fijne herinnering uit oktober is de sessie voor de carpcam. Na de nodige technische problemen kon er uiteindelijk toch worden gevist. Een tweetal prachtige schubkarpers vond uiteindelijk de onthaakmat en een derde kwam er mee weg. Het was een fantastische ervaring om live te kunnen zien hoe jouw rigs onder water werken. Het opent je ogen en zet je aan het denken voor je presentaties in andere omstandigheden.


Het was een unieke ervaring

Al met al was 2013 voor mij een heel mooi jaar met mooie vissen. De bouw van de vijver zorgde voor wat vertraging en pas in de zomer kon er flink worden gevist. Er is echter meer dan vissen en ook thuis moet alles goed op de rit staan om vrije aan de waterkant te kunnen zitten. In het komende jaar zal mijn visserij op het syndicaat wat intensiever gaan worden, maar er zijn nog genoeg andere plannen die borrelen.

Ik wil jullie bedanken voor het volgen van mijn (video)blogs en wens jullie een heel fijn, gezond en visrijk 2014!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.