Tussen zwijgen & gillen: The one that got away

Na bijna twee maanden zag ik afgelopen donderdag eindelijk weer eens de kans om een nachtje te vissen aan mijn favoriete viswater. De stek die ik voor ogen had wordt doorgaans erg druk bevist en de kans dat hij bezet zou zijn bij aankomst was erg groot. Hierdoor besloot ik ditmaal niet voor te voeren en een instant nachtje te vissen. Gelukkig bleek ik de enige aanwezige te zijn en kon ik de gewenste stek bezetten.

De rechterhengel werd op afstand tegen een obstakel gevist. Door met een gevlochten lijn te vissen en de slip volledig dicht te draaien is het mogelijk om de vis beheerst uit de bosjes te houden en te blokken. Vanaf de gekozen stek kan de vis naar de zijkanten zwemmen zonder in de obstakels te zwemmen. Het is echter wel noodzakelijk om alert te reageren bij een aanbeet. De rig werd voorzien van een 15mm dumbell en een halve fluo pop-up. Om snel vis op de stek te krijgen voerde ik een handje boilies in combinatie met een mix van pellets, mais, tonijn en gebroken boilies. De linkerhengel plaatste ik op een ondiepe zone van het water, voorzien van twee tijgernootjes en een paar handen tijgernoten.


Binnen twintig minuten stond ik weer buiten


Ondanks de vele regen van de laatste dagen was het sinds mijn komst droog. Eigenlijk was het ook gewoon heerlijk vertoeven in het zonnetje. Na het nuttigen van een maaltijdsalade besloot ik dan ook een biertje te openen en even van het moment te genieten. Plots liep de hanger van de rechterhengel tegen het carbon en begon ook de delkim te sputteren. Ik sloeg aan en liep gelijk een meter naar achteren om de vis geen ruimte te geven. De vis liet zich zo goed blokken en zwom daarna rustig mee terwijl ik lijn binnen draaide. Het was duidelijk voelbaar dat het geen kleine vis betrof en het rustige gedrag tijdens de dril wees daar ook op.

Op het moment dat de vis zo’n twintig meter uit de kant zwom liet hij zich voor het eerst aan de oppervlakte zien. Een zeer donkere beschubde rug doorkliefde het oppervlakte en de vis draaide rustig rondjes in de bovenste waterlaag. Gestaag kwam de vis dichterbij, tot hij duidelijk zichtbaar was in het heldere water. De grote schubkarper, die ik boven de 15 kg schatte, nam nog een laatste spurt en de meters lijn vlogen van de spoel. Plotseling was daar dat moment waar je nooit op zit te wachten. Totaal gedesillusioneerd stond ik daar met een rechtgesprongen hengel. Een aantal scheldwoorden trokken langs de oevers...


Een moment om van te genieten


Een oorzaak voor deze pijnlijke losser kon ik niet vinden. De dril was rustig verlopen en de slip stond goed afgesteld. Ook de haak was scherp. Een kwestie van pure pech dus, maar wel op het verkeerde moment. En dat terwijl het morgen pas vrijdag de 13e was. De lijn werd weer op zijn plek gelegd in de hoop op een tweede aanbeet.

In de avond kreeg ik bezoek van twee andere vissers. Na een paar uurtjes vispraat bleef ik weer alleen achter. Voor mijn gevoel lag de rechter hengel niet helemaal naar wens en daarom besloot ik hem voor het donker nog eenmaal goed te leggen. Daarna werd de slaapzak opgezocht en vielen de eerste druppels regen op het tentdoek. Vanaf dat moment zou het non-stop blijven regenen tot in de volgende middag.

Rond een uur of vier in de nacht kwam de rechter delkim wederom tot leven. Ik spoedde me de tent uit en zag dat de molen al tegen de delkim getrokken was. Ook deze vis liet zich zonder problemen van richting veranderen en kwam in een rechte lijn naar mijn oever gezwommen. Voor de kant bood de vis flinke strijd. De felle uithalen wezen op een kleinere vis en een aantal minuten later sloot ik het net om een mooie donkere schubkarper van 9,8 kg. De eerste is binnen, top!


Een goede combinatie


De vis werd even in een weighsling weggehangen om de rig zo snel mogelijk weer in positie te krijgen. Je weet immers maar nooit of er nog vissen in de buurt hangen. Hierna werden er een aantal foto’s gemaakt en kon de vis weer richting zijn favoriete stekjes. Ik zocht de slaapzak weer op en stond twintig minuten later opnieuw met dezelfde hengel in mijn handen. De molen was wederom tegen de delkim getrokken en ook ditmaal verliep de dril volledig volgens planning. Inmiddels was de verlichting buiten weer aangegaan en in het kraakheldere water zag ik een lichtgekleurde schubkarper door het water cruisen. Niet veel later kon ook deze vis op de onthaakmat begroet worden en volgde hetzelfde ritueel als even daarvoor. De schub bracht exact 10 kg op de schaal en daarmee had ik in korte tijd toch twee mooie vissen gevangen.


De herkansing werd benut een schub van 9.8 kg


Helaas hield de regen aan en bleef het verder stil op de stek. Met behulp van buienradar werd er gezocht naar een droog momentje om op te ruimen en die werd gelukkig gevonden in het begin van de middag. Met drie aanbeten mocht ik niet klagen, want slechts éénmaal eerder kreeg ik meer dan twee aanbeten binnen één sessie op dit water. Helaas zal de ene vis die ik loste vermoedelijk ook de grootste geweest zijn die ik tot op heden gehaakt had hier. Dat maakte deze losser extra zuur, maar ik troost me in de gedachte dat er nog meer grote vissen op het water zwemmen en mijn tijd nog wel komt.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.