Tussen zwijgen & gillen: Verslagen

Met de donkere en koude dagen neemt de drang om te gaan vissen weer toe. Gelukkig zullen de dagen binnenkort weer langer worden en hopelijk zal de zon zich van haar beste kant laten zien. In het aankomende voorjaar wil ik nog eenmaal serieus achter mijn targetvis aan gaan. De afgelopen twee seizoenen ben ik er helaas niet in geslaagd om de vis te vangen  en voor mijn gevoel ben ik er een aantal malen heel dicht in de buurt geweest. In dit relaas wil ik jullie meenemen naar een sessie uit oktober 2009 waar ik mijn target voor het eerst in levende lijve zag.

Het is inmiddels alweer een jaar of zeven geleden toen ik voor het eerst een foto zag van mijn huidige target. De vis maakte indruk met zijn imposante lengte en het bijhorende gewicht. Op dat moment wist ik al dat ik een dergelijke vis graag eens zou willen vangen. Het duurde echter nog jaren voor ik achter de locatie kwam van het water en ook voor het eerst wat informatie kon vergaren. Na het regelen van de vergunning en een aantal rondes rond het water besloot ik het er maar op te wagen en ik viste een aantal sessies op het water. Geen van deze sessies bracht vis op de kant en de reputatie van het water bleek te kloppen.

Gedurende het voorjaar en de zomer  van 2009 werd er veel gevist. Gedurende die periode wist ik slechts een enkele karper te vangen in de vorm van een kleine spiegelkarper. Deze spiegel bleek ook nog eens een van de kleinste karpers van het water te zijn. Desondanks was ik blij met de enkele vangst want ik had niet het idee dat ik vat kreeg op het water.


Mijn onderkomen


De zomerperiode bleek een kansloze. Gedurende de warme maanden daalde het zuurstofpeil van het water zo dat er niets te vangen viel. Enkele vissers wisten vis te vangen tijdens een storm, maar de kans dat de vis alleen op dat moment ‘los’ was leek bijzonder groot.
Ik besloot om gedurende het najaar nog even goed gas te geven. Eind september nam ik plaats aan de waterkant voor een periode van vier dagen. De wind stond al enkele dagen goed in een bepaalde hoek van het water te blazen en ik had er vertrouwen in. Toen bleek dat ik de enige visser was groeide dit vertrouwen steeds meer.

Na twee visloze dagen op dezelfde stek begon de wind te draaien naar een andere hoek van het water. Plotseling zag ik een grote zwarte schim aan de oppervlakte. Deze schim trok langzaam onder het kabbelende water door en bevond zich vlak bij mijn aas. De grote van de vis deed me vermoeden dat het om mijn targetvis ging. Helaas maakte de vis rechtsomkeert en ik zag de vis wegzwemmen richting de andere kant van het water. Ik beviste op dat moment een stek zonder obstakels en besloot om de vis te volgen. De vis zwom richting de hoek waar de wind op stond en opeens zag ik de staartlob van de vis boven het water uitkomen. De vis stond op zijn kop te azen in het ondiepe water en geen haar op mijn hoofd twijfelde er nog aan of het mijn targetvis was of niet. Dit was hem!


Spiegeltje


Direct ruimde ik mijn stek op en verkaste ik naar de stek waar ik hem had zien azen. De vis hing nog steeds in de buurt en langzaam begon ik er steeds meer in te geloven. Het bleef echter stil en na een paar uurtjes werd mijn oude stek bezet door twee karpervissers. Tijdens het vissen besloot ik een bezoekje te brengen aan de twee vissers. Na een tijdje gepraat te hebben over de visserij en het water in kwestie wenste ik beide heren succes en vroeg ik ze om mijn target voor mij over te laten.
Bij het verlaten van hun stek klonken er een paar piepjes uit de foxen van een van de vissers. De zojuist ingegooide hengel trok krom in de steunen en na het oppakken bleek het daadwerkelijk een karper te zijn. Ik besloot even te blijven om te assisteren en met het  schepnet in mijn hand zag ik de vis voor het eerst aan de oppervlakte. Op dat moment wist ik dat mijn seizoen erop zat. Enkele momenten later werd de vis het landingsnet in geleid door de visser. Het was mijn eerste fysieke kennismaking met deze gigant. Wat een ongelooflijke bak!

Mijn onthaakmat, speciaal aangeschaft voor deze vis, was vrijwel geheel gevuld met vlees. In verband met de omvang van de vis en de harde ondergrond besloten we om mijn onthaakmat erbij te leggen voor de veiligheid. Meer dan een meter karpervlees werd voor de zekerheid met twee verschillende unsters gewogen. Beide unsters gaven hetzelfde gewicht aan en hij was zwaarder dan ooit. De vanger was zijn camera vergeten en vroeg mij of ik de foto’s kon verzorgen. Door de lichtomstandigheden lukte het niet om erg goede foto’s te maken en na een paar mindere foto's werd de vis weer aan het water toevertrouwd, het siert de vanger.

Daar waar ik dacht zo dichtbij te zijn bleek ik juist de verkeerde keuze te hebben gemaakt en een mogelijke eigen vangst te hebben vergooid. In het donker ruimde ik mijn zooi op. Ik was het zat en had geen zin om nog langer aan het water te blijven zitten. Een dag lager mailde ik de foto’s naar de vanger. Ik was inmiddels een beetje bijgekomen van de ervaring en besloot het dat seizoen voor gezien te houden, maar ook om er in het volgende jaar weer met frisse moed tegenaan te gaan!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.