Tussen zwijgen & gillen: Vluggertje

Zoals verwacht ben ik de laatste twee weken nauwelijks aan vissen toegekomen. Het lukte me nog wel om in de afgelopen week een kort doordeweeks nachtje eruit te slepen, maar buiten de vele regendruppels viel er weinig te zien. Ook het afgelopen pinksterweekend stond vol met afspraken en daarnaast ben ik niet zo van die hete temperaturen. Rustig hield ik de weersverwachtingen in de gaten en na de vele regen in het begin van de week voorspelden ze voor woensdag een betere dag. Toen mijn vriendin aangaf dat ze lekker wilde uitslapen op haar vrije dag was dat voor mij een mooi moment om er in de vroege ochtend tussenuit te piepen.

Ik geef toe; het deed even pijn toen de wekker van mijn telefoon om 04.50 uur begon te piepen. Snoozen was er dit keer echter niet bij want ik realiseerde me dat mijn spullen al klaar stonden in de schuur. De fietstassen zaten vol met spulletjes en mijn penhengel en net leunden al tegen het stuur. Niet veel later fietste ik langs de parkvijvers in de wijk. Buiten een aantal bellenplakkaten zag ik enkel activiteit van kleine visjes en ik besloot daarom door te rijden naar een parkvijver waar meestal wel een visje te vangen valt.

Aangekomen bij één van de interessantere hoeken was wel duidelijk dat er karper aanwezig was. Het water spatte alle kanten op en meerdere vissen drukten elkaar bij kans het water uit. Het was wel duidelijk dat deze groep vissen aan het paaien was, maar het viel me op dat er ook vissen in de buurt zwommen die zich afzijdig hielden. Deze vissen zwommen rustig in de kom en slurpten tussen het aanwezige vuil wat van de oppervlakte. Dat ging goedkomen! De haak werd in een goede korst brood geprikt en het geheel werd als ‘single hookbait’ tussen het drijfvuil gemikt. Bijvoeren is hier haast niet haalbaar door de populatie hongerige eenden. Het duurde een kwartiertje voor een eerste vis er met de korst vandoor ging en ik een gat in de lucht sloeg!


Auch


Ik plaatste mijn hengel tegen mijn fiets om even een aanpassing door te voeren in het gebruikte materiaal. Om mijn handen vrij te houden hield ik de haak even tussen mijn lippen. Dom! Mijn fiets zakte weg in het gras en viel om. De hengel werd hierbij meegesleurd en voor ik er erg in had voelde ik de haak door mijn lip vliegen. Binnen no time zat mijn mond vol met bloed en toen ik mijn hand naar mijn mond bracht was deze ook direct rood. Ik kreeg sterk het idee dat ik mijn lip doormidden gescheurd had en liep een partij te stressen. Bang voor een hazenlip pakte ik gelijk mijn telefoon erbij om met behulp van de camera de schade te bekijken. Gelukkig bleek het allemaal reuze mee te vallen en was het slechts een gaatje waar het bloed uit sijpelde. Na tien minuten stopte het bloeden. Pfiew.

Van de schrik bekomen plaatste ik  een vers korstje aan de haak. Een kleine spiegel was al een tijdje actief aan de oppervlakte en het duurde dan ook niet lang voor ik een aanbeet wist te forceren. De dril die volgde verliep ontspannen. De 13ft 1.25lbs carpfloater boog diep door en dat is echt heerlijk drillen. Sowieso is de oppervlaktevisserij er één die ik vaker moet gaan uitoefenen, want er is geen andere visserij waarbij je zo intens kunt genieten van het vissen, de aanbeet en de vangst. Eenmaal voor het net bleek de vis toch wel een behoorlijke slag groter te zijn dan ik hem in eerste instantie had ingeschat. Met 21 pond zou dit één van de grotere uitzetspiegels op het water blijken. Lekkere start!


Heerlijk drillen!


Na het misslaan van een volgende vis besloot ik te verkassen naar een ander gedeelte van het water. Hier aangekomen zag ik direct dat er een aantal karpers onder een lelieveld zaten en hier behoorlijk actief aan het azen waren.  Voorzichtig werd de boel opgetuigd en wierp ik een korstje aan de rand van het veld. Het duurde nog geen minuut voor deze werd weggeslurpt door een kleine schubkarper, die een minuut of twee later weer snel zijn vrijheid kreeg.

Gesmak in de oeverzone bracht me tot het volgende stekje en ook hier zag ik met regelmaat karpers voorbij zwemmen in het troebele water. Toen ik duidelijk had waar het gesmak vandaan kwam zag ik op die plek een flinke staart rustig door het water zwiepen. Dat was zeker een mooie twintiger! Een aantal korstjes werden strak in de kant bijgevoerd, maar de vissen lieten ze links liggen. Dan maar een zinkend pluimpje brood op de haak en een wagler erboven voor de beetindicatie. Kort na het ingooien zag ik weer die grote staart op de stek bewegen. Hij zat er nog en ik wist zeker dat het slechts een kwestie van tijd zou zijn voor ik mijn hengel op die vis kon krommen. Een paar minuten verstreken voor de wagler begon te schuiven. Met een scherpe aanslag ontplofte het water, maar ik had direct door dat het niet om de vis ging die ik daarvoor had zien zwemmen. Deze staart was veel kleiner en het schubje was vermoedelijk een keer of vier kleiner dan de vis die ik had verwacht. Jammer, maar ook deze kamikazepilootjes tellen en zijn meer dan welkom op mijn onthaakmatje. Die grote komt nog wel aan bod.


Een mooie twintiger op de korst


Een blik op mijn horloge gaf aan dat het alweer 09.00 uur was. De tijd was voorbij gevlogen! Met vijf aanbeten en een drietal vangsten in dit korte tijdsbestek was ik zeker tevreden. Door er vroeg bij te zijn kon ik de vrije dag perfect indelen. In de ochtend even een paar visjes vangen en op tijd weer thuis om met het meisje te genieten van een gezamenlijke vrije dag. Ik vermoed dat deze tactiek de komende weken nog regelmatig gebruikt zal gaan worden ;)

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.