Tussen zwijgen & gillen: Vreemdgaan

Het najaar verloopt erg vreemd voor mij. De planning die ik eerder had gemaakt was duidelijk en liet geen ruimte voor vragen. Gewoon lekker doorvissen op de afgravingen tot de echte koude haar intrede zou doen. Nu, begin november, blijkt dat er van dit plan weinig terecht is gekomen. Onbewust zijn de rigs omgewisseld voor takels en de boilies voor sardines. De enige karperhengel die ik na mijn Frankrijksessie met Tim nog heb aangeraakt was een van mijn oude hengels waarmee ik de aasvis een zwiepert gaf richting een dieper gelegen stek.

Je begrijpt hieruit, het snoekvissen heeft me even in haar greep genomen. Plotseling is de drang naar karper even weg en denk ik aan snoek. Grote snoek wel te verstaan, want ik heb mijzelf een metersnoek als doel gesteld voor deze winter. Vroeger viste ik iedere winter op snoek. Al werpend liep ik tussen de poldersloten door en ving ik regelmatig een paar van deze krachtige vissen. De echt grote exemplaren bleven echter achterwege met deze manier van vissen en daarom wil ik dit jaar op een andere wijze deze ‘meters’ belagen. (Statisch) vissen met dood aas lijkt daarvoor de juiste wijze en daarom staan er nu geen ‘nachtjes aan de plas’ ingepland maar ochtendjes in de buurt van havens.


Boilies maken plaats voor sardines
 

Het moet worden gezegd, ik had verwacht dat ik binnen no-time weer achter de karpers aan zou zitten. De vissen zitten op goed gewicht en het is de tijd voor de echte bakken. Toch voelt het goed zo. Misschien ben ik gewoon even toe aan de afwisseling en helpt dit me om volgend jaar fris het nieuwe jaar in te duiken. De tijgernoten die zijn overgebleven na Frankrijk worden zoveel mogelijk ingevroren voor het voorjaar en het is het moment om de schuur eens goed op te ruimen en het materiaal uit te gaan zoeken.


Ook Kevin zit achter de meters aan. Tijdens een gezamenlijke sessie kwam hij een centimeter te kort
 

Ondanks mijn kleine stapje in de andere richting zal ik ook deze winter veel met de karpervisserij bezig zijn. Diverse meetings en beurzen staan immers vlak voor de deur en als regiovertegenwoordiger bij de KSN Utrecht en fieldtester bij Aas voor Karpers brengt dat verantwoordelijkheden met zich mee. Gelukkig heb ik daar zelf voor gekozen en sta ik daar ook nog steeds volledig achter. Ik kijk dan ook uit naar de vele leuke gesprekken met andere vissers. Gezellig keuvelen onder het genot van een drankje aan de bar of juist die snelle babbel in een kille beurshal. Het hoort er allemaal bij in het winterseizoen en vormt vaak ook een goede voorbereiding op het komende jaar. 


De laatste van 2012?
 

Het is vandaag helder en zonnig, heerlijk najaarsweer. Ik sluit de vriezer. Een zakje met dode aasvissen gaat mee naar beneden. De zak met overgebleven 15 millimeters blijft nog even liggen. 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.