Tussen zwijgen & gillen: De dubbelslag

De temperaturen gaan richting de dubbele cijfers en het is duidelijk dat het voorjaar naar ons lonkt. Een slag om de arm is echter wel op zijn plaats, want het zal niet voor het eerst zijn als het eind februari/begin maart plotseling weer erg koud gaat worden en de natuur weer knock out wordt geslagen. Maar hey, over de huidige weersomstandigheden valt niet veel te klagen en de karpers laten zich duidelijk ook van hun beste kant zien. Tijd om te vissen dus!

Na wat priksessies en socials in januari heb ik in februari eigenlijk weinig tijd gehad om de hengels uit het foudraal te halen. Daar baalde ik wel van en aan het begin van een serie nachtdiensten besloot ik om iedere ochtend na mijn werk, voor ik naar mijn warme bedje ging, een klein beetje te voeren bij een brug waar ik de karpers verwachtte. Ik had ze er deze winter nog niet gezien, maar de rest van het water was doods en verlaten. Ze moeten er voor mijn gevoel dan ook wel rondhangen. Het water, waar ik tot dusver nog maar één karper wist te vangen, staat bekend om een behoorlijke moeilijkheidsgraad. Maar ook deze vissen moeten vreten en als ik ze bij elkaar zou vinden dan schatte ik mijn kansen goed in.

De Sirens mochten weer eens aan de bak

Na mijn eerste nachtdienst reed ik naar het water en had ik bewust een zaklamp meegenomen. Het water is kraakhelder en ondiep en met die zaklamp moest ik simpel kunnen zien of er wel of niet vis aanwezig zou zijn. Aan de eerste zijde van de brug viel weinig leven te bespeuren, maar aan de andere kant zette ik gelijk een karper in de schijnwerpers! Ze zitten er dus toch! Beide kanten van de brug werden aangevoerd met slechts 200 gram boilies en om te beginnen een half blikje zoete mais. Omwille van de witvis zou ik deze mais later weglaten. De daaropvolgende ochtenden was er geen vis meer te bespeuren en ik begon dan ook licht te twijfelen of het geen toevalstreffer was geweest. Ik voerde wel consequent beide stekjes aan.

Op woensdag moest het dan gebeuren. Rond 10 uur in de ochtend arriveerde ik aan het water. Ik wist nog niet welke kant van de brug ik als eerste wilde gaan bevissen en liet het materiaal even in de auto. Een snelle blik over de brugleuning leerde dat het water een stuk troebeler was dan ik had verwacht, maar ook dat er een vis te zien was. Ik snelde naar de andere kant van de brug voor een inspectie en daar schoot mijn hartslag omhoog. Vier vissen lagen pal voor de brug op de plek waar ik gevoerd had. En nog mooier, het waren ook nog eens vissen van formaat. Eén van de vissen sprong eruit en had een enorm brede rug. De verhalen en foto’s van een dikke spiegelkarper kwamen direct op in mijn gedachten en dit kon hem of haar wel eens zijn. Vol vertrouwen voerde ik eerst een handje Citruz flakes tussen de vissen voor ik de auto begon uit te laden en mijn materiaal in orde maakte.

Vanaf de brug waren de vissen duidelijk te zien
Vanaf de brug waren de vissen duidelijk te zien

Eén hengel moest voldoende zijn en deze viste ik vrij simpel. Ik koos bewust voor een helicoptermontage in verband met een aantal fietswrakken die in het ondiepe water lagen. Als er iets fout zou gaan met de lijn wist ik in ieder geval met zekerheid dat de onderlijn vrij zou komen. Als onderlijn selecteerde ik een basic rig van zo’n 15 centimeter, gemaakt van 20lb semi-stiff Skinlink en een size 5 Pinpoint Twister haak. De hair werd met een stukje blow out tube vastgezet voor de haakbocht en ik gaf de haak iets meer agressiviteit mee door een klein stukje krimpkous te bevestigen. Deze combinatie van materialen heeft mijn volle vertrouwen en geldt in de meeste gevallen voor mijn standaard aanpak. Een 15mm Citruz boilie op de hair maakte het geheel compleet.

Ik liep met de opgetuigde hengel naar de rand van de brug en zag tot mijn plezier dat de vissen nog steeds aanwezig waren. Ze lagen rustig in een groepje, vlak boven de bodem. Met de hand liet ik de rig zakken op een veilige afstand van de vis. Ik wilde ze natuurlijk niet afschrikken. De lijn werd slap richting de stek gevist en de hengel op de steunen gelegd. Ik draaide me weg van de hengel en liep naar mijn spullen toen de Siren al tot leven kwam. Binnen de minuut! Ik viste slechts een aantal meter uit de hand en het contact met de vis was dan ook direct. Hij zwom gelijk naar de brugmonding, maar was redelijk eenvoudig terug te dirigeren, waarna hij de andere kant koos. Dit was perfect want daardoor werd de stek zo min mogelijk verstoord. De dril was kort en weinig spectaculair, maar toen ik de karper over de rand van het net zag glijden wist ik dat ik een hele deftige vis gevangen had! Zijn donkere lijf en herkenbare borstvin lieten weinig twijfel over, dit was de schubkarper die ik vorige zomer al struinend wist te vangen en tot nu toe dus nog steeds mijn enige vis op het water betrof. Daarmee wist ik ook dat mijn eerste vis van het jaar een prachtige dertiger betrof! De unster bevestigde dit en de schubkarper bracht 17 kg op de klok. Wat een start!

Wat een start!

Om zoveel mogelijk uit het moment te halen werd de vis even in een retainer sling geplaatst. Ik zag namelijk nog steeds vis op de stek en het zou zonde zijn om een eventuele aasperiode mis te lopen. Hetzelfde spelletje werd daarom herhaald. De lijn werd met de hand neergelegd achter twee karpers. Daarna maakte ik een tweede hengel in orde met een chod die ik vlak voor de brug positioneerde.

Vol vertrouwen werd nu afgewacht en vanaf de brug kon ik het gedrag van de vissen bestuderen. Twee breedgeschouderde vissen zwommen rustig over de stek, maar waren niet echt aan het azen. Pas toen er een groepje van vier vissen onder de brug vandaan kwam was het raak. Een mooi schoolvoorbeeld van voedselnijd waarmee één van de karpers op zicht mijn haakaas pakte. De Siren schreeuwde het uit en met een soepele sprong ging ik over de brugleuning richting de hengel. De tweede hengel bleek nu een struikelblok want de karper had deze lijn opgepikt en dat maakte de dril een stuk lastiger. Daarbij kwam ook nog dat de lijn achter het stuur van een in het water liggende fiets hing en ik alles op alles moest gaan zetten om deze dril tot een goed einde te brengen. Met de hengel in de hand klauterde ik de brug op om boven de vis te komen en toen ik hem voor het eerst aan de oppervlakte zag verschijnen bleek dat het een prachtige volschubspiegel was! Daar ging m’n hartslag weer!

Daar ging mijn hartslag weer

Ik zag al snel in dat de reguliere manier van drillen en landen niet ging lukken door de twee hoeken waar de lijn onder vast was komen te zitten. De enige optie was om de druk op te voeren en de vis te landen vanaf de brug. De hengel werd daarom tegen de brugleuning gezet met de slip open en ik sprong wederom van de brug om het net te gaan halen. De stek ligt midden in een woonwijk en mijn geren met hengel en net gaf nogal wat bekijks. Toen ik met het net boven op de brug arriveerde zag ik de hengel nog steeds bewegen, dat was goed nieuws! Rustig werd de druk op de vis weer opgevoerd en zo kreeg ik hem uiteindelijk recht onder mij te liggen. Na wat gehannes met het vinden van de juiste hoek kreeg ik het net onder de vis gestoken en was de buit binnen. Door de lijn nu helemaal slap te gooien had ik net genoeg ruimte om het net aan de oever dichterbij te halen en de vis te onthaken. Wat een prachtige vis!

Natuurlijk had ik door al het tumult op de stek wel mijn kansen op een volgende aanbeet vergooid, maar met twee van zulke plaatjes had ik daar echt maling aan. Ik vond Sjacco bereid om de vissen voor me op de foto te zetten, waarvoor dank maat!

Tijdens het restant van de ochtend heb ik nog een paar vissen gespot, maar het actieve gedrag was grotendeels omgezet naar rustig zwemmen op half water. Het was mooi zo. Bij vertrek werden beide stekjes weer aangevoerd en de volgende sessie zal niet lang op zich laten wachten ;)

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.