Verbeelding

“Toen ik nog kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten.” Behalve vissen!

In dit artikel neem ik u mee naar een “last minute” nachtje dat ik onlangs viste en wat er zich deed voorvallen die nacht.

Fantasie

Als je een kind vraagt: “teken eens een visser.” geheid dat je de meest uiteenlopende tekeningen zult zien. Kinderen hebben een bepaalde fantasie, die wij ons als volwassenen nog maar moeilijk kunnen heugen. Soms, als je heel goed nadenkt en je je ogen sluit lukt het vast nog wel, maar verwachtingen van de wereld om ons heen doen ons anders geloven en handelen, behalve wanneer succesjes zich voordoen. Zo voelde ik mij dus op de nacht van 23 op 24 augustus j.l.

Een visser uit de verbeelding van een kind

Dwalende gedachten

Het was een gewone doordeweekse dag en zoals zoveel dagen soms zonder betekenis in elkaar overvloeien, zo zou ook deze dag al spoedig eindigen in een visloze dag. Want zeg nou eerlijk, als wij vissers niet denken aan dingen zoals uitgaan, leuke dingen doen met het gezin/vrienden, etentjes, sex, dan denken wij maar aan 1 ding toch? Namelijk VISSEN! Althans ik ervaar het wel zo.

Dat is helemaal niet erg, maar als het alweer bijna 2 weken geleden is vanwege alle volwassenenproblematiek, tja, dan begint het toch te knagen en dan protesteert alles in mijn wezen. Ik moet nu gewoon gaan vissen! Een soort van medicijn wat werkt tegen alledaagse kwaaltjes en gelukkig snapt mijn wederhelft (a.k.a. de leidinggevende) dat en voelt zij feilloos aan wanneer het weer tijd is. Zij laat mij zijn wie ik ben.

‘s Avonds hadden wij een afspraak staan met de cateraar die onze bruiloftsgasten gaat voorzien van een culinaire smaaksensatie. Hij schoof nog even bij ons aan tafel aan om de laatste puntjes op de i te zetten. De andere dag zou ik vrij zijn en terwijl hij van alles uitlegt, betrap ik mijzelf erop dat ik niet met mijn gedachten bij het gesprek aanwezig ben. Gelukkig neemt mijn vriendin de honneurs waar en kunnen mijn gedachten op de vrije loop. De klok tikt 20.00 uur aan. 

“Spullen liggen voor de pak, ik moet alleen nog een thermoskan met water vullen, ow ja, camera ligt nog in de kast, niet vergeten, waar ga ik zitten?”

“Willen jullie ijs of fruit na het eten?”, vraagt de cateraar. He, wat zei je? ‘Of je fruit of ijs wil als toetjes’ vraagt mijn eega. “Doe maar beide” zeg ik, “is wel lekker toch?” Instemmend knikt m’n vriendin. Abrupt verzink ik in één van de diepe krochten van mijn gedachten en in die gedachten doemt opeens ‘out of the blue,  een oude spiegelkarper op.

“Waar zou die zwemmen? In het voorjaar is die voor het laatst gevangen op het Kleine Putje. Van de zomer meende ik hem te hebben zien zonnebaden, misschien zit hij er nog wel?”

Het karperbrein

In mijn vorige artikel beviste ik een lange vaart, maar deze is nu niet te bevissen door het lage waterpeil. De waterplanten zijn er al weg en dat gaf mij te denken, want deze vaart sluit aan op de put waar ik deze nacht zou gaan vissen. Waarschijnlijk is de karper naar die put getrokken omdat het water er dieper is, er nog volop lelie velden zijn en dus voedsel! Ik had mijn keuze gemaakt en in gedachten sprak ik mezelf moed in: “die oude spiegel, hoe vet zou dat zijn!” 

The overnighter

Een “kort nachtje“ staat voor mij synoniem aan weinig slapen, een brakke dag erna en rusteloos als er geblankt wordt. De tijd dat ik te veel spullen mee nam naar de waterkant heb ik al enige tijd achter mij gelaten. Al doende leert men. Hoe vaak ik

met een overvolle barrow heb staan sjouwen, paal zweet op je kop, t-shirt nat van het zweet en uiteindelijk gebruik je maar de helft van al je spullen. Ik zorg voor voldoende water en koffie dat is alles wat ik naast de basics nodig heb. Ik lees wel eens verhalen van mensen die bier, koekjes, chips en des al niet meer meeslepen naar de waterkant. Not my cup of tea I suppose. Ik weet het want ik deed dat ook. Te comfortabel en alcohol drinken tijdens het vissen passen niet echt in mijn visserslatijn. Ik vind dat je scherp en gefocust moet blijven. Zeker als je alleen op pad bent. Wekkertje zetten rond 4 uur half 5. Je hengels voor het ochtendgloren opnieuw op scherp leggen. Kijken of het weer veranderd is of de vis zich ergens anders laat zien. Als je met je dikke pens nog op je rek ligt om half 5 tijdens ‘Magic Time’ en je vraagt je dan af waarom je geen run hebt gehad… nou daarom dus.

Benut de beste tijd

Geluk of…

Ook ik moet hard werken voor een enkele vis, althans zo werkt het bij mij wel. Klakkeloos ingooien en je vinger kruisen voor een visje is not my style. Geluk moet je afdwingen denk ik, maar soms is het gewoon je dag en op de een of andere manier waren de karpergoden mij gunstig gezind. Geluk dwing je af door ervaringen die je eerder hebt opgedaan om te buigen naar een plan en je past je aan.

Voorheen kwam ik aan op mijn stek, knalde snel mijn hengels uit, want hey ‘er moet gevist worden!’ In mijn optiek heb je dan te veel haast in je mars, te gretig, fouten maken en ow ja ‘die tent en je bed moeten ook nog opgezet worden’. Als je dan eindelijk zit komt de vraag boven dwarrelen: “Die linker hengel ligt toch niet naar mijn zin, zou die rig goed liggen? Ik heb het pva niet boven zien komen drijven etc. etc.”

Skills&Drills

Ik kom aan en installeer mezelf voor de nacht, zet m’n hengels tegen de brolly aan en kijk onder het genot van een koffietje over het slagveld. Met de laatste schrale stukjes info trek ik mijn plan. In het duister voltrekt zich een keer op keer terugkerend ritueel. Ik hecht waarde aan routine en regelmaat. Een strakke planning. Een geordende rigbox, alles daar waar het hoort. Alles moet gewoon perfect zijn, want voor minder doe ik het niet. Het is nu alles of niets. De rust komt wanneer ik de beetmelders inschakel en mijzelf neerzet op m’n bedje.

Inmiddels trokken er al enkel korte, maar felle buien over. Met enige smart kijk ik over het water heen. De regen mengt zich en zuurstof wordt het water in geperst. Dit kan wel eens in mijn voordeel werken. De wind trekt aan en zit schuin op mijn kant. De warme zomer lijkt alweer even geleden en ik besluit om een trui aan te doen. Het voelt toch wel weer lekker zo'n overgangsfase naar een nieuw seizoen. Ik kijk al met vreugde uit naar de herfst, toch wel mijn favoriete visseizoen. Als ik Alan Blair mag citeren: “Summer fishing is so overrated.”

Summer fishing is so overrated"Summer fishing is so overrated"

De karper gaat zich komende tijd volvreten om de wintermaanden door te komen en ik, ‘ach arme sukkelaar’, ik zal er zijn om ze te verwelkomen op de mat! Het is iets voor twaalven als ik besluit mijn ogen te sluiten, maar enkele piepjes op beide hengels, dwingen mij geïrriteerd mijn warme slaapzak uit stappen. Die kleine rot witvis zwemt door mijn lijnen. Snel gris ik 2 backleads uit mijn rugzak en schuif ze over de lijnen en laat ze strak onder de kant afzinken. Probleem verholpen en de piepjes houden op.

Slaap

Ik sluit mijn ogen, mijn gedachten razen nog voort. Ik probeer een rustpunt te creëren en dat lukt. Terwijl ik de wind hoor waaien door de bomen voel ik me weer senang met de wereld om mij heen en besef ik dat ben waar ik wil zijn. In de verte hoor ik auto’s de nacht in rijden, naar huis of onderweg naar weet ik veel waar. Sommige denken dat de openbare weg ‘s nachts een racebaan is en trappen het gas lekker diep in. Ik irriteer me aan de auto’s die ineens onderdeel blijken te zijn van de omgevingsgeluiden en ga erop liggen luisteren. Dit is vervelend, hier had ik ff geen rekening mee gehouden, maar goed, dit hoort bij deze stek. Hier moet ik gewoon doorheen. Ik weet op de een of andere manier toch de slaap te vatten en val weg in een diepe slaap.

Mijn favoriete rigMijn favoriete rig

De receiver leert mij rond half 2 dat er klant is. De wereld lijkt anders te zijn dan toen ik in slaap viel. Windje, watervogels en in de verte hoor ik een vos roepen. Dat en een beetmelder die om aandacht vraagt. Ik pak mijn linker hengel op, zet een stap achterwaarts en sla zacht aan. Ik heb beet, maar wat en hoe weet ik nog niet. Te vroeg om al conclusies te trekken. Ik voel dat de lijn over iets hard gaat en verlies het contact met de vis. Een losser is een feit en recht mijn rug en loop enigszins bedroefd met m'n hengel naar mijn onderkomen. Daar klik ik snel een voorbereide onderlijn aan de quick change wartel.

Tip

Vis jij ook graag met een snowman presentatie en trim jij je boilies ook bij om ze op elkaar aan te laten sluiten? gebruik dan eens een sigarenknipper. Het werkt als een soort van Guillotine en snijd je bollen netjes, zonder rafeltjes e.d. wat je b.v. wel vaak hebt met een mes.

Een sigarenknipper is een handige tool

Rond de klok van 4 uur laat de receiver weten dat de rechter hengel om aandacht schreeuwt. Het is wel even wennen dat andere geluid, want ik ben sinds kort van de Delkim EV Plus overgestapt naar de Nash S5R beetmelders. Lekker compact en niet te veel tierlantijnen, hij doet wat die moet doen punt.

Het nieuwe geluid is even wennen

Euforie

Daar sta ik dan. Op een gladde vlonder met een kromme hengel. De vis is beresterk en laat mij werkelijk alle hoeken van de put zien. Enkele rampscenario’s gaan met mach 6 door mijn hoofd. “Als hij nou maar niet om die steiger heen zwemt, als hij nou maar niet richting de brug schiet, als hij nu zichzelf niet ingraaft tussen de lelies.” Dat laatste gebeurt dus. Muurvast! Als een dood schaap in een bodemloze put. Hoe ga ik dit nu weer klaarspelen? Rust Willem rust! Ik geef wat lijn en wacht wat er gebeurt, motregen dwarrelt op mij neer en koelt mij langzaam af. De lijn wijst strak in de richting van een lelieveld onder de eigen kant en ik besluit naar de eerstvolgende steiger aan mijn rechterkant te gaan om eventueel druk te kunnen zetten langs de andere kant. Slip open en ik trek de lijn over een berg riet en een klein boompje. Eenmaal aangekomen op de steiger span ik de lijn langzaam op en voel ineens dat de vis dit geen strak plan vindt en het ruime sop kiest. Helaas voor onze vriend was ik hier op berekend en had ik mijn slip alweer dicht gezet om zijn vlucht te blokken.

Na een fantastische dril zie ik de vis boven komen drijven en aan de staart te zien is het overduidelijk een groot formaat karper. Ik schuif het net diep onder de vis en zie in het flauwe omgevingslicht de schubben van de vis fonkelen. Ik houd mijn adem in, is het waar? Nee joh, kan niet. Onmogelijk! Terwijl ik merk dat ik sta te trillen op m'n benen haal ik het net wat verder uit het water en zie de linkerflank van de karper oplichten in vage licht schijnsel van mijn hoofdlamp. Yeah baby. Het is die ENE karper! Hoe is het mogelijk? Enigszins dramatisch richt ik mijn blik naar de hemel en voel hoe de motregen mijn gezicht koelt. Ik haal diep adem. Hier doe ik het voor. Dat gevoel van euforie en als een kind zo blij loop ik met de spiegel naar de onthaakmat waar de sling al ligt te wachten. Snel, maar gestaag draag ik de spiegel naar het water en laat hem afzakken in het water. Ik maak een klein sprongetje in de lucht en laat m'n vismaat, die al op een oor lag, via de app weten wat er zojuist was gebeurd. Geen reactie… “Dat komt nog wel” denk ik bij mezelf. Deze sessie kan gewoon niet meer stuk. Terwijl de wereld lijkt te ontwaken, zit ik als een klein kind glunderend met een bakje koffie na te genieten.

Wat een vis!

“Zoekt en gij zult vinden, maar soms komt de berg naar Mozes, of zo iets…”

Have a blast.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.