Wanneer de dag, nacht wordt

Stil zit ik naast mijn hengels in het steeds meer gecondenseerde gras. het is nagenoeg windstil met af en toe een licht briesje die de strakke lijnen even laat trillen om daarna weer terug te keren naar rust. De zon is bijna onder. Een oranje gloed streelt het water. het water zelf is als een spiegel. Aan de oppervlakte ontspringen tienduizenden kringen van leven. De vogels fluiten hun avondgebed. Een groep ganzen maakt zich klaar voor de nacht.

Vol goede moed wacht ik op het moment. Een moment dat de rust veranderd in drukte. Dat verlangens worden vervuld en ik een indrukkende vis mag ontmoeten. Vol goede moed wacht ik op de nacht die altijd zoveel goeds bracht. Die mij weer moed gaf en mijn zenuwen liet stromen. De nacht is de beste tijd, heb ik altijd gedacht. Het moment dat de dag nacht wordt, het moment dat een andere wereld wordt geboren. Een moment dat de grote creaturen ontwaken.

Ik verplaats mij naar mijn tent en laat de hengels achter mij. Nietszeggend kijk ik naar ze door het venster van mijn tent. Ze zijn de rust hemzelf. Ze liggen op de steunen alsof ze dat altijd hebben gedaan. Alsof ze part zijn van deze omgeving. De silhouetten worden steeds vager totdat ze verdwijnen in het grauwe. Ik sluit mijn ogen en denk aan de dingen die kunnen gebeuren. Meerdere scenario’s gaan door mijn gedachte. Van goed tot slecht tot magistraal. Het blijft wachten..


Die ochtend wordt ik wakker door de fluitende vogels. De zon komt op en de morgenstond vangt aan. Verbouwereerd kijk ik door het venster naar mijn hengels. Het besef gaat door mijn lichaam. De hengels lagen nog zoals ik ze gisteravond had achtergelaten. De tijdloze stilte was niet opgehouden. Een gevoel van verslagenheid gaat door mij heen. Het gevoel dat de nacht niets bracht en de beste tijd is geweest. Het gevoel dat je een etmaal moet wachten op nieuwe kansen. Het gevoel dat alles voor niets was..

Er is niets zo erg als naar bed gaan met hoop om wakker te worden met het besef dat er niets is veranderd. De hoop vervliegt. Je gaat twijfelen aan jezelf en aan alles. Je gaat je afvragen wat dit alles voor zin heeft gehad. Of dit alles de moeite waard was. Je steekt een sigaret op en raakt in gedachte. Mooie nachtelijke momenten flitsen door mijn hoofd. Hoop begint zich weer op te bouwen. Vanavond.. vanavond komt hij langs. En zal ik hem vangen op het moment dat de dag weer nacht wordt, spreek ik tot mijzelf..

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.