Terug van het Weddermeer

Zo, het zit er weer op. De tenten zijn weer droog en de ledematen inmiddels weer opgewarmd. Ons Weddermeer avontuur is voorbij en het is natuurlijk altijd leuk om even terug te blikken om alle gebeurtenissen van vorige week nog eens op een rijtje te zetten, want zoals jullie vast al wel weten, waren wij vijf dagen voor we begonnen met uitzenden al aanwezig op het Weddermeer. Er moest enorm veel worden voorbereid en het leek ons daarom verstandig om ruim op tijd aan het water te zijn om rustig ons ding te kunnen doen, maar ook om bij onvoorziene problemen genoeg tijd te hebben om deze op te lossen.



’s Maandags kwamen de twee duikers om de camera te plaatsen. Na lang zoeken met de dieptemeter werd een geschikte en veelbelovende plek gevonden op ruim zes meter diepte. Aangezien de camera op een andere plek kwam te staan dan we in eerste instantie voor ogen hadden moest het kampement weer worden afgebroken en wat verderop weer worden opgezet, maar aan het einde van de middag was alles zo goed als klaar. De tenten stonden op de juiste plekken, maar wat nog veel belangrijker was, de CarpCam stond over de bodem te turen en binnen het uur zagen we de eerste karpers door het beeld zwemmen! De verwachting was op dat moment natuurlijk erg hoog. Zo vroeg al vis voor de camera hadden we niet verwacht en het betekende dat we de juiste plek hadden uitgekozen.


Regelmatig hielden we de weersvoorspellingen goed in de gaten. Het weekend was al bitterkoud geweest en het leek er helaas op dat er voor vrijdag niet heel veel verbetering zou komen en met nachten van -10 liepen we dus het risico dat we op donderdag live over een 12 hectare grote ijsbaan uitkeken. En ons live zien schaatsen, dat wil je echt niet...


Vanachter twee schermen keken we gespannen toe!


Het was inmiddels dinsdag. Alles leek op rolletjes te lopen. De hand werd gelegd aan de laatste kleine aanpassingen zodat we zeker wisten dat alles klaar was voor de donderdag dat we live zouden gaan. Peter, de oud beheerder van het Weddermeer, kwam 's middags langs met zijn duikuitrusting om ons te helpen met de CarpCam waar nog een paar kleine dingen aan veranderd moesten worden. Zo snel als dat Peter onder water was, zo snel was hij ook weer boven met de mededeling dat er een laagje water in de behuizing stond. Ons worst case scenario was zojuist werkelijkheid geworden en met een rotvaart werd de CarpCam uit het water gehaald om verdere waterschade zoveel mogelijk te beperken. Tegen de avond werd de balans opgemaakt. We hadden te maken met een lekke onderwatercamera waar weken werk in zat en het leek onmogelijk om hetzelfde in een dag overnieuw te doen. Het moraal was hierdoor flink gezakt, want het draaide uiteindelijk allemaal om de CarpCam en zonder CarpCam zou er zeker niet live uitgezonden worden.


Nauwkeurig werd alles vastgelegd

We hebben daarom ook serieus overwogen om de volgende dag de boel in te pakken en de hele show af te blazen. Natuurlijk zou dit om veel redenen verschrikkelijk jammer zijn. De maandenlange voorbereiding, de sponsoren die ons enorm geholpen hebben, de duikers, Villapark het Weddermeer en natuurlijk voor jullie, de bezoekers die er al een poos naar uitkeken. Uiteindelijk zijn we dinsdagavond/nacht toch begonnen met het uit elkaar halen (lees:slopen) van de behuizing om na een korte nachtrust nog eens te kijken wat onze mogelijkheden waren. Uiteindelijk op woensdagochtend toch naar de eerste de beste bouwmarkt gegaan en spullen gehaald voor een noodreparatie.


Het was koud..... Erg koud....

Woensdagmiddag was de camera weer klaar voor gebruik. Althans, het leek erop dat we de boel weer waterdicht hadden, maar we liepen door de tijdsdruk nog steeds het risico dat we de behuizing niet helemaal waterdicht hadden gemaakt. We waren allemaal bereidt dit risico te nemen en het werd dus alles of niets.

Diezelfde middag kwam onze redder in nood Peter weer met zijn scuba gear langs. De camera werd eerst een poosje op een relatief veilige diepte gezet alvorens deze weer op de oorspronkelijke 6 meter diepte te plaatsen. De test was geslaagd en we hadden daardoor genoeg vertrouwen om de camera weer terug te zetten op de diepere stek.


Peter, de oud beheerder van het Weddermeer

Iedereen was enorm opgelucht dat het allemaal gelukt was met de CarpCam. Alleen waren we helaas de afgelopen paar dagen niet in de gelegenheid geweest om de stek aan te voeren. Normaal gesproken zouden we vanaf maandag kunnen voeren t/m woensdag, om de volgende dag uit te kunnen zenden. Nu was dat slechts een halve dag, wat simpelweg veel te kort is. Onze ervaring is dat de vissen vaak toch een poosje nodig hebben om aan die rare camera te wennen. Daarnaast is de vis met de kou natuurlijk weinig in beweging waardoor we er vanuit moesten gaan dat het langer zou duren voordat er weer karper voor de camera zou zwemmen. Niet ideaal dus, maar wie niet waagt wie niet wint. De stek werd weer voorzien van een beetje voer en het wachten kon beginnen.


Onze eerste gast; Erwin Vos


Donderdagochtend was het dan eindelijk zover. Omstreeks negen uur werden de beelden live uitgezonden vanuit Groningen. We waren er inmiddels al bijna aan gewend geraakt dat de techniek er die week weinig zin in had en daar leek helaas geen eind aan te komen. Je kent het misschien wel. Van tevoren test je iets en op het moment suprême werkt het spontaan niet meer. Datzelfde gebeurde met de landcamera’s, de microfoons, de chatbox en het netwerk. Kortom, stress! De netwerkproblemen zorgden voor de enorm trage verbinding waar we de eerste dag mee te kampen hadden. Gelukkig wist Wilko uiteindelijk het euvel te vinden en kon iedereen zonder haperingen meekijken. Verder verliepen de donderdag en de vrijdag rustig. Afgezien van wat brasems was er vrij weinig te zien voor de CarpCam.


Secuur werden de lijnen uitgevaren


Zaterdag was het tijd voor onze gasten om aan te schuiven. In eerste instantie zou ’s ochtends Martin Post het stokje van ons overnemen die vervolgens in de middag door Jason Cann zou worden afgelost. We hadden de dagen ervoor regelmatig contact met Jason en omdat er haast geen activiteit voor de camera te zien was, hebben we uiteindelijk besloten om Jason af te bellen. Het leek ons gewoon niet reëel om hem vanuit Engeland over te laten komen als de kans op karper zo klein was. Gelukkig was Erwin Vos bereidt om de plek van Jason in te nemen. Martin en Erwin hebben duidelijk hun tactiek voor de camera uitgelegd, maar helaas lieten de karpers het ook op de zaterdag afweten waardoor er geen succes werd geboekt.


Martin Post doet zijn verhaal


En toen was het alweer zondag en dat betekende de laatste dag van het Weddermeer avontuur. Het was een bizarre week geweest met veel tegenslagen, maar uiteindelijk hebben we het allemaal draaiende kunnen houden en daar zijn we stiekem best een beetje trots op. Helemaal gezien de barre omstandigheden. Natuurlijk was het eeuwig zonde dat er geen karpers te zien waren. We wisten dat het geen makkie zou zijn om de vis te kunnen vinden en ze voor de camera te krijgen. Dat was een gok die we bewust hebben genomen en het pakte helaas anders uit dan we verwacht hadden.


Bij deze wil ik namens het hele CarpFeeling team onze sponsoren bedanken. Zunnebeld en JRC voor het materiaal wat we mochten gebruiken. AVK en MTC voor de particles en boilies. Ifective voor de techniek die het mogelijk maakt om te streamen en uiteraard Villapark Weddermeer die wederom weer ontzettend goed voor ons hebben gezorgd en ons de mogelijkheid gaven om op het Weddermeer te vissen.

Arnold Samsen

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.