Het heilige beest, de review

Een goede week later, een pijnlijke duim die gekneust lijkt en een riedeltje lege bierflesjes onder de gootsteen. Het was tijd om Alijn zijn 4e boek te lezen. Een boek waar ik vanaf de laatste letter van zijn 3e boek al naar uitkeek en waarbij ik weer even in een tijdelijke oase van het fenomeen karpervissen kon verkeren. De boeken van Alijn hebben mij altijd aangesproken. Naast de pakkende teksten die beslist een lintje verdienen, zorgen ze bij mij vooral voor een enorm verlangen naar het water. Ze doen mij terugblikken naar het grillige maar mooie karakter van het karpervissen. De ups, de downs en vooral die godelijke momenten als alles op zijn plaats lijkt te vallen.

Eerlijk is eerlijk, ondanks dat ik enorm enthousiast was toen ik dit boek van Edwin Wouters mocht ontvangen, vond ik de kaft van dit boek een beetje Danau onwaardig. Het is wat gelikter, commercieler en ademt wat minder sfeer uit dan zijn vorige uitgaven. Desalniettemin zegt de buitenschil vaak niet veel. Alijn is met deze kaft een andere weg ingeslagen en dat hoeft niet altijd slecht te zijn. Mijn persoonlijke mening mag je dan ook nietig verklaren. De tekst op de achterkant maakte voor mij overigens veel goed. Deze tekst van VBK voorman Mark Hoedemakers was om van te watertanden. Mark, mocht je dit lezen, schrijf een boek! Ik zal hem beslist kopen!

 



Een aantal jaargangen Rainbow
 

Het boek is als het ware qua verhaallijn in twee delen gedeeld. Het eerste deel verteld over zijn sessies op Belgische en Duitse bodem. De staart gaat over het befaamde Rainbow. Ondanks dat velen denken dat Alijn alleen nog vertoefd op Franse gronden, doet dit boek ons anders vertellen. In passie geschreven neemt Alijn ons mee langs de waterkanten van Heikant, Oasis en het Waesmeer waar hij, zoals een goede vissers betaamt, ons meesleurt in een vissersleven met goede en slechte tijden. Hij verteld over de unieke momenten, de tegenslagen en tussen de zinnen door, over zijn gezinnetje en geeft ons een realistisch beeld van het fenomeen wat vissen heet.
 



Het boek bevat een aantal zeer mooie platen!
 

Ook zijn avonturen op Duitse bodem waren verrassend te noemen. Zijn sessies met Beim Westerlaan zijn uitzonderlijk te noemen en tussendoor wist hij ook nog een paar goede bakken te vangen. Na deze verhalen worden we getrakteerd door een aantal schrijfsels van vrienden van Alijn. De verhalen van Geert Ooms, Arjen Uitbijerse en Gunther Poelmans zijn een goede toevoeging en zijn werkelijk prachtig geschreven. Naast de vele en enorme bakken die Alijn in zijn boek nuchter poseert voor de lens, doen deze heren lekker mee met een aantal beeldschone geschubden. Als je geobsedeerd bent door grote karpers dan is dit boek pure karperporno!
 



Een visser die daadwerkelijk zijn handtekening heeft gezet in de karpervisserij
 

Het laatste gedeelte van zijn boek gaat over het befaamde Lac de Curton wat velen van ons kennen als Rainbow Lake. Alijn neemt je mee op zijn ontdekkingsreis van dit indrukwekkende water en leert ons niet alleen dat Rainbow geen doorsnee (betaal) water is maar zoveel meer. Alijn beschrijfd op zijn manier waarom Rainbow zoveel anders is dan andere wateren en geeft tussen de regels door goede tips mocht je ooit zelf de kans krijgen om hier te vissen. Ik zelf ben van mening dat er tot op heden geen schrijfsel was over Rainbow wat zoveel uit de doeken deed als dit 4e boek van Alijn. Voor die vissers die een indruk willen krijgen van het water en haar schatten, is dit boek meer dan alleen een bundel van verhalen.
 



Op naar nog meer karperpoezie
 

Alijn Danau is niet voor niets een van de meest legendarische karpervissers van dit moment. Het zal je dan ook niet verbazen dat hij ook in dit 4e boek weer een enorm aantal grote vissen laat zien. Wat hij aan grote vissen heeft gevangen is gewoonweg ongeevenaard. Ik ben dan ook benieuwd of er ooit iemand zal opstaan die dit kunstje na kan doen. Ik was in ieder geval weer diep onder de indruk van dit boek. Met tegenzin sloeg ik de laatste bladzijde om om te beseffen dat de pagina leeg was. De laatste worden herlas ik tot ik met tegenzin het boek dichtsloeg. Laat de tijd maar snel verstrijken en laten we hopen, nee, laten we bidden voor nog meer karperpoezie

In de naam van de vader, de zoon en het heilige beest

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.