Hey een oproep van het Cipro team op Facebook. Ze gaan met een paar teamleden en een aantal klanten naar een betaalwater van The Carp Specialist genaamd Iktus Ruffaud in Frankrijk. Er is een annulering van een koppel, dus er is een plek vrij gekomen. Normaal ben ik niet zo van de btw, maar dit affiche van Cipro doet me over de streep trekken. De stek die vrij is gekomen, staat helemaal los van alle andere stekken en ik zou dus van niemand last hebben. Bovendien heeft deze dubbel stek twee keer een Raptor platform die aan elkaar gekoppeld zijn. Daar ben ik ook wel eens benieuwd naar. 
Soms heb je dat gevoel wat iedere karpervisser wel eens heeft gevoeld. Het gevoel, noem het ‘’vangdrang’’ dat je koste wat kost even naar de waterkant moet. Niet zo zeer omdat je een goed lopende voerstek heb opgebouwd of omdat de omstandigheden er zo gunstig uitzien. Nee….gewoon omdat je soms even een paar uurtjes niks aan je hoofd wil hebben behalve de gedachte of je montage wel op dat kleine en schone stukje bodem ligt…
"Elke ontmoeting een nieuw begin. Ontmoeten is een avontuur, open staan voor de ander, open staan voor je omgeving” Zo verliep ook mijn 1e kennismaking met de Oude Schelde. De Oude Schelde is een 6 kilometer lange zijarm van de Schelde met een oppervlakte van 115 hectare. In de 13e eeuw werd dit deel afgesloten van haar moederrivier, dit omdat de bedding van de Schelde zich verplaatste. Het is op één na het oudste waterbouwkundige waterwerk in België, en het oudste in Vlaanderen...
Het heeft lang geduurd voordat ik mijzelf uit de sleur kon hijsen om naar de waterkant te gaan. Sinds 8 maart ben ik na 17 jaar wéér vader geworden, dus momenteel zit ik veelal met flesjes en luiers te hannessen ipv lekker te vissen. Keuzes, keuzes. Aan de vrije tijd ligt het niet. Ik heb 2 weken zorgverlof gehad en een week vakantie net vóór de uitgerekende datum. Na de geboorte van mijn dochter Nikky, had ik nog eens recht op 5 dagen papaverlof. Maar ik durfde gewoon niet van huis te gaan. Het idee dat bijvoorbeeld de vliezen zouden breken en ik er niet bij zou zijn kon ik niet uit mijn gedachten krijgen.
Maart loopt op zijn einde en roert zijn staart nog dagelijks. Zo was het gisteren met volop zon goed te doen en zo zitten we vandaag met Maartse buien opgescheept. De drang naar de waterkant wordt alsmaar groter, voor komend weekend wordt volop zon voorspeld. De in de loop der jaren opgedane kennis roept dat het weer hoog tijd is om naar het ruime sop te keren. Daar waar de door mij oh zo beminde spiegels hun rondes zwemmen.
Tijdens de eerste sessie van 2017 kwam ik voor de eerste maal oog in oog te staan met hare majesteit, een prachtige schubkarper. Een collega visser had haar op dat moment aan zijn haak en toen het nieuwschierige "jongetje" in mij even poolshoogte ging nemen zag ik ze daar voor het eerst op de mat liggen. Haar hoge rug, prachtige witte buik en met haar ongeloofelijk mooie staart was het gewoonweg liefde op het eerste zicht. Toen ik ze terug sierlijk de diepte in zag zwemmen bleef ze door mijn hoofd spoken, ik moest haar koste wat kost op mijn onthaakmat krijgen.
Het is 5.15 uur volgens mijn wekker en tijd om eruit te gaan. De avond ervoor had ik dat ding ook zo ingesteld, want ik wilde vandaag vroeg aan het water zijn. Volgens het KNMI was het nodig om de weersverwachting van vandaag te bestempelen met een code “oranje“, want later in de middag zouden er forse windstoten komen. De hele week ben ik trouw naar de waterkant gegaan om te voeren en een eerdere sessie kon geen doorgang vinden omdat mijn privehond Pux een date had (begin mei verwacht ik pups ;)). Mede daardoor was mijn motivatie hoger dan anders...
Voor dit artikel neem ik jullie even mee terug in de tijd, welbepaald naar 2017. Een jaar dat in het teken stond van Donald trump , Michael van gerwen die zijn tweede wereldtitel won en spijtig genoeg ook vele aanslagen. Maar vooral een jaar waarin ik twee keer mijn “pb spiegel” scherper kon stellen. Ik heb er net een jaar op zitten vol van verbouwingen, wanneer ik de draad terug opneem beland ik op een water waarvan ik veel geruchten heb opgevangen maar nooit de nodige bewijzen in handen had gekregen...
Van grote lange kanalen tot aan zandputten met megabakken erop. Dagelijks staat mijn social media vol met allerlei topvangsten uit de Benelux tot aan het buitenland aan toe. Vaak zie ik mensen gewichten noemen, dat is namelijk de prioriteit van 80% karper visser tegenwoordig. Om nog maar niet te spreken over de gene die een vis terugzetten zonder foto omdat de vis simpelweg niet zwaar genoeg is. De vissen die alsnog op de foto mogen poseren, worden naar voren gedrukt, stel je voor dat de vis geen 30er lijkt...
Het water oogt doods. Het nieuwe weerrecord met zijn vele zonuren heeft het water vermoord, althans zo lijkt het. Het weer is perfect deze novembermaand, een kelderende luchtdruk, een zuidwesten windje en het staat vol op de kant. Alleen ligt de kant nu zo'n 15 meter verder dan vorig jaar deze tijd. Bizar hoe het water is gezakt. Twee meter op zijn minst, maar ik denk nog wel meer. En blijkbaar heeft het zijn invloed er op. Ik kan het anders niet verklaren.
Na een geslaagd voorjaar waarin ik enkele zeer mooie vissen gevangen heb, moet ik helaas bekennen een zeer teleurstellende zomer achter de rug te hebben. De batterij die al niet helemaal vol meer was, bereikte een dieptepunt en de drang naar de waterkant was compleet verdwenen. Door de drukte op mijn werk was de energie om na werktijd nog te gaan voeren en diverse voorbereidingen te treffen werkelijk waar mijlenver te zoeken. Dit, in combinatie met de drukte van ‘’mooi weer vissers’’ langs de waterkant, zorgde ervoor dat mijn zomer vrijwel visloos is verlopen! Gelukkig ben ik geen zomervisser en ben ik maar al te blij dat het najaar weer voor de deur staat.
Sommige keuzes in het leven moet je maken om er beter uit te komen. Zo heb ik vorig jaar zomer een aantal knopen voor mijzelf moeten doorhakken om meer tijd met mijn gezin te kunnen doorbrengen. Mijn vrouw was in verwachting van ons tweede kindje en door de tijd die ik vaak onderweg was voor mijn werk moest ik anders gaan indelen. Al snel had ik een andere job gevonden die dichter bij huis was maar waardoor ik mijn baan in de hengelsportbranche achter mij moest laten. Gelukkig gingen wij na een paar weken op vakantie en kon ik mijn visserij die toen al een paar maanden stil lag weer oppakken.
In december worden er plannen gemaakt voor ons jaarlijkse vistripje in Nederland. Het hele internet wordt overhoop gehaald, waardoor we bij drie campings terechtkomen. Twee van de drie zijn al volgeboekt, maar als we bij camping ‘t Veenmeer een aanvraag doen hebben we beet. Als we ook een video van het vissen op de camping hebben bekeken kunnen we niet wachten op wat er komen gaat! Dit jaar zijn we met z’n achten, wat het nog veel leuker maakt. Al snel is het bij elke sessie een gespreksonderwerp, waardoor we er elke keer wat meer zin in krijgen. Laat maar komen!
Na een meer dan geslaagd visweekend op De Ronde Bleek eind mei vorig jaar, werden er eind 2017 nieuwe plannen gemaakt om wederom een visweekend te organiseren. Met dit keer als reisdoel een mooi water in Frankrijk. Organisatie Maikel van Steensel, Tim Lomans en Erwin Sandkuyl gingen samen met Sjef Lemmens, die een aantal jaar verantwoordelijk is geweest bij SKV-karpertrips, in overleg wat precies tot de mogelijkheden behoorde. Al snel kwamen ze uit bij meer 3 van Etang d’Ourscamp. Een groot complex met 4 karpervijvers op ongeveer 4 uur rijafstand van de Belgische grens. Meer 3 is een 9 hectare groot water met een mooi bestand aan karpers.
Vorige week plaatsten we het eerste deel van 'Alles op een rijtje', waarin Tom het begin van zijn sessie beschreef. Na de eerste vangsten en verspeelde vissen ging er een spreekwoordelijke knop om. Tom begon flink te vangen en wist de ene na de andere prachtige karper te vangen. In dit tweede en laatste deel van het artikel vertelt hij dan ook volop over de euforie van deze sessie. Wat een plaatjes!