Het is inmiddels halverwege mei, de biologische klok van onze onderwatervrienden slaat op hol en wij als vissers kunnen hier optimaal van profiteren. De vissen laten zich makkelijk zien, en juist dit geeft ons de kans om de echte buffels er tussenuit te struinen. Echter is er ook een nadeel want niks is zo veranderlijk als het Nederlandse weer! De temperatuurverschillen tussen die twee hete zomerse dagen, en de daarop volgende ‘’koude’’ dagen zorgen ervoor dat de vissen eigenlijk niet weten waar ze aan toe zijn. Houd ze daarom goed in de gaten want ´they´ are on the move!
Soms kom ik tot grote ergernis van moeders de vrouw, spullen tegen die mij op de een of andere manier raken in het hart. Zo had ik dat laatst met een oude rodpod van Cygnet. Een zoekslag “on the good old Google”, leerde mij dat ik een van de allereerste rodpods van het Engelse Cygnet in handen had. Dat het met know-how  was gemaakt kon ik zien aan de afwerking en het gebruikte materiaal.
Het is 04.00 uur in de nacht als ik mij in de keuken begeef en babymelkpoeder toevoeg aan een flesje warm water. Half slapend loop ik naar het wiegje waar mijn 8 weken oude dochter geduldig ligt te wachten tot papa met de voeding komt. In gedachte ben ik al bezig met het verdelen van mijn lijnen en of ik de juiste stek keuzes heb gemaakt. Ik beeld me in welke vis ik na langdurige observaties vooraf deze keer in mijn handen ga mogen houden...
Eindelijk, het is voorjaar! De natuur ontwaakt en langzaam begint alles een beetje op gang te komen. Na een lange koude periode staat iedereen weer in de startblokken en zijn we tot op het bot gemotiveerd om los te gaan! Enthousiast worden alle spullen gereed gemaakt om op jacht te gaan en de gesmede plannen in de praktijk tot uitvoering te brengen. Het is dan wel voorjaar maar de lente kan nog best een lastige periode zijn om met regelmaat een vis te vangen. Na een hele zware periode zal deze start voor mij wat lastiger worden dan normaal, het verlies van een dierbare laat een nare nasmaak achter en de motivatie is momenteel ver te zoeken...
Vorige week vrijdag was het eindelijk zo ver: We konden de auto laden voor onze eerste Frankrijk trip van het jaar! Na het inladen van de auto kroop ik moe in bed om toch nog een paar uurtjes te kunnen slapen. Zo gezegd maar niet zo gedaan, maar ik deed bijna geen oog dicht deze nacht. Met deze gedachten stond ik zaterdag op uit mijn bed, koffie drinken en nog eens alles goed overlopen of we niets vergeten waren. En ja hoor, gelukkig dat ik dat deed..
Dit stukje gaat niet over dubbele vangsten of zgn. “doubles” (karpers tussen de 10 en 20 pond),  maar over het bewust statisch bevissen van 2 wateren na elkaar in 1 doorlopende sessie. Wie doet dit vandaag de dag nog? Je hoort hier, in tegenstelling tot in de retro penvistijd, zelden over maar om verschillende redenen heb ik dit soort sessies, ook dus in het boilietijdperk, met een vooraf opgezet plan regelmatig gedraaid. Als je het op kan brengen, kan het zeer efficiënt zijn om je vooraf gestelde doel te bereiken. Dit is een andere strategie dan een zgn. “back up” water bevissen als het eerste keus water niet loopt.
De eerste 3 sessies zitten erop. “Nu pas” hoor ik je denken? Helaas wel ja. Na een letterlijk fantastisch uiteinde de 31e van december, is het er niet meer van gekomen. Ik had een week vrij in januari maar aan het einde van die week moest ik zaterdags nog naar de gespecialiseerde rugfysio. Na een echo met het röntgenapparaat kon men niks vinden. Ik had namelijk al een hele tijd last van zenuwpijn in mijn heupkommen, ik vermoedde zelf slijtage. Daarna moest ik in de MRI scan, maar ook daar kon de chirurgisch orthopeed niets op de foto’s vinden. Het enige dat overbleef was de conclusie dat ik een zwakke rug heb. Dat heb ik mijn hele leven al...
Vandaag de eerste sessie van het jaar 2018 gevist. Het was weer even wennen, omdat ik geruime tijd niet aan vissen heb gedacht. Mijn motivatie was beneden alle peil. Soms gebeuren er nu eenmaal dingen in je leven waar je geen vat op hebt en moet je de demonen uit je verleden bevechten om daarna weer verder te kunnen gaan. Dat punt had ik gelukkig weer teruggevonden toen eind vorig jaar de blaadjes van de bomen vielen en ik tijdens het wandelen een karper zag liggen onderaan een brug. Zo’n herkenbaar beeld. Het riep allerlei herinneringen en emoties op die zo heftig waren. Alsof een atoombom in mij afging en de drang naar vissen mij had geknecht...
Begin 2016 besluit Tim Verloop te gaan vissen op een water waar hij dit nog niet eerder had gedaan. De plas is enkele hectaren groot en bevat prachtige karpers, waaronder een geblokte grijze spiegel. Tim besluit al snel dat hij juist deze vis graag wil vangen en hij bevist het water met vrienden en alleen. Regelmatig komt er vis op de kant, maar de grijze spiegel blijft uit. In dit leuke verhaal van een jonge, fanatieke visser vertelt Tim over zijn jacht op deze specifieke vis. 
Om in de winter ook succesvol te kunnen zijn is kennis van het water waar je vist van essentieel belang. Kennis die je opdoet in de warmere periode van het jaar kun je gebruiken om in de winter toe te passen. Wanneer je alle puzzelstukjes verzameld hebt kun je deze op de juiste plaats leggen. Met andere worden; vissen waar de vis zich ophoudt! In dit korte artikel neem ik jullie mee naar een sessie waarin ik de vis duidelijk gevonden had.
Om 07.00 uur gaat de wekker. Het is zaterdag de 30e en ik moet naar de fysio/rugspecialist om mijn wekelijkse rugtraining te doen. Anders kan ik al die zware karpers niet meer tillen natuurlijk. Ik kleed me daarna om, om daarna direct door te rijden naar UPS. Af en toe draai ik zaterdags op vrijwillige basis een dagje. Lekker relaxed. Tijdens de rit overleg ik met mijzelf of ik wél of niet zal gaan vissen na het werk. Het wordt onstuimig. Een stormachtige zuidwestenwind en veel regen zijn er voorspeld. Als we thuiskomen, bekijk ik weeronline en zo te zien blijft het droog. Dan toch maar snel de zooi in de auto gooien...
Etang du Moulin ligt in de regio Elzas in het Noord-Oosten van Frankrijk en laat vooral de laatste 45 minuten van de rit een prachtig beeld van zichzelf zien. Wanneer je de heuvels doorrijdt en op de routeplanner ziet dat je bijna op de bestemming bent, laat het water zich van een van zijn mooiste kanten zien. Een gebied dat in deze tijd van het jaar alle kleuren van de regenboog kan laten zien is al een genot op zich, maar nu moet er nog gevist worden!
Na de week in oktober op een nieuw water, waar ik behoorlijk op mijn bek ging, worden de plannen voor de winter gesmeed. Eigenlijk weet ik op dat moment al waar ik de winter door ga brengen én met wie. Het is hetzelfde water als waar ik dit jaar al best succesvol was, dus ik ga gewoon door met vissen echter moeten de tactieken wel worden aangepast. De stekken waar ik vaak vissen ving lijken nu helemaal stil te vallen...
De afgelopen weken kon je in deel 1 en 2 van 'Rainbow' al lezen over de eerste sessie van Oli Davies op Lac de Curton in Frankrijk. In dit afsluitende deel lees je hoe de sessie verder verliep, met enkele mooie vangsten en een enorme domper voor Oli.
In dit tweede deel van 'Rainbow' vertelt de Engelse topvisser Oli Davies verder over zijn ontmoeting met het befaamde Rainbow lake in Zuid Frankrijk. Na de reis en het opzetten van het kamp was het tijd om daadwerkelijk te gaan vissen. De stekken werden zorgvuldig gekozen en Oli vertelt hoe hij dit aanpakt. Dat de aanpak loont blijkt al snel!