In het voorjaar van 2018 vertrokken Frank en Bob voor het eerst naar de Franse Alpen. Hoewel veel karpervissers ze al voor waren gegaan, voelde het voor de mannen als een nieuw avontuur. De 10-daagse trip stond grotendeels in het teken van verkenning en het bekijken en bevissen van enkele wateren. Daarnaast gingen de mannen bewust achter een specifieke grote spiegelkarper aan waar ze door vrienden over waren getipt. Het artikel Down South is eerder geplaatst in het magazine Karper 114 (oktober-november 2018) en is nu ook te lezen op CarpFeeling. Veel leesplezier!
Nieuw op CarpFeeling is de rubriek 'Flashback'. In deze rubriek lees je korte verhalen over herinneringen aan speciale vissen, vangsten, sessies en andere opvallende gebeurtenissen van onze vaste crew en gastschrijvers. In dit eerste deel vertelt Tom Lenters over een memorabele vangst van het afgelopen jaar.
In het eerste deel van het artikel ‘Eenzaam op de Belgische kanalen‘ vertelde Kevin Verelst over zijn visserij op het Kempisch kanaal en de hinder die hij daar ondervond van andere karpervissers. Met een slimme truc wist hij de concurrentie te omzeilen, maar uiteindelijk koos hij toch ook voor andere wateren. In dit tweede en afsluitende deel van het artikel lees je hoe de rest van zijn visserij dit jaar verliep.
“Back to the training bord” zou ene Raymond Van Barneveld zeggen , wanneer hij niet tevreden is met het gewenste resultaat. Dit was ook bij mij niet anders. Nu ik mijn voorjaar, na een trage start, succesvol heb kunnen afronden (zie het artikel Lockdown Madness) bleef de queste van het Kempisch kanaal aan mij knagen.
2020, waar zal ik beginnen? We zijn het er allemaal over eens dat we het jaar 2020 niet in de categorie "normaal" zullen plaatsen. Er vallen veel overlijdens te betreuren, de economie zit aan de grond en binnen onze hobby/passie is het ook een echt rampjaar. Alhoewel ik in de "wandelgangen" mag horen dat bepaalde personen toch hun topjaar aan het draaien zijn, ervaar ik het vooral als "deksel op de neus" en zelfs wat als de feiten achterna lopen.
Dat was het zeker. Vanwege corona was het overal erg druk met vissers en op mijn vertrouwde watertje kon ik niet meer mijn ding doen. Simpelweg te druk. Het is natuurlijk altijd een risico als je stekken gaat aanvoeren. Het water is tenslotte van ons allemaal en stekken claimen is ook niet mijn ding. Als ik weet dat iemand op een stek bezig is zal je mij daar niet zien vissen. Ik zoek liever zelf de zaken uit en doe liever mijn eigen ding. Daar haal daar gewoon meer voldoening uit, want hoe mooi is het als uiteindelijk de puzzelstukjes op hun plek vallen en de Delkims blijven lopen!
Vorige week kon je in het eerste deel van dit verhaal al lezen hoe de vakantie van Tom begon en hij een gave spiegelkarper wist te vangen aan de oppervlakte. In dit tweede en afsluitende deel van het verhaal zal hij verder vertellen over het restant van zijn vakantie. Veel leesplezier!
Eindelijk is het dan zo ver. Drie weken vakantie. Normaal gesproken gaan we 3 weken naar het buitenland. Vliegen of met de auto. Hoe anders is het dit jaar... Samen met Cyn had ik het wel aangedurfd om te gaan vliegen, maar met onze kleine Nikky zagen we dat niet zitten. Het zijn nu eenmaal onzekere tijden. Gelukkig waren we op tijd met boeken, want een maand later zou er bijna niks fatsoenlijks te vinden zijn. Het wordt een bungalowpark in Arcen, noord Limburg. Normaal neem ik nooit mijn visspullen mee, maar nu zie ik toch kansen. Via Google Earth zie ik namelijk dat ik per ongeluk in de buurt van heel veel water heb geboekt.
In het tweede en tevens laatste deel van het verhaal 'D-Week' vertelt Tom Lenters over een sessie in het voorjaar. In het eerste deel heb je al kunnen lezen dat zijn targetvis door een andere visser werd gevangen, maar Tom liet zich niet uit het veld slaan en bleef doorvissen in de hoop op de andere mooie vissen. Lees nu hoe zijn sessie verder verliep.
Na de vis van afgelopen keer is alles wat we nu nog gaan vangen een bonus. Ook vanuit het werk kwam er bonus in de vorm van vakantiegeld. En dat kwam mooi op tijd. In het begin van de week ben ik bij een goede maat wezen kijken die net een drone gekocht had, een Mavic Mini. Nou ben ik niet zo kapot van technologie aan het water zoals een voerboot. Ik heb er zelf een voor als het echt nodig is maar gebruikt dat ding niet zo graag. De drone echter gebruik je alleen om vis te spotten en natuurlijk vette platen en video te kunnen schieten. In mijn ogen dus een stukje minder valsspelen dan een voerboot.
Ofwel de enige week visvakantie dit jaar. Meestal kan ik er 2 of zelfs 3 van maken, maar zoals jullie in mijn vorige verhaal hebben kunnen lezen zijn de tijden nogal veranderd. Ik probeer altijd rond de laatste week van mei en begin juni die week in te plannen, want rond deze tijd lukt vaak alles op visgebied. Hoe anders loopt het nu? Ik had gehoopt dat door de versoepelde coronamaatregelen de mensen weer naar school en werk zullen gaan, maar helaas. De meeste plassen en andere wateren lijken wel op een camping. Zo ook op het water waar ik nu ben neergestreken. Stekken worden letterlijk overgenomen. De één lost de ander af. Maar goed. We proberen er maar het beste van te maken deze week.
Week 2 van de vakantie was aangebroken, het weer ging er veel op vooruit met warme dagen van 22 tot 25 graden en een goede zuidwester wind van kracht 4 tot 5 in de loop van de week. In het begin van de week moesten we het doen met een oosten wind, nog wat fris in de ochtend maar in de middag met de zon op je bol was het heerlijk vertoeven aan het water. Tot nu toe had ik alleen avonden gevist op het water waar ik in week 1 een paar leuke vissen wist te vangen.
In de tijd waarin we allemaal beïnvloed worden door het Covid-19 virus, vele mensen hun vakanties in het water zien vallen en afzeggen, heb ik 3 weken vakantie gepland staan. Van 9 mei tot en met 1 juni kan ik gaan en staan waar ik wil, althans binnen de Nederlandse grenzen. Ik ga al niet vaak naar Frankrijk en was dat ook dit voorjaar niet van plan. Meestal ga ik een tour door Nederland plannen, gezellig bij wat vrienden vissen en verder wat nieuwe wateren opzoeken al dan niet met wat tips over mooie vissen die er zwemmen. Gezien de tijd waar we nu voorlopig in leven leek me dat ook even niet de beste optie.
In dit verhaal neemt Tom Lenters je mee naar een meerdaagse sessie op een lastig water. De visserij is er al niet makkelijk, maar de drukte rondom de corona isolatie maakt het er niet beter op. Lees nu hoe hij de karpers probeert te vangen.
Overdag vertel ik wat ik heb meegemaakt en Frans besluit daarop dat we dan toch maar wat hogerop en dus nóg verder van de hengels gaan zitten. Better safe than sorry. Het is gelukkig droog zodat we eerst nog een hoop struiken troep kunnen weg snoeien en de grond wat kunnen egaliseren. Overdag gebeurt er weer niet zo veel maar ’s avonds rond 23 uur gilt er ineens 1 van de Delkims!