Tijdens de eerste sessie van 2017 kwam ik voor de eerste maal oog in oog te staan met hare majesteit, een prachtige schubkarper. Een collega visser had haar op dat moment aan zijn haak en toen het nieuwschierige "jongetje" in mij even poolshoogte ging nemen zag ik ze daar voor het eerst op de mat liggen. Haar hoge rug, prachtige witte buik en met haar ongeloofelijk mooie staart was het gewoonweg liefde op het eerste zicht. Toen ik ze terug sierlijk de diepte in zag zwemmen bleef ze door mijn hoofd spoken, ik moest haar koste wat kost op mijn onthaakmat krijgen.
Het is 5.15 uur volgens mijn wekker en tijd om eruit te gaan. De avond ervoor had ik dat ding ook zo ingesteld, want ik wilde vandaag vroeg aan het water zijn. Volgens het KNMI was het nodig om de weersverwachting van vandaag te bestempelen met een code “oranje“, want later in de middag zouden er forse windstoten komen. De hele week ben ik trouw naar de waterkant gegaan om te voeren en een eerdere sessie kon geen doorgang vinden omdat mijn privehond Pux een date had (begin mei verwacht ik pups ;)). Mede daardoor was mijn motivatie hoger dan anders...
Voor dit artikel neem ik jullie even mee terug in de tijd, welbepaald naar 2017. Een jaar dat in het teken stond van Donald trump , Michael van gerwen die zijn tweede wereldtitel won en spijtig genoeg ook vele aanslagen. Maar vooral een jaar waarin ik twee keer mijn “pb spiegel” scherper kon stellen. Ik heb er net een jaar op zitten vol van verbouwingen, wanneer ik de draad terug opneem beland ik op een water waarvan ik veel geruchten heb opgevangen maar nooit de nodige bewijzen in handen had gekregen...
Van grote lange kanalen tot aan zandputten met megabakken erop. Dagelijks staat mijn social media vol met allerlei topvangsten uit de Benelux tot aan het buitenland aan toe. Vaak zie ik mensen gewichten noemen, dat is namelijk de prioriteit van 80% karper visser tegenwoordig. Om nog maar niet te spreken over de gene die een vis terugzetten zonder foto omdat de vis simpelweg niet zwaar genoeg is. De vissen die alsnog op de foto mogen poseren, worden naar voren gedrukt, stel je voor dat de vis geen 30er lijkt...
Het water oogt doods. Het nieuwe weerrecord met zijn vele zonuren heeft het water vermoord, althans zo lijkt het. Het weer is perfect deze novembermaand, een kelderende luchtdruk, een zuidwesten windje en het staat vol op de kant. Alleen ligt de kant nu zo'n 15 meter verder dan vorig jaar deze tijd. Bizar hoe het water is gezakt. Twee meter op zijn minst, maar ik denk nog wel meer. En blijkbaar heeft het zijn invloed er op. Ik kan het anders niet verklaren.
Na een geslaagd voorjaar waarin ik enkele zeer mooie vissen gevangen heb, moet ik helaas bekennen een zeer teleurstellende zomer achter de rug te hebben. De batterij die al niet helemaal vol meer was, bereikte een dieptepunt en de drang naar de waterkant was compleet verdwenen. Door de drukte op mijn werk was de energie om na werktijd nog te gaan voeren en diverse voorbereidingen te treffen werkelijk waar mijlenver te zoeken. Dit, in combinatie met de drukte van ‘’mooi weer vissers’’ langs de waterkant, zorgde ervoor dat mijn zomer vrijwel visloos is verlopen! Gelukkig ben ik geen zomervisser en ben ik maar al te blij dat het najaar weer voor de deur staat.
Sommige keuzes in het leven moet je maken om er beter uit te komen. Zo heb ik vorig jaar zomer een aantal knopen voor mijzelf moeten doorhakken om meer tijd met mijn gezin te kunnen doorbrengen. Mijn vrouw was in verwachting van ons tweede kindje en door de tijd die ik vaak onderweg was voor mijn werk moest ik anders gaan indelen. Al snel had ik een andere job gevonden die dichter bij huis was maar waardoor ik mijn baan in de hengelsportbranche achter mij moest laten. Gelukkig gingen wij na een paar weken op vakantie en kon ik mijn visserij die toen al een paar maanden stil lag weer oppakken.
In december worden er plannen gemaakt voor ons jaarlijkse vistripje in Nederland. Het hele internet wordt overhoop gehaald, waardoor we bij drie campings terechtkomen. Twee van de drie zijn al volgeboekt, maar als we bij camping ‘t Veenmeer een aanvraag doen hebben we beet. Als we ook een video van het vissen op de camping hebben bekeken kunnen we niet wachten op wat er komen gaat! Dit jaar zijn we met z’n achten, wat het nog veel leuker maakt. Al snel is het bij elke sessie een gespreksonderwerp, waardoor we er elke keer wat meer zin in krijgen. Laat maar komen!
Na een meer dan geslaagd visweekend op De Ronde Bleek eind mei vorig jaar, werden er eind 2017 nieuwe plannen gemaakt om wederom een visweekend te organiseren. Met dit keer als reisdoel een mooi water in Frankrijk. Organisatie Maikel van Steensel, Tim Lomans en Erwin Sandkuyl gingen samen met Sjef Lemmens, die een aantal jaar verantwoordelijk is geweest bij SKV-karpertrips, in overleg wat precies tot de mogelijkheden behoorde. Al snel kwamen ze uit bij meer 3 van Etang d’Ourscamp. Een groot complex met 4 karpervijvers op ongeveer 4 uur rijafstand van de Belgische grens. Meer 3 is een 9 hectare groot water met een mooi bestand aan karpers.
Vorige week plaatsten we het eerste deel van 'Alles op een rijtje', waarin Tom het begin van zijn sessie beschreef. Na de eerste vangsten en verspeelde vissen ging er een spreekwoordelijke knop om. Tom begon flink te vangen en wist de ene na de andere prachtige karper te vangen. In dit tweede en laatste deel van het artikel vertelt hij dan ook volop over de euforie van deze sessie. Wat een plaatjes!
Vaak beginnen mijn avonturen dankzij Facebook. Zo ook nu weer. Op een avond scrol ik weer lekker langs alle foto’s en verhalen tot ik op een Facebookaccount stuit met een karpervisser die in een korte tijd 2 perfecte rijenkarpers wist te vangen. Ik vis nu zo'n 30 jaar op karper en ik heb nog nooit een perfecte rijen gevangen. Wel geprobeerd, lees mijn artikel de parel van Twente, maar die kreeg ik nooit te pakken. Deze staat dus op nummer 1 van mijn wanted lijstje. Ik stuur Marcel, want zo heet hij, een comment met “jij vangt er 2 in een korte tijd terwijl ik er in 30 jaar nog nooit 1 heb gevangen, hoe dan??” 
Het is inmiddels halverwege mei, de biologische klok van onze onderwatervrienden slaat op hol en wij als vissers kunnen hier optimaal van profiteren. De vissen laten zich makkelijk zien, en juist dit geeft ons de kans om de echte buffels er tussenuit te struinen. Echter is er ook een nadeel want niks is zo veranderlijk als het Nederlandse weer! De temperatuurverschillen tussen die twee hete zomerse dagen, en de daarop volgende ‘’koude’’ dagen zorgen ervoor dat de vissen eigenlijk niet weten waar ze aan toe zijn. Houd ze daarom goed in de gaten want ´they´ are on the move!
Soms kom ik tot grote ergernis van moeders de vrouw, spullen tegen die mij op de een of andere manier raken in het hart. Zo had ik dat laatst met een oude rodpod van Cygnet. Een zoekslag “on the good old Google”, leerde mij dat ik een van de allereerste rodpods van het Engelse Cygnet in handen had. Dat het met know-how  was gemaakt kon ik zien aan de afwerking en het gebruikte materiaal.
Het is 04.00 uur in de nacht als ik mij in de keuken begeef en babymelkpoeder toevoeg aan een flesje warm water. Half slapend loop ik naar het wiegje waar mijn 8 weken oude dochter geduldig ligt te wachten tot papa met de voeding komt. In gedachte ben ik al bezig met het verdelen van mijn lijnen en of ik de juiste stek keuzes heb gemaakt. Ik beeld me in welke vis ik na langdurige observaties vooraf deze keer in mijn handen ga mogen houden...
Eindelijk, het is voorjaar! De natuur ontwaakt en langzaam begint alles een beetje op gang te komen. Na een lange koude periode staat iedereen weer in de startblokken en zijn we tot op het bot gemotiveerd om los te gaan! Enthousiast worden alle spullen gereed gemaakt om op jacht te gaan en de gesmede plannen in de praktijk tot uitvoering te brengen. Het is dan wel voorjaar maar de lente kan nog best een lastige periode zijn om met regelmaat een vis te vangen. Na een hele zware periode zal deze start voor mij wat lastiger worden dan normaal, het verlies van een dierbare laat een nare nasmaak achter en de motivatie is momenteel ver te zoeken...