2017: Een nieuw begin

De afgelopen jaren werd er weinig gevist, vissen stond niet meer op nummer één. Het waren voor mij op zijn zachts gezegd lastige jaren, een lang verhaal maar dat zal ik jullie besparen. Om eerlijk te zijn is het voor mij ook een afgesloten hoofdstuk waar ik best wel trots op terug kijk... sterker dan ooit ben ik daar uitgekomen.

Ondertussen zijn we een paar jaar verder en heb ik sinds 2 jaar een toch wel succesvol aasbedrijf samen met mijn maat Martin. Dat is iets waar we erg hard voor hebben moeten werken en waar we beide erg gepassioneerd mee bezig zijn. De toekomst ziet er erg rooskleurig uit. Nu alles achter de rug is en in rustiger vaarwater terecht is gekomen heb ik sinds dit voorjaar eindelijk weer mijn visserij op kunnen pakken, heerlijk om in de weekenden weer aan het water te zitten en je hobby te beoefenen.

Om toch maar op safe te spelen en de "swung" weer een beetje te pakken te krijgen ben ik samen met Thijs op een voor mij bekend water begonnen dit jaar. Het bestand ken ik maar al te goed, het grootste deel wist ik namelijk al eens te vangen. Er ontbraken alleen nog 2 vissen op het verlanglijstje, beide spiegels. Deze moesten er dit jaar maar eens uitkomen (althans dat was de insteek, een doel hebben is belangrijk toch?) Voor Thijs was het hele water nieuw dus die kwam met extra motivatie. Dat zorgde er voor dat ik er niet echt om kon malen als ik vissen zou dubbelen, die kans was wel erg groot namelijk.

Thijs ving de eerste vissen
Thijs ving de eerste vissen

Begin April stonden we voor het eerst aan het water om een sessie te maken van 2 nachten, even de boel verkennen en een plan smeden was de insteek. Door een eindje uit elkaar te gaan zitten hoopten we onze kansen te vergroten, minder lijndruk leek ons het beste op een water waar toch redelijk veel wordt gevist. De voerstekken werden aan elkaar gekoppeld door er tussenin her en der boilies te verspreiden. Thijs begon meteen goed en ving de eerste nacht een vis van 13,4 kg. De 2e nacht bleef het stil maar met een goed gevoel keerden we huiswaarts. Die week werd er licht gevoerd op beide stekken om vervolgens het weekend er op weer 2 nachten te vissen. 1 kleine schub voor Thijs was het enige wat een week voeren opleverde, naast een belachelijke hoeveelheid zeelt en brasem. Het voeren werd daarom meteen gestaakt en we besloten het instant te proberen, aangezien dat het eerste weekend gelijk vis had opgeleverd.

Het eerstvolgende weekend bracht mij de eerste ochtend een ontzettend mooi en klein spiegeltje van een kilo of 6. Er vanuitgaande dat het 1 van de uitzetters was werden de foto's opgestuurd naar de vereniging, het antwoord terug was toch wel onverwachts: onbekende vis. Op een water waar het bestand wel bekend is toch wel een verassing. De daarop volgende weekenden waren we wederom aan het water te vinden maar de koude wind en nachtelijke temperaturen tegen het vriespunt zorgden er voor dat het water wel uitgestorven leek. Geen aanbeet kunnen forceren brengt de twijfels met zich mee... wat te doen?

Een mooie schubkarper
Een mooie schubkarper

Twijfels die nergens voor nodig waren bleek achteraf, de volgende 2 weekenden wist ik telkens 2 vissen per nacht te vangen. Niet de exemplaren waar ik voor kwam, maar ze waren meer dan welkom. Eindelijk begon het te lopen en ik besloot een nacht alleen te gaan zitten aangezien Thijs een wedstrijd mee zou vissen tijdens de topcompetitie. Na een vroege aanbeet in de avond wist ik een schub van een kilo of 10 te vangen, de aanbeet kwam veel eerder dan verwacht dus het vertrouwen was ineens erg groot.

Uiteindelijk duurde het tot kwart over 4 ‘s nachts voor de volgende vis zich aandiende. Na aanslaan merkte ik al dat het om een betere vis ging en na een lange en heftige dril, waarbij de vis tot 2 keer toe bijna de takken naast mijn stek in dook, wist ik het net onder een behoorlijke vis te steken. Ik had nog geen idee welke vis het was aangezien mijn hoofdlamp nog in de oval hing. Het net voorzichtig optillend werd de glimlach op mijn gezicht steeds groter... daar lag 1 van de 2 ontbrekende spiegels, een stuk groter dan op de laatste foto die ik er van had gezien! Welke van de 2 het was kon ik niet direct zien aangezien die vissen best veel op elkaar leken. Na enig contact met een andere visser op het water bleek dat ik de "2e spiegel" had, maar het gewicht was duidelijk een stuk hoger dan tijdens zijn laatst bekende vangst. Voorzichtig werd de vis gezakt en ik begon mensen te bellen en appen in de hoop dat er iemand foto's kon komen maken. Er kwam weinig antwoord om kwart voor 5 ‘s ochtends uiteraard. Uiteindelijk wist ik Maik te bereiken en die zei direct “ik kom er zo aan” (ergens was ik daar erg blij mee want wist dat hij toch wel erg geniale foto's maakt).

De nr 2 spiegel!
De nr 2 spiegel!

Koffiepot op het vuur en wachten, ondertussen de bewaarzak checkend. Rond 7 uur was Maik aanwezig. Even bijkletsen en daarna snel de vis wegen. De naald bleef steken op 16kg, geen echt dikke bak maar ben nog nooit zo blij geweest met een vis. Al jaren had ik mijn zinnen gezet op deze vis en dan na al die jaren ook nog de eerste die de vis vangt boven de 15kg grens. De foto's werden gemaakt en Maik, ze zijn zoals gewoonlijk weer geniaal geworden....ThnQ nogmaals!

We besloten om nog 1 of 2 weekenden door te vissen, met de stijgende watertemperaturen zat de paai er aan te komen en we gokten er op dat we 1 van de topvissen alsnog opeen goed gewicht konden vangen. Voor mij pakte dit goed uit met een totaal van 6 vissen dat weekend. Geen zwaargewichten maar allemaal goede 20ers. Thijs was minder fortuinlijk en zat te worstelen met een hele school zeelten die echt niks van zijn voerstek overlieten en ook nog eens er voor zorgden dat er weinig werd geslapen.

De eerstvolgende sessie verliep toch even anders dan gepland. Tijdens de nacht was het muis en muis stil op het water. ‘s Morgens hoorden we het al, de overhangende takken en bosjes werden druk bezocht door een flink aantal vissen die iets anders in hun hoofd hadden dan wij... de paai was begonnen! Kansloos dus: inpakken en naar huis. Drie dagen later keerden we terug om te zien dat het volledige bestand afgemat en uitgepaaid tussen de omgevallen bomen lag, flink beschadigd en leeg.

De vissen liggen afgepaaid tussen de takken
De vissen liggen afgepaaid tussen de takken

We keren in het najaar wel weer terug wanneer de vissen op een beter gewicht zitten en het rustiger is. Het aantal vissers liep namelijk ook snel omhoog. die spiegel gaat er dit jaar nog uitkomen voor mij, dat voel ik gewoon: het laatste ontbrekende puzzelstukje! Voor nu zijn de pijlen gericht op een grote zandafgraving, in de hoop dat de paai daar nog even op zich laat wachten...

Gr. Roy

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.