3 Weken vakantie voor de boeg - Deel 1

In de tijd waarin we allemaal beïnvloed worden door het Covid-19 virus, vele mensen hun vakanties in het water zien vallen en afzeggen, heb ik 3 weken vakantie gepland staan. Van 9 mei tot en met 1 juni kan ik gaan en staan waar ik wil, althans binnen de Nederlandse grenzen. Ik ga al niet vaak naar Frankrijk en was dat ook dit voorjaar niet van plan. Meestal ga ik een tour door Nederland plannen, gezellig bij wat vrienden vissen en verder wat nieuwe wateren opzoeken al dan niet met wat tips over mooie vissen die er zwemmen. Gezien de tijd waar we nu voorlopig in leven leek me dat ook even niet de beste optie.

Omdat ik graag struin op veel verschillende wateren heb ik inmiddels 9 vispassen in de portemonnee zitten en heb ik dus al keuze uit enorm veel wateren. Het eerste weekend werd dan ook gebruikt om op diverse wateren te gaan kijken, rondje lopen, wat praten met de vissers die er zitten, checken of de vis al in de paaimodus zit of dat ze zelfs al gepaaid hebben. Ik had mijn vriezer gevuld met ruim 120 kilo chili hennep, tijgernoten en een mix van diverse partikels die ik bij Baitworld opgehaald heb voor de vakantie , samen met 25 kilo green zing en 10 kilo Scopex Tigernut bollen, moest ik hier de vakantie wel aardig mee door kunnen komen. Omdat ik op een water zou vissen waar weinig tot geen brasem aanwezig was had ik vooral ingezet op de partikels. Echter in de eerste dagen van de week bleek de vis in de paai te gaan en heb ik het roer om moeten gooien, ik vis zelf niet graag op wateren waar de vis aan het paaien is.

De vis was aan het paaien geslagen en moest het roer dus om.

Het nieuwe plan zou zijn om in de ochtend en de middag vooral te gaan struinen en rond het avondeten naar een water te gaan om daar lekker statisch achter de stokken te gaan zitten. Op diverse wateren heb ik elke dag stekken aangevoerd met de partikels en heb ik nog wat nieuwe wateren uitgezocht op aanraden van een vriend. De eerste week heb ik op deze stekken nog niet gevist, ik vind het belangrijk om zoveel mogelijk vissen eerst rustig te laten wennen aan de stekken en het feit dat hier elke keer aas ligt zou ze in de komende weken vertrouwen moeten geven om regelmatig terug te komen. Hier ga ik in de komende artikelen verder op in.

Het avondwater, een plas van zo’n 7 hectare met naar schatting een 50-tal vissen erin. Jaren geleden heb ik er fanatiek gevist, afgelopen jaren heb ik er in het voorjaar en najaar nog wel een weekje gevist. De meeste hebben het net al ooit gezien maar enkele vissen mis ik nog in mijn fotoboek. Dat de overige vissen goed gegroeid zijn is alleen maar meegenomen. De laatste jaren is het drukker en drukker geworden en dat er meer voer in gaat zie je wel aan de vissen. De dressuur is ook enorm toegenomen, overdag een vis vangen was toen al lastig, nu bijna onmogelijk. De vis verzamelt zich tussen de obstakels en komen er vak alleen tegen avond uit om de put op te trekken. De eerste week heb ik dan ook voornamelijk tegen de afgezette paaihoek aan gevist om de vis als eerste te kunnen onderscheppen wanneer ze gaan zwemmen en eventueel nieuwsgierige vissen die er al eens eerder uit zwemmen mee te kunnen pakken.

Na een aanpassing van de techniek kwam de eerste vis op de kant. 

Door een uitzet van kroeskarpers en de enorme aanwezigheid van brasems op dit water is het aangewezen aas dan ook boillies en tijgernoten. De eerste week van de vakantie zou er een weersomslag komen, enkele dagen zou het nog lekker warm zijn maar daarna zou het koud worden, zo koud dat de warme onderkleding weer uit de kast kon en een muts geen overbodige luxe was. De paai op dit water zou dan ook nog wel ff uitgesteld worden en de hoop was dat de vissen zich nog eens massaal op het voer zouden storten. In de eerste warme dagen zou al snel blijken dat de vis dat ook deed, grote bruisplakkaten kwamen naar boven maar aanbeten bleven uit. De overstap op langere rigs en verspreider voeren werkte en de eerste vis kwam op de kant. Een mooie torpedo schub was de klos en daarmee de was de eerste vis van de vakantie een feit.

Toen de kou zijn intrede deed had ik verwacht dat de vis niet meer op een halve meter water zou gaan liggen maar meer de put op zou trekken. Wederom een verkeerde aanname, zelfs met 12 graden en een bijster koude wind op de kop bleven ze lekker liggen. Het was dus weer wachten tot laat in de avond voor een aanbeet. De kruiskarpers en brasems werden echter een plaag en wisten de voerplekken goed te vinden, net als de meerkoeten. Wederom een aanpassing aan de rig door ook de hair een stuk langer te maken, ruim 2,5 cm tussen haakbocht en boillie, deed de truc en op wat piepen na haakte we ze in ieder geval niet meer. De tweede echt koude avond leverde een mooie aanbeet op in de vorm van een chocolade bruine spiegel. De vis was bijna net zo breed als deze hoog was. Dat de vissen klaar waren voor de paai wat dat betreft was al wel zeker, deze was bommetje vol.

Door de kou had ik ook besloten om een andere stek te bevissen, eentje waar het dieper was en ik zelf beschut kon zitten van de wind, het was met 10 tot 12 graden overdag en tegen de vorst aan in de avond en nacht niet meer te doen om vol in de wind te blijven zitten. De diepere stek had ik afgelopen najaar ook bevist en doordat ik weet welke afstanden ik toen viste kon ik op precies dezelfde vierkante meters weer mijn aasjes plaatsen. Onderaan het talud, waar nog een extra randje zit en een laag blubber ligt, daar moest 1 hengel geplaatst worden, ditmaal voorzien van een lading tijgernoten in plaats van bollen en de andere hengel onder aan een talud wat verder naar links lag, daar was de bodem veel harder en kon de onderlijn iets korter gemaakt worden. De kortere rig werd voorzien van een snowman die juist boven de bodem zweeft maar de haak niet optilt en de andere van 2 tijgernootjes met een stukje kurk om hetzelfde effect te creëren van de snowman. Bij het ingooien voorzien van een flinke PVA stick van boillie kruim en een flinke hoeveelheid soak om voor zoveel mogelijk attractie te zorgen.

Dat dit goed zou werken bleek al snel toen de eerste aanbeet kwam, een trage aanbeet en een trage dril op de hengel met tijgernoten, meestal het teken dat er toch wel een goede vis aan het eind zit. Inmiddels was er een vriend langsgekomen die hielp met de vis scheppen, allebei keken we in het net en dachten dat het wel meeviel, de vis was niet overdreven breed dus dachten we dat het wel mee zou vallen. Na alles klaargezet te hebben voor de foto wilde we het net uit het water tillen, toen bleek toch wel dat de vis een formaatje groter was dan de eerdere gevangen vissen. Met wat hulp lag de vis al snel in de mat. De net nieuw gekochte mat die toch behoorlijk van formaat was lag verrassend genoeg aardig vol en namen we de foto’s in de ondergaande zon. Ondanks dat de aantallen gevangen vissen deze week nog tegen vielen was de kwaliteit ervan toch wel heerlijk. De diversiteit aan vissen die je hier kunt vangen is iets wat mij altijd aan heeft getrokken. De een is juist lang, de ander weer breed en van kale spiegels tot volschubs, er zwemt van alles wel wat rond.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.