3 Weken vakantie voor de boeg - Deel 2

Week 2 van de vakantie was aangebroken, het weer ging er veel op vooruit met warme dagen van 22 tot 25 graden en een goede zuidwester wind van kracht 4 tot 5 in de loop van de week. In het begin van de week moesten we het doen met een oosten wind, nog wat fris in de ochtend maar in de middag met de zon op je bol was het heerlijk vertoeven aan het water. Tot nu toe had ik alleen avonden gevist op het water waar ik in week 1 een paar leuke vissen wist te vangen.

Om te kijken of er in de ochtend of overdag ook actie zou zijn besloot ik een volle dag aan de plas te gaan zitten. Nog voor de zon op komt zit ik op de stek en terwijl het zonnetje boven het weiland op komt geniet ik van de rust die hier heerst, meestal tot een uur of 8 a 9 wanneer de massa witvissers aankomen, het bestand aan witvis is hier enorm en dat trekt vissers aan uit de wijde omgeving. De hengels liggen op scherp maar al snel is het in de middag en weet ik dat het er niet in gaat zitten. Ik voer de stek goed aan en besluit deze de avond niet te bevissen om ze zo meer vertrouwen op te laten bouwen op de voerstek. In de loop van de dag ben ik vaak in de ondiepe hoek wezen kijken waar je niet kunt vissen. Bijna het hele bestand blijkt hier lekker in de zon te liggen genieten van de warmte en het natuurlijk voedsel. Het is dus bijna kansloos om overdag te gaan zitten vissen als de vis daar ligt.

Aan de overkant zit ook iemand te vissen en hij pakte wel een vis, ook daar zit een ondiepe hoek maar deze is veel kleiner en je kan er net met 1 hengel tegenaan vissen, omdat ik veel mensen ken die hier vissen besluit ik even langs te gaan. Het bleek geen bekende maar wel een fanatieke visser, na een uurtje ouwehoeren loopt zijn hengel nogmaals af, de vis zwemt zich vast in een overhangende tak, terwijl hij zijn waadpak aantrekt hou ik druk op de hengel en al snel weten we de fraaie spiegel over het netkoord te krijgen. Ik bied aan wat foto’s te schieten en al daarna liggen zijn hengels weer op scherp.

Omdat het zo gezellig is besluit ik mijn hengels uit de wagen te halen en aan deze kant van het water de avond toch te vissen. Ik zoek met de deeper 2 stekjes op het wijd want het laatste wat ik wil is de ander dwars te zitten of af te snijden. Ik vind 1 stek waar duidelijk vis zit en een ander waar wat bodemverloop zit. In plaats van de Green Zing pak ik hier de Garlic Octopus bol om te kijken wat deze gaat doen. Een snowman rig en 30 boillies per stek moeten het hier gaan doen.

Na het bakken van een burger en het nuttigen van de koude biertjes die nog in mijn tas zaten liep de linker hengel warempel af, volledig tegen alle verwachtingen in. Een fluiter van jewelste en een lastige dril waarbij de vis nog bijna door de lijn van de buurman wist te zwemmen kwam er een hele fraaie zwaar beschubte spiegel op de kant. Aangezien we het veel over fotografie hebben laat ik zien hoe ik in mijn eentje mijn foto’s maak van de vis. Ik schiet met een Sony A7, een camera met wifi, welke ik via een app verbind aan mijn telefoon, de app laat mij het beeld zien van de camera en ik kan hem instellen zodat hij elke zoveel seconden een foto neemt. Ik kan dus op de telefoon die langs me op een emmer ligt de genomen foto elke keer zien en zo snel en efficiënt enkele foto’s schieten.

Al snel ligt de hengel weer in en zitten we weer op de stoelen, er komen nog wat mensen langs om een praatje te maken en binnen no time begint de schemering in te zetten. Ik vis normaal veel alleen, mede omdat mijn visserij zo beter uitkomt met het struinen, verkassen en inspelen op mijn gevoel, maar ook omdat ik niet zo’n heel sociaal persoon ben, niet omdat ik een hekel aan mensen heb maar ik ben gewoon meer een einzelgänger. Op vragen als “bijten ze?” reageer ik vaak met “geeft niks, ik bijt gewoon terug” of als ze vragen “heb je die hier gevangen” wil ik nog wel eens uit de bocht komen met “nee, ik ben hem hier uit aan het laten, straks mag hij terug de vijver in thuis”…

Vanuit het niks komt er weer een fluiter op links, nou ja vanuit het niks is ook niet helemaal waar, de vissen azen hard in de bodem en met regelmaat komen er flinke bruisplakkaten uit het diepe water. Dit maal een lang gerekte spiegel die duidelijk leeg is van de paai en van zijn oude dagen aan het genieten is. Snel wat foto’s schieten en hij mag weer zwemmen. Een uurtje later nemen we afscheid waarbij we afspreken snel nog een keer samen aan de waterkant te gaan zitten.

Er worden enkele avonden geblanked. Iets waar ik slecht tegen kan aangezien de vissen zich duidelijk op de stek laten zien. Het enigste wat ik kan veranderen is mijn laatste meter, de rest is gewoon goed. De bodem bestaat uit blubber, stinkende vieze ranzige zooi. Als je bol er een uur in ligt stinkt het net zo hard. In plaats van een loodclip montage besluit ik over te stappen op een helikopter setup. De onderlijn werd langer gemaakt tot wel 30 cm, de snowman gebalanceerd zodat hij net boven de bodem zou zweven en een flinke PVA stick erop om te zorgen dat hij op een bedje van boillie kruim terecht zou komen. Alles zou ervoor moeten zorgen dat het aas niet meer weg zou zakken in de bodem.

De eerste volgende avond gaan de hengels vol goede moed te water, dit moet goedkomen. Na een uurtje komen er rechts om de hoek 2 vissers zitten, als snel zie ik een hengel meters van waar mijn haakaas te water gaan. Op dat moment ben ik meestal niet de vriendelijkste maar omdat ik enigszins verstopt zit achter een berg struiken snap ik wel dat ze me niet gezien hebben. Ik spreek de mannen aan en ze houden wat meer ruimte tot waar mijn hengel ligt. Ik besluit mijn hengels wat dichter bij elkaar te vissen om nog wat meer ruimte te creëren. Ik voer nog eens 2 kilo bollen eroverheen uit frustratie en om de stek duidelijk te laten zien.

Nog geen uur later zie ik de rechterlijn die slap hangt heel voorzichtig strak lopen. Ik pak de hengel op en sla zachtjes aan. Niks… Nouja dan de hengel maar snel terug, voeren hoeft niet, er ligt nog genoeg. Er komen 2 man aan de overkant zitten, omdat ook zij mij nooit kunnen zien zitten en de wind wat is gaan liggen ga ik met de stoel tussen de hengels zitten om duidelijk te maken dat ik daar zit te vissen. Kijken naar de hengels zie ik nu de lijn van mijn linker hengel langzaam strak lopen. Lekker laten gaan denk ik, zal ook wel niks zijn, die zakt zo weer terug. Echter gaat nu ook de hanger langzaam omhoog en geeft de slip enkele tikjes. Ik verwacht niet veel en draai de hengel strak met de gedachte een brasem eraan te hebben.

De hengel vouwt dubbel en ik voel een logt gewicht aan het eind. Nu zitten er een paar hele goede vissen op dit water en afgelopen jaren zijn dit soort aanbeten meestal teken van een goede vis. Na een korte dril steek ik het net onder de topvis van het water. Een van de mannen die vorige week een praatje kwamen maken komt aanlopen om te kijken, ik vraag of ze een weegschaal bij hebben omdat ik toch wel benieuwd ben wat hij zou wegen. Al snel komt zijn maat aan met de weger. Ook de overbuurman komt een polshoogte nemen. Onder toeziend oog van enkele mensen schiet ik snel wat platen en zetten we de vis terug. De 2e week van de vakantie is geslaagd, wat er in de 3e week nog gaat gebeuren is allemaal bonus.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.