Aanmodderen, aftaaien en weer doorgaan

Zaterdagmiddag op een mooie dag in mei. Terwijl ik vriendin lief heb afgezet op een vrijgezellenfeestje in Naarden, scheur ik snel naar de dichtstbijzijnde supermarkt voor het scoren van een paar broden witbrood. Vandaag had ik zowaar een hele dag om datgene te doen waar ik elke week steeds minder tijd voor lijk te hebben. Vandaag mocht het weer. Bewapent met struinstok, zak brood en schepnet opzoek naar schuimbekken aan de oppervlakte. Sebastiaan Kroon, vismaat in spe, staat om 13:00 uur in vol ornaat te wachten bij mijn huis. Niet veel later vertrekken we richting visrijke gronden. Althans, dat hopen we!

Het vlokvissen was de afgelopen weken slecht geweest. Meerdere malen stond ik 's avonds aan de waterkant om de karpers te belagen met een stukje brood of enkele brokjes. Helaas is de heersende brooddressuur op de plaatselijke wateren aardig heftig waar ik zelf aan heb meegeholpen. Wat hebben we gouden tijden aan de oppervlakte beleeft en meerdere vissen per avond waren eerder regel dan uitzondering. Helaas zijn zaken vaak niet voor altijd en zo ook met de karpers. Ze werden voorzichtiger, waren meer op een hoede en werden banger van een wit korstje dan van de visser zelf. Ook het onvervalste hondenbrokje werd feilloos genegeerd. Misschien dat ze liever een ander merk brok prefereerde boven de dure adult brokjes!

Bonne, terug naar de sessie die voor mij lag op die bewuste zaterdagmiddag. Met vol vertrouwen speuren we de eerste wateren af opzoek naar karper. Velen uren hebben we door de omgeving gefietst in het verleden en mede door alle informatie die we door de jaren hadden verzameld, wisten we waar we moesten wezen. Althans, dat was het masterplan. Je begrijpt het al dat hier niets van op ging. Het eerste water lag er roerloos bij. Een zuchtje wind zorgde ervoor dat karper lastig te signaleren was. Het deerde ons niet. We hadden onze zinnen gezet op een put vol karpers iets verderop waar we in het verleden enorm hadden geslacht. Daar zouden we ons geluk vinden. Dat moest wel! Een waar walhalla!

Aan kleine schubkarpertjes geen gebrek

Aangekomen bij het water zien we dat het er bij ligt zoals altijd. Veel waterplanten en hier en daar een open plek waar altijd dikbuiken lagen te schudden tegen het wier op. Het water was verlaten, doods. Zelfs de voorntjes die ooit schitterden in de zon leken van de aardbodem te zijn verdwenen. We rijden het water rond maar concluderen samen dat het hier niet ging worden. Iets teleurgesteld rijden we een stukje verder waar we zowaar op karper stuiten ondanks dat we er nooit karper hadden gezien. Altijd leuk!

Een gedeelte van het water stond vol met waterplanten en de bekken gedijen rustig tussen al het wier. Ze waren duidelijk bezig om die waterplantjes eens goed te filteren in hun bek want meerdere malen kwam een dik stel vlezige lippen de rand van het wierveld aftasten. Ik zie een prachtige volschub zwemmen en ook een dikke lome schubkarper iets verderop trekt mijn aandacht. Ik voel mij als een kind in de snoepwinkel. Wat veel keuze! Wat veel potentiële slachtoffers om aan de haak te slaan. Ik monteer een dikke korst aan mijn haakje en gooi hem een meter over een van de slurpende karpers. Langzaam trek ik het korst terug totdat hij 10 centimeter van de bek van de karper ligt. De volgende 10 seconden lijken heel veelbelovend. De karper begint te azen richting mijn broodje, de spanning stijgt, het water deinst en de eerste pareltjes zweet ontsnappen van mijn voorhoofd. Dit moest hem gaan worden, het kon niet anders!

Jaja, het gaat lekker deze zomer!

De karper komt dichterbij, nog een klein stukje. Hij stopt heel even alsof hij onraad ruikt maar begint weer met happen. Zijn onderlip raakt mijn korstje, hij verstijft voor een seconde en hij schiet ervan door. Gelukkig zorgt de schrikreactie van de karper er niet voor dat de andere karpers geschrokken zijn. Ze blijven loom liggen en zo af en toe happend naar iets eetbaars. Toch gebeurt precies hetzelfde scenario ook bij de volgende 2 karpers. Blijkbaar dat de karpers ondanks dat ze het brood niet direct visueel kunnen waarnemen, toch ernstig bekend zijn met het happen naar brood. Kiespijn levert dat op! Na navraag bleek overigens dat de hele stad die vissen het leven zuur probeert te maken. Logisch dus dat ze voor een ander dieet hebben gekozen.

We vervolgen onze weg en komen uit bij een kleine maar wederom veelbelovende vijver. Het desbetreffende water is onderdeel van een heel waterstelsel maar de vissen zitten met regelmaat op dezelfde plek. Zo ook vandaag. In een klein lelieveldje voor ons kolkt het van de karper. Ik positioneer mijn korstje aan de rechterkant van het lelieveldje en Sebastiaan aan de linkerkant. Nu was het een kwestie van wachten. Althans, niet echt. Niet lang nadat het korstje van Sebastiaan te water wordt gelaten, wordt hij al gegrepen en weet hij een prachtig schubje van een pondje of 15 te landen. De vangst heeft het kleine lelieveldje verstoort wat ook logisch was. Op naar het volgende water dus.

Ik ben oprecht trots

Het volgende water is een langgerekt waterstelsel bestaande uit een grote vijver met een sloot eraan vast. Volgens de tam tam zou er zelfs grote karper zitten. Tja, die tam tam ook altijd! Bonne, het was deze keer mijn beurt. Na aangekomen te zijn bij het water zie ik 2 karpers heerlijk klooien in de lelies. Ondanks dat mijn eerste indruk was dat ze bezig waren met paaien, leek het erop dat ze toch wel degelijk ook aan het eten waren. Een subtiel korstje leg ik pal voor zijn bek neer. De korst wordt gepakt waarna ik aansla. Het water ontploft en niet veel later, na het vakkundige scheppen van Sebas,  ligt een chocoladebruine schub op het struinmatje. Bingo!

Chocolate brown mirrors, i love it!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.