Afzien

Zuchtend en zwetend slaan we de achterklep van de bus open. De temperatuur lijkt subtropisch. Vannacht zouden we een nachtje maken op het kanaal. We hadden een nachtsessie al vaak besproken maar het was er nooit van gekomen. Een week geleden hadden we dan ook gepland om het vandaag te proberen. Wisten wij veel dat het kwik zo erg hoog zou oplopen. Vermoeid kijken we naar al het materiaal wat in de bus ligt. We hebben nog een lange weg te gaan. We beginnen met het uitladen van al het materiaal. De foedralen, tassen, tenten en de boot worden vakkundig over het hekje getild. Als alle spullen in het weiland liggen begint de volgende hindernis.  Alles slepen naar de stek die we op het oog hebben. Een halve kilometer lopen bergje op, bergje af. Een kruiwagen of Carpporter heeft geen zin. We zullen zelf paden moeten maken om ons te begeven naar de stek.


De eerste na de nacht..

Na meerdere malen te hebben forenst  tussen het weiland en de stek, ligt eindelijk al het materiaal aan de oever. Uitgeput en bezweet laten we ons vallen op de tassen. Waar zijn we toch mee bezig, denken we beide. We besluiten even pauze te nemen onder het genot van een biertje. Een beetje verfrissing kan geen kwaad na zulke arbeid. Zo meteen zullen we er nog tegenaan moeten gaan. Het kamp moet nog opgebouwd worden, de boot moet nog worden opgeblazen en de stekken moeten nog  uitgepeild worden om vervolgens ons aasje te presenteren. En dat alles voordat het donker wordt. Ik besluit een shagje te draaien. Triomfantelijk hangt hij in mijn mond. Wanneer ik probeer hem aan te steken beginnen de problemen. De aansteker vonkt wel maar de hoeveelheid gas is zodanig laag dat er geen vlammetje meer vanaf kan. Geïrriteerd probeer ik in mijn tas nog vervanging te zoeken. Tevergeefs. Neem je een tas mee van om en nabij de 10 kilo vol met meuk, is het gene wat je net nodig hebt niet aanwezig. Opeens krijg ik een opleving en pak mijn gasbrandertje. Ik ben altijd enorm gesteld op een bakkie koffie en zodoende heeft het oude brandertje zijn plekje in mijn tas wel verdient. Ik draai het gaskraantje op en weet door een enkele vonk van de lege aansteker het gas te ontbranden. Verblijd kijk ik naar de vlammen en steek mijn shagje aan. Zo dat is een zorg minder!

We verdelen de taken. Ik zet de tent op, Zowi begint met het oppompen van onze nieuwe boot of zoals wij hem noemen Bateau Nouveau. Mijn vorige Intex boot had het lang volgehouden. Vijf jaar had hij Frankrijk overleefd, meerdere malen was zijn leven niet zeker, meerdere malen had ik hem al afgeschreven maar gelukkig wist hij mij altijd te verbazen. Helaas was het vorig jaar Frankrijk dat hij zijn laatste adem uitblies. Veel lucht, heel veel lucht…..

Vaarwel lief bootje!

Daarom was het tijd om een nieuwe boot te kopen. Zoals gewoonlijk moest het gewoon een simpele rubberboot zijn zonder veel poespas. Groot genoeg voor twee personen,makkelijk mee te nemen en het liefst een beetje gecamoufleerd. Zo vonden we een nieuwe boot en vandaag zou hij worden gedoopt. Wanneer de tent staat en de boot vol met lucht is gepompt, is het tijd om de hengels gereed te maken. Vermoeid zitten we op de oever en beazen we onze hairs. Wanneer de rodpods staan en de hengels in gereedheid zijn gebracht, besluiten we eerst de bodem te gaan verkennen. We stappen de boot in en varen eerst naar de overkant. Doormiddel van een pijllood aan een touw stellen we de diepte en bodemgesteldheid vast. De bodem lijkt weinig interessant te zijn. Bij de overkant schiet de diepte door naar 2 meter. Het midden is net zo diep om vervolgens onder de eigen kant iets op te lopen naar 1,5 meter. We besluiten twee voerstekjes aan te leggen in de overkant. Zowi kiest voor een hap uit de kant. Ik kies voor een lelieveldje. We leggen onze vallen uit en varen terug naar de kant. We leggen nog twee hengels onder de eigen kant en beginnen met het lange wachten. Beide zijn we vermoeid. Misschien moeten we de volgende keer wat meer letten op de weersvoorspellingen , zeggen we tegen elkaar. Ik besluit een bakkie koffie te zetten. Een beetje cafeïne kon ik wel gebruiken na zulke vermoeide bezigheden. Ik weet met een enkele vonk het brandertje weer aan te krijgen en zet een pannetje water op het vuur.

Bateau Nouveau..

We praten ondertussen over van alles en nog wat totdat ik eens bij het brandertje gaat kijken. Het water had allang moeten koken! Het setje staat er troosteloos bij. Het water is niet warm en de vlam is uit. Ik draai aan de gaskraan en constateer dat het gasbusje leeg is. Hoofdschuddend bekijk ik het tafereel. Hoe was dat nu weer mogelijk. Zat ik daar dan zonder vuur om een shaggie op te lichten, zonder gas om een bakkie koffie te zetten en we begonnen net met de sessie. Jammer allemaal.

Het begint al aardig donker te worden en we besluiten onder de wol te kruipen. Ik begin aardig in te dommelen als opeens mijn Micron een paar flinke piepen geeft. Ik loop de bivvy uit en pak mijn hengel. Even later land ik een brasem. Lekker was dat weer. Ik had hoge verwachtingen van de overkantstek en juist van die stek komt de brasem. Ik onthaak de Abramis drama en besluit mijn hengel single bait op het midden te gooien. Ik stel de baitrunner weer in en besluit de slaapzak maar weer in te kruipen. Een shaggie roken was toch niet mogelijk.  

Een van de drie..

Het is rond 12 uur als ik wordt opgeschrikt door een enorme fluiter. Zowi sprint de tent uit en wanneer ik ook maar eens polshoogte ga nemen, zie ik hem staan met een gekromde stok in de hand. Na een korte maar enerverende dril weet ik de vis tussen de mazen te krijgen en landen we de karper. Een mooie korte hoge schub ligt op de mat. Goed voor 18 pond. We geven de vis zijn vrijheid terug en we leggen de hengel opnieuw in. De nacht is niet voor niks geweest, zeg ik tegen Zowi. Hij stemt toe.

Rond 5 uur `s ochtends wordt ik wakker van wederom enkele piepen uit de Micron. Het zeikerige gepiep verraad direct wat er aan de andere kant van de lijn zich heeft vergrepen aan mijn te grote boilie. De hengel die ik gewoonweg single bait erin had gegooid die avond, had nu weer een brasem opgeleverd. Ik gooi de hengel opnieuw in zonder bij te voeren.  We zullen het wel zien, denk ik bij mezelf. Verdere actie blijft uit en we worden al vroeg in de ochtend gebakken door de zonnestralen die de tent flink opwarmen. Een beetje telergesteld kijk ik over het water. Er hangt een mooie damp over het water heen. Iets mysterieus! Zowel Zowi als ik weten wat ons te wachten staat. Alles opruimen en het zelfde pad afleggen waar we gisteravond over heen zijn gekomen. Twee uur later ligt alles weer in de achterbak van de bus. De zon schijnt fel voor het tijdstip. Het belooft weer een warme dag te worden. Beide zijn we vrij vandaag en zo besluiten we deze dag verder te vissen maar dan aan de oppervlakte. Nadat we beide even thuis de spullen hebben opgeruimd, ik een bakkie koffie met shaggie heb genuttigd en de vlokhengel in gereedheid heb gebracht, fietsen we langs de velen wateren die onze woonplaats rijk is.

Die middag weten we nog drie geschubde te vangen van klein formaat. Het is soms wonderbaarlijk dat je een nacht kan zitten zonder karper te vangen. Ga je even vlokken dan kunnen er wonderbaarlijke dingen gebeuren. Zo ook vandaag. Na het vangen van de vissen kijken we beide voldaan terug naar de afgelopen 12 uur. Desondanks weer 4 karpers gevangen ondanks dat de gewichten tegenvielen. De moeite die we deden was niet voor niks geweest.


Tim van Zanten en Zowi Wanrooy,

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.