Alles op een rijtje - deel 1

Vaak beginnen mijn avonturen dankzij Facebook. Zo ook nu weer. Op een avond scrol ik weer lekker langs alle foto’s en verhalen tot ik op een Facebookaccount stuit met een karpervisser die in een korte tijd 2 perfecte rijenkarpers wist te vangen. Ik vis nu zo'n 30 jaar op karper en ik heb nog nooit een perfecte rijen gevangen. Wel geprobeerd, lees mijn artikel de parel van Twente, maar die kreeg ik nooit te pakken. Deze staat dus op nummer 1 van mijn wanted lijstje. Ik stuur Marcel, want zo heet hij, een comment met “jij vangt er 2 in een korte tijd terwijl ik er in 30 jaar nog nooit 1 heb gevangen, hoe dan??” Marcel reageert daarna spontaan via Messenger en zegt dat het geen enkel probleem is als ik op dat water waar die rijen zwemmen, wil komen vissen. Dat laat ik me geen tweede keer zeggen en zo spreken we af dat ik in mei zijn kant op kom.

Het is bijna zover. Het zijn beroerde tijden op mijn werk. Ik heb nog altijd geen vaste route meer terug gekregen en van de 22 gewerkte dagen in een maand, werk ik er 11 zonder pauze. Dus als ’s morgens de wekker gaat om 7 uur en ik om 19 uur pas thuis ben heb ik er 12 uur op zitten. Je begrijpt, ik ben aan vakantie toe. Visvakantie welteverstaan. Lekker weer naar moeder natuur. Uitwaaien. Kop leegmaken en bijslapen. Wat kijk ik er al een poos naar uit. Als ik tegen die tijd contact op neem met Marcel, lijkt het ons verstandig als ik pas maandag vertrek. Hij vertelde namelijk dat het er in het weekend vaak erg druk is. Zelfs doordeweeks zit er vaak volk. Dat is wat minder, maar ik heb weinig keuze. Daar zwemmen mijn targets voor die week. Als dan maandagmorgen eindelijk het licht door de kieren van de gordijnen piept, stap ik snel uit bed. De wekker vertelt mij dat het pas half 6 is, maar ik weet dan al dat ik toch niet meer kan slapen. De auto heb ik de avond ervoor al ingepakt dus ik kan al heel snel vertrekken. Op naar het noorden van het land. Het is een eindje rijden, maar ik heb het er graag voor over.

De raptor lag klaarDe Raptor lag klaar om de vis te gaan halen

Buiten het feit dat het daar druk is met vissers, ligt het water wel midden in het groen. Als ik daar aankom en uitstap, word ik onthaalt door de vele vogels die vrolijk hun liedjes fluiten. Het heeft de avond daarvoor zeer stevig geregend en dat kun je ook ruiken. De geur van fris groen, die typische lente geuren, heerlijk. Als ik dan via de parkeerplaats naar het water loop word ik begroet door de opkomende zon. Deze schijnt over het water dat zo glad is als een spiegel. Damp krult langzaam omhoog. Ik ben in één klap zennnn. Rustig wandel ik eerst een ronde langs het water om te kijken wat de beste optie is om de vele zooi die ik heb mee genomen naar toe te kruien. Ik besluit centraal in het midden te gaan zitten want vanaf daar kan ik alles mooi in de gaten houden. Ik moet 3 keer sjouwen, maar goed… dan heb je ook wat luxe voor een week. Ik heb voor het eerst ook mijn nieuwe bootje van Raptor bij me. De fast air 1.70 komt hier perfect van pas. De plas is immers niet heel groot, de Vortex 2.40 is hier veel te lomp voor. Bovendien is de Raptor maar 19 kilo en met zijn handige rugtas kan ik hem perfect op de rug meenemen. Ideaal.

ZeeltZeelt zal er ook nog op de mat komen. Zelfs een eenoog wist mijn aas te vinden.

Gelukkig is de plas verlaten en kan ik rustig mijn ding doen. Het is prachtig weer dus ik kan eerst alle stekken verkennen en aanvoeren. Helaas gaat er bij mij vrijwel altijd wel weer iets niet goed, Tom rampspoed. Tom ‘tegenslag’ Lenters noemde Bob mij laatst nog. En ja.. ook nu was het weer zo ver. Mijn dieptemeter heeft er de brui aan gegeven. Eerst had ik nog hoop door er een andere accu op aan te sluiten maar ook die kon hem niet aan de praat krijgen. Geen probleem. Dan maar op de tast. De stekken lijken mij vrij logisch. De zon staat vol op de overkant te schijnen. En daar tussen het nog bruine riet zullen de karpers hun ruggen wel lekker opwarmen. Er zijn genoeg inhammen, struiken en kommen dus die krijgen allemaal een paar handjes boilies. Ik heb van Roy 12 en 16 mm scopex balletjes mee dus aan het vertrouwen in aas zal het niet liggen. Ook heb ik met Hans van o.a Cipro een aantal mooie producten mee gekregen om maximaal uit te proberen. Vangstgarantie kreeg ik er gratis bij haha. Bedankt nog Hans. En deze week kan ik mooi werken aan een artikel van Ntec. Ton Hogenkamp (a.k.a. ‘the Dude’) werkt hard aan nieuwe safety systemen en zoals jullie inmiddels weten ben ik daar een groot fan van. Ook van Ton ben ik nu fan, want wat kan deze man mooie en strakke rigs knopen. Ik doe het hem niet na dat gepriegel. Ton werkt dus met de end tackle van Ntec. Zijn safety systeem lijkt veel op dat zelfgeknutselde systeem van mij, maar dan gefinetuned. Echt top. Ik heb er de hele week mee kunnen vissen en de resultaten liegen er niet om.

Zelfs mijn koffiebeker bleek niet bestand tegen de pechZelfs mijn koffiebeker bleek niet bespaart van de pech. Een vogel wist exact zijn kwakje in mijn koffiebeker te mikken!

Afijn. Er moet gevist worden. Ik mag er met 3 hengels vissen, maar kan er wel 6 kwijt. Stekken genoeg dus. Zolang ik alleen ben tenminste. Voorlopig hou ik het op de overkant. Op links vaar ik met de Raptor rustig naar het riet. Ik laat me zo'n 15 meter voor het riet uitdobberen om eventuele vissen niet te verstoren. Er beweegt inderdaad wat. Rietstengels worden langzaam uit elkaar geduwd. Dat is op zeker vis, maar wat kan ik niet zien. Het water is cola bruin. Tot zo'n 30 cm kun je op de bodem kijken en dan houdt het wel op. Ik laat een steen van Pallatrax als loodvervanger op de bodem vallen om te voelen hoe hard of zacht het is. Het is niet heel hard dus daar laat ik mijn chod met een 12 mm pop-up zakken. Het zal er zo'n 75 cm zijn, meer niet. Ik strooi er een klein handje scopex balletjes omheen. De middelste hengel vaar ik naar een kleine kom aan de overkant. Overal staat er riet omheen, maar dat moet geen problemen opleveren bij een eventuele aanbeet. En de rechter hengel gaat helemaal naar rechts. Daar staan wat struiken in het water en een steiger. Geen probleem als ik er maar op tijd met de boot heen kan.

rattenNachtelijk bezoek was er genoeg

Als dan alles ligt begin ik met het opbouwen van het kampement. Ik zie zo al dat twee keer sjouwen genoeg was geweest, want ik heb de helft van de zooi niet eens nodig. Maar ja, beter te veel dan ergens verlegen om zitten, nietwaar? Opeens loopt er een hengel af! De middelste Delkim roept om aandacht en de rig in het kommetje is door een karper gevonden. Dat is mooi snel zeg! Ondanks dat ik binnen een paar tellen de hengel al in de handen heb en de vis probeer te blokken, weet deze tóch in het riet te vluchten. Deels ook mijn eigen schuld want ik vis nu met nylon omdat ik nieuwe molens heb maar daar zaten geen reserve spoelen bij. Ze zijn besteld maar het gaat helaas lang duren. Met gevochten lijn had ik dit wellicht kunnen voorkomen. Geen paniek. Snel in de boot en er naar toe. Met een hartslag van gevaarlijke hoogte nader ik het riet waar de karper in is gevlucht. En of het een karper is, want ik zie zijn staart al boven water komen. De lijn zit vast achter een lange tak. Als ik die vrij maak merkt de karper dit en ramt zo verder het riet in. Ik probeer rustig te blijven maar dit gaat niet lukken want ik heb inmiddels gezien om welke vis het gaat ! Het is gewoon NIET te geloven, het is één van de rijen! Ik probeer het net in de buurt van de rijen te krijgen maar het riet zit vreselijk in de weg. Een eerste poging om de vis in het net te krijgen mislukt. Hij is veel te sterk en ploegt zo weer uit het net. Ik word gek! Als die haak nu maar goed zit want de krachten die ontstaan door het blokken zijn groot. Ik moet wel want anders ben ik hem sowieso kwijt. Ik kan de boot niet uit dus moet ik de vis uit het riet zien te krijgen om hem fatsoenlijk te kunnen netten. Daar denkt de rijen heel anders over en het is nog een hele beste ook! Een tweede poging gaat bijna goed. Hij zit er weer voor de helft in, maar in paniek rost ie er zo weer uit. Ik kan er gewoon niet goed bij. Ik word lichtelijk krankzinnig op deze manier. Rustig blijven Lenters: houd je kop erbij. Als ik dan voor de derde keer iets meer druk zet lukt het me aardig om de vis te controleren kalm komt ze achter de rietstengels vandaan. Nog een meter, een halve en als ik dan met alle kracht die ik heb om mijn net eronder te kunnen duwen geeft ze nog één keer gas en dan schiet mijn hengel recht. Ik kijk verdwaasd naar een rietstengel die voor mijn ogen bungelt en naar een rij schubben op de flank van een heuse beauty die tergend langzaam weg zakt in het inmiddels troebel geworden water.

Nash Bait MateHelaas moest de Nash Bait Mate er ook aan geloven. Deze was helaas niet bestand tegen de tanden van het nachtelijk bezoek. Houd het nooit op dan!?

Ik gooi nog snel mijn hengel achter me in de boot en doe een laatste poging om toch nog het net om de vis te krijgen, maar deze wappert me in het gezicht uit. Ik weet even niet waar ik het zoeken moet. Het is geen toeval meer. Ik verspeel voor de zoveelste keer de eerste vis op een nieuw water. Het is traditie. Geen leuke, maar helaas wel de waarheid. Het is ook de eerste vis überhaupt van dit jaar. Zoals je hebt kunnen lezen zat het mij nog niet echt mee dit jaar. En nu dit. De vis waar ik voor kom. Binnen een uur dat ik daadwerkelijk aan het vissen ben, haak ik hem. Er zwemmen volgens zeggen zo’n 200 tot 250 vissen en ik haak direct mijn target om hem op een vreselijke manier te verspelen. Ik kan wel weer inpakken. Een tweede kans krijg ik echt niet meer. Ik ben er ziek van. Wel leg ik de rig weer terug op zijn plek. De oranje pop up zit er nog gewoon aan en de haak is super scherp. Als ik dan nog meer slecht nieuws van het thuisfront krijg, begin ik een beetje zelfmedelijden te krijgen. Wanneer gaat het nu eens de goede kant op? Het hele voorjaar gaat het niet goed. Zoals Bob al zei, Tom ‘tegenslag’ Lenters. Zo is het.

Eindelijk van de nul af!Eindelijk van de nul af!

’s Avonds komt Marcel op bezoek. We drinken een biertje als plots de middelste Delkim piept. De hanger klapt tegen de blank en de top gaat krom. Ik hoef maar 1 stap te zetten want we zitten er bovenop. Dit gaat al veel beter en na een mooie dril kan ik een troostprijs scheppen in de vorm van een schubkarper. Hè hè, eindelijk… de eerste van 2018 is een feit. Toch een geluksmomentje. Marcel maakt een paar mooie foto’s zodat de schub snel weer kan zwemmen. We praten de avond uiteraard over van alles wat met karpervissen te maken heeft. Tot er na een paar uur weer een beetmelder afgaat. Ditmaal is het de linker hengel met daaraan de chod. Het binnendraaien gaat vrij simpel, maar onder de top vanaf de steiger gaat de vis heftig te keer. Ik besluit snel in de boot te stappen, voordat deze onder mij tussen de steiger palen verdwijnt…

Lees volgende week zondag het tweede en afsluitende deel van dit verhaal, waarin Tom (onverwacht) toch het geluk aan zijn zijde vindt.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.