Alles op een rijtje - deel 2

De dril stelt niet veel voor en na een paar minuten kan ik een kleine uitzetspiegel landen. Haakje uit de lip en zwemmen maar, ga je grote oma maar halen. Ik bedank Marcel voor de gezelligheid. Hij gaat weer huiswaarts, en ik ga lekker slapen. Tot er iemand achter mij langs loopt, hij gaat ook karpervissen. Dat mag natuurlijk, wel jammer dat het in een gebied is dat ik ruim heb aangevoerd. Helaas, het is hier dus niet heel groot en ik kan hem niks verbieden. Hij houd wel rekening met waar mijn lijnen liggen gelukkig. ‘s Nachts gebeurt er niet heel veel, enkel een brasem die de nacht verstoort. Maar ‘s morgens loopt de hengel af met daaraan een tijgernootje. Ik heb nu, noodgedwongen dus, helemaal links een voerstek gemaakt met tijgernootjes en hennep. Ik zie in het schemerdonker heel langzaam de lijn naar links van mij gaan. Dus naar mijn eigen kant. Het is alleen maar een dood gewicht wat heel langzaam zwemt of meer zich naar mij toe laat trekken. Ik hou het scherp in de gaten want verderop staat ook een steiger in het water. Het gaat goed, want die is hij inmiddels voorbij en verder staat er alleen nog maar een beetje riet. Niet zo veel als aan de overkant. Toch weet hij het riet te bereiken en zodra ik heel iets voel schuren.. tjoep los. Mennn, hier word je toch flauw van?! Dit zou wel eens een goede vis geweest kunnen zijn. Maar ja. We zullen het nooit weten.

Mooie hooggebouwde schubkarpers
Mooie hooggebouwde schubkarpers

De bel van de eerste ronde heeft geklonken. Tom vs brasem en zeelt. 8 op rij vang ik er. Inmiddels heb ik de Baitstar voerboot er maar bij gepakt om de boot accu maar te sparen en ook om de rust op het water te houden. Dit kleine bootje maakt minder lawaai dan de Raptor. Tussendoor vang ik ook nog wat karpers, maar het zijn met name uitzetvissen. Skp en mooie geblokte ronde schubkarpers, super sterk zijn die laatste. Met zo’n bouw belooft dat nog wat voor de toekomst. ‘s Avonds komt Marcel weer op bezoek voor koffie en later een biertje. Gezelligheid ten top. En dan loopt de middelste hengel ineens af, helaas blijkt het weer een brasem te zijn. Ik vaar snel de chod weer uit naar de middelste stek en als ik terug kom en de boot vastleg, loopt de rechter hengel weer af. Alle hens aan dek. Snel naar achter lopen om de vis uit het riet weg te houden. Het lukt en het is wederom een spiegeltje. Ik onthaak hem en spring snel weer in de boot om deze rig weer op zijn plek te leggen.

Het aas wordt goed gevondenHet gebruikte aas werd goed gevonden

Zodra ik in de boot stap en een paar meter van de steiger weg ben, zie ik ineens de lijn van de middelste hengel weer uit het water komen. De Delkim heeft nog geen kik gegeven. Ik schreeuw naar Marcel, maar die heeft het ook al door en grijpt de hengel uit de steunen. Ik hoef hem gelukkig niet te vertellen hoe je een vis drilt dus vaar ik snel door naar de rechter rietstek en drop daar de rig. Snel vaar ik weer terug en daar neemt Marcel mijn uitgevaren hengel aan en geeft mij de hengel waar de vis al een aardig eindje naar de kant is gedrild. Voor de gein zegt ie nog “het is een rijen hoor.” Grappenmaker. De dril gaat rustig en gestaag. Tot dat de vis een keer aan de oppervlakte zijn flank laat zien. OMG het is ÉCHT een rijenkarper! De slip gaat snel ietsje losser en ik ben ineens super geconcentreerd. Als ik deze ook nog verspeel kun je me afvoeren. De dril loopt gelukkig prima en na een spannend moment van de laatste seconden, glijdt er een magnifieke rijen over mijn netkoord.

Een perfecte rijen!
Een rijen!

Yesss. Ik ben helemaal in mijn nopjes. Ook fijn dat ik het met Marcel kan delen, hij heeft er voor gezorgd dat ik hier de eerste perfecte rijen van mijn leven heb  gevangen. Hij herkent meteen de vis. Het is één van de twee die ik op zijn account heb zien staan. We drinken er nog een biertje op en daarna vertrekt hij weer naar huis. Hij is nog niet weg of een andere karpervisser wandelt met zijn barrow achter mij langs. Er kan nog net een “moi” af, zo groeten ze elkaar hier blijkbaar, en gaat vrolijk achterin zitten zonder te vragen waar mijn lijnen liggen. Blijkbaar is dat de normaalste zaak van de wereld hier? Woensdag is weer een dag met genoeg actie. Helaas wel van de vele zeelten en brasems. Maar ook van 2 skp’s en nog een torpedo schub die mij alle hoeken van het water laat zien en uiteindelijk een pond of 20 zal zijn geweest. Wat een krachtpatser!  ’s Avonds vang ik er nog 2 van die mooie schubs bij en vertrekt ook de andere karpervisser weer naar huis. Hij had er minstens 2 waar ik weet van had. Snel spring in de boot en voer nu 2 kilo Cipro boilies in de rechter kom en ook 2 kilo boilies van Roy bij de rietkom. Ik leg daar geen hengels meer neer tot morgenvroeg. En dan breekt dolle donderdag aan. Het is drie dagen mooi weer geweest en donderdagnacht wordt het ineens een heel stuk kouder. De wind wakkert aan. Zo zat ik die ochtend nog in mijn t-shirt en korte broek en zo moet ik mijn hoody en jas aan trekken. Een weersomslag dus en ik had het al een beetje zien aan komen omdat ik continu het weer in de gaten houd en daarbij ook de luchtdruk en daarom ook iets steviger heb gevoerd. Het was wel een gok want heel veel vissen heb Ik nog niet gevangen dus hield Ik het vrij bescheiden met strooien. Ik ben geen weerkundige maar het internet gaf een stijgende luchtdruk aan en ik zat in de kou. Maar.. de rest van Nederland zat wel lekker in de zon? Het maakt mij niet uit. Half 6 ’s morgens komt het startsein van een 12 uur durende climax van karpergeweld. Ik zal wellicht nooit meer zoiets mee maken in mijn leven!

De linker stok met een tijgernoot komt dan als eerste tot leven. Weer dat lompe gewicht. Weer zwemt hij naar links richting de steiger, maar nu bedenk ik mij geen moment en spring in de boot. Vol gas vaar ik naar de overkant en trek de vis weg van het gevaar. Dit gaat heel erg goed en ik heb de situatie onder controle. Het word een dril uit het boekje. Lang blijft de vis op zijn gewicht rond de bodem hangen. Af en toe een uithaal die ik kalm pareer. Na ongeveer een kwartier komen de eerste bellen boven. Een teken dat je aan de winnende hand bent, maar het duurt zeker nog 5 minuten voordat de vis het ineens opgeeft. Ze komt boven en ik weet niet hoe snel ik het net er onder moet krijgen want het is wéér een rijen! Het lukt en ik ben uitzinnig. Wat een vis! En is dit dan de andere vis van Marcel die ik maandag heb verspeeld? Snel maak ik foto’s en weeg ik de vis op 13.5 kilo. Dit doe ik alleen ter controle want met dit soort vissen boeien de gewichten me helemaal niet. Na de foto’s en het wegen kan ie direct weer zwemmen. En bekijk ik op mijn roze wolkje de foto’s van Marcel’s account. Huh? Deze vis is niet die van hem? Het is dus een derde waarvan al vermoed werd dat die er ook zwom. Zo goed kent hij het hier ook niet blijkbaar. Hij komt hier dan ook alleen in de winter als het wat rustiger is. Maakt niet uit, ik heb nu niet 1 maar 2 perfecte rijen binnen een paar dagen. Euforie alom!

Wow wat een vis!Ik noem het maar een 'rijenspiegel'

Tijd om bij te komen heb ik niet. De tijgernoot rig heeft nu weer een balletje eraan, met mijn favoriete scopexboilie plus een extraatje van Hans. FFP. Vraag me niet wat het is, ik heb weer eens niet goed opgelet, maar tjonge wat gaan die ballen als de brandweer. Maar ook de boilies van Roy worden gevonden en zoals ik al zei wordt dit een dag om nooit meer te vergeten. Kort samengevat: beide hengels lopen om beurten af. Soms al na 5 minuten nadat ik terug gevaren ben. Tijd om koffie te drinken heb ik niet en twee keer kan ik de percolator leeg gooien. Tussen 12.00 en 13.00 uur is het pauze. ‘Schaft’ zoals ze dat hier noemen, en zo ook bij de karpers. Even op adem komen. Mijn rug doet zeer van het poseren van vissen voor de camera. Het is ongelofelijk maar waar. Er zwemmen hier niet 2 of 3 rijenkarpers, de teller staat inmiddels op 7! Het zijn niet allemaal perfecte rijen karpers, maar ook fantastisch mooie ‘rijenspiegels’. Geef er maar een naam aan.

Ik geniet van de omgeving en het weer
Ik geniet van de omgeving en het weer

Via via hoor ik het verhaal van deze rijenpracht. Ik kom in contact met Roelof Schut en hij bevestigt dat hij er in 1999 zelf een teil vol van deze geselecteerde vissen met toestemming mocht uitzetten. Hij vindt het geweldig om te zien hoe deze vissen het gedaan hebben. Van gemiddeld 25 cm toen, naar 13.5 en 14 kilo voor de zwaarste die ik ving. Bizar. Tussen half acht ’s morgens, na die vangst van de rijen en 18.00 uur krijg ik 18 aanbeten waarvan er maar 1 spontaan lost. De rigjes van ‘the Dude’ prikken als een malle. Allen perfect onderin de lip. Maar goed ook, want ik moet telkens flink druk zetten om ze de eerste meters uit het riet te houden. Met mijn soepele 2.5 lbs hengel en nylonlijn gaat dit perfect. Om 18.00 uur gaat de bel dus en is het plotseling over en uit. De wind die vol in de kommen stond te blazen is nu vrijwel weg. Ik kan eindelijk even normaal iets eten. Ik ben gesloopt. Mijn rug is nat van het zweet en alles doet me zeer. Je wordt ouder papa. Dat kan ik nu goed merken. Maar tjonge vind je het gek?

Het is bizar, ik vang de ene rijenkarper na de andere
Het is bizar, ik vang de ene rijen na de andere

Vrijdag ochtend is een kopie van de donderdag ochtend. Weer blèrt de linker hengel met daaraan een tijgernoot er om half 6 vandoor. Door de adrenalinestoot die het heerlijke geluid van de Delkim produceert, komt mijn oude lijf gelukkig vrij vlot van de benchmark af. Ik haast mij naar de hengel en trek hem in een hoepel. Logge weerstand geeft aan dat het in ieder geval geen zeelt of brasem is. Vanaf de steiger zie ik dat ook deze vis rustig naar links zwemt dus spring ik weer rap de boot in. Vol gas, standje 5 naar de overkant en vanaf daar kan ik prima de vis weg houden van de obstakels in de vorm van een steiger en omgevallen boom. Ook deze vis vecht langzaam. Ik begin het te begrijpen, ook dit zal wel weer eens een mooie vis kunnen zijn. En warempel, mijn hart maakt een vreugdesprongetje. Door het cola bruine water schijnt een vage licht gele kleur. Een tweede keer flanken weet ik het zeker: Het is er weer één! De adrenaline begint weer te stromen. Mijn hart klopt in mijn keel. Focus Lenters, focus! Slip los, elke uithaal wordt soepeltjes gepareerd. Zodra hij met zijn bek naar boven wijst tijdens het draaien, trek ik wat minder en houdt hem onder spanning zodat je de haak niet uit de bek trekt. Bellen komen weer boven en na 10 minuten drillen glijdt er een magnifieke spiegelrijen over het netkoord dat ik in één zwaai voor zijn neus in het water plons. Precies goed. Als ik de hengel en het net op de steiger heb gelegd en daarna de boot vast leg aan de steigerpaal, merk ik dat ik gewoon een droge mond van de spanning heb gekregen. Rare hobby hebben we toch haha.

Snel maak ik weer wat foto’s met de Whistle app zodat de vis snel retour kan. Er volgen die ochtend nog een paar zeelten en dan trekt de middelste hengel die in de kom met riet ligt, vervaarlijk krom. Snel loop ik met de hengel over de linkerkant in een hoepel naar achteren, maar ik moet even blijven staan. De hengel kán gewoon niet krommer en kraakt in het handvat. Het nylon wijst helemaal over het water naar de plek waar de vis zich een veilig heenkomen probeert te verschaffen. Maar ik probeer te voorkomen dat hij in het riet schiet. Deze vis is bijna niet te stoppen. Ik houd de boel strak en wacht af, meer kan ik niet doen. Heel langzaam komt de hoepelronde hengel naar achter. Het schuurt niet, alleen die zware lompe zak zand die ik probeer te verplaatsten. Na een paar minuten kan ik naar voren lopen omdat de vis voorbij het riet is en kan ik heel kalm verder drillen. Ik houd de spanning erop maar doe kalm aan. De dril duurt langer dan anders, voelt anders aan en ik ben benieuwd wat er aan de andere kant van de lijn zo zwaar weerstand biedt. Als dan eindelijk de vis het oppervlak doorbreekt zie ik dat het een schub is. Zodra hij in mijn net ligt valt me het op dat hij helemaal niet zo heel erg groot is, maar wel een vlag van een staart heeft. Dat zal het dan wel zijn. Maar goed dat de haak wederom goed in de onderlip zat.

Sterke schubkarpers houden me flink bezig

’s Middags lopen er 3 (!) man met barrows achter mijn stek langs. Het was te verwachten met de vrije pinkstermaandag, maar kom op? Drie man op dat kleine plekje daar achterin? De jongste van het drietal wenst mij succes. Ik brabbel iets terug en draai mijn twee rechtse hengels uit de kommen. Ik heb er nog wel een paar kilo gevoerd, maar ik wist eigenlijk al dat die stek wel weer bezet zou raken. De ene hengel leg ik weer met een tijgernoot helemaal op links, de chod weer in het midden in een inham in het riet en de rechter wil ik recht voor mij naast een struikje leggen, maar tot mijn grote verbazing vaart daar nu een voerbootje. Ik wandel de steiger op en vraag wat de bedoeling hiervan is? De jongen zegt iets onverstaanbaars en ik loop hoofdschuddend weer naar mijn tent. Maar zie dat de vader zijn kant op komt lopen. Ben benieuwd of ie komt klagen of dat ie tegen zijn zoon zegt dat dit niet kan zo. Het laatste is het geval en later komt die jongen zijn excuus aanbieden. Ik zeg dat het niet nodig is, we houden het op een vergissing. Hij vraagt mij de oren van de kop. Dat vind ik leuk. Hij interesseert zich overal voor, dat is goed.

Wat minder goed is, is dat wanneer ik ’s avonds een hengel terug breng na een brasembeet, ik zie dat de man die helemaal achterin de kom zit te vissen met al die obstakels, gewoon gezellig vooraan bij die jongen staat te kletsen. Als hij nu beet krijgt, hangt er weer een vis in de takken! Echt ongelofelijk onverantwoord en dom. Ik besluit ook morgenochtend op te gaan ruimen nu zij er zitten. Echt rustig zijn ze ook niet. Praten hard en ik hoor regelmatig het afkloppen van een crusha. Neem van mij aan. De vissen horen dat. Als ik het 50 meter verderop al kan horen. Tot mijn grote verbazing lopen de heren ’s morgensvroeg weer met hun barrows naar de parkeerplaats. Ik heb al beloofd dat ik naar huis zal komen, maar nu zij weg zijn en maar 1 of 2 vissen hebben gevangen, doe ik héél rustig aan. En daar word ik voor beloont. Rond 13 uur loopt de hengel in de rietkom nog één keer af. Een lomp weinig zwemmend gewicht vertelt mij dat dit zo maar weer eens een rijenspiegel kan zijn. En verdomd, het is er wéér één. Knikkende knietjes vanop de steiger. Alles onder controle en hopen dat de haak goed zit. Na een kwartier rondjes en achtjes draaien met zware uithalen, kan ik mijn landingsnet onder wederom een achterlijk mooie vis steken. Dit is de kers op de toch al hele zoete taart. Deze is nog zwaarder als alle andere vissen. Wat een afsluiter van een bizarre week. Eén ding is zeker. Dit ga ik waarschijnlijk nooit meer meemaken. Vier perfecte rijenkarpers en 4 rijenachtige spiegels in één sessie + nog een stuk of 40 spiegels en schubs. Wat een ommekeer weer. Zes blanks op rij en nu weer zo een bizarre week. Ik wil bij deze Marcel bedanken voor zijn gouden tip. Wij gaan op zeker samen nog een paar mooie sessies samen vissen maat!

Een fantastische afsluiter van een fantastische sessie
Een fantastische afsluiter van een fantastische sessie

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.