Beste sessie van het jaar…

Soms heb je van die dagen dat alles je tegenzit en niets wil lukken. Gelukkig zijn er ook dagen waar juist het tegenovergestelde geldt. Dagen waar alles als puzzelstukjes in elkaar valt.  Dit overkwam me in het begin van de zomervakantie. Een paar weken ervoor moest ik normaal achter mijn boeken zitten om me voor te bereiden op de examens. In plaats daarvan lag mijn bureau vol met visbladjes en stond het internet open met alle mogelijke karpersites. De voorbereiding was begonnen op een drie daagse karpersessie op een moeilijk water met enkele beauty’s. 
 

Alles werd onderzocht; het meest gebruikte aas door andere vissers, de onderlijntjes waar het meest mee werd gevist, het gebruikte lood, de meest beviste stekken. Al snel kreeg ik een beeld dat voor zoveel ander wateren geldt. Boilies als aas, een grote blok inline lood en een standaard onderlijn van ongeveer 15 cm. Om goed vis te vangen moest ik het anders gaan aanpakken. 

Laten we beginnen met de stek. Het water heeft verschillende wierplekken, waar door zo goed als iedereen tegenaan wordt gevist. Uiteraard komt er af en toe wel een vis vanaf maar volgens mij zijn deze stekken gewoon dood gevist. Ik besloot een stek te pakken waar er zo goed als nooit werd gevist. Deze stek zou ik nooit bevissen op een nieuw water, er is gewoon niets interessants aan (vlak bodemverloop, geen aantrekkelijke wierbedden, geen obstakels…) maar aangezien er zo goed als nooit wordt gevist vond ik het zeker het proberen waard. Ook qua aas wou ik het anders gaan doen. In plaats van vele kilo’s bollen te strooien koos ik voor een kleine hoeveelheid XXL tijgernoten waarvan ik de stek een week lang zou voorzien.  Voor de rest verkoos ik een klein onderlijntje om schuwe vissen zo snel mogelijk te prikken  en een lood van 140 gram. Zo, het plan stond op poten, eerst die verdomde examens maken….

 


De rig voorzien van twee tijgernoten
 

Drie weken later was het dan eindelijk zover. De examens waren over en het voeren kon beginnen. Aangezien het soms wel druk kan zijn aan de put besloot ik om elke dag pas om 1 uur ’s morgens te gaan voeren. Zo gezegd zo gedaan en een week later was de dag aangebroken waar ik zo lang op had gewacht. Tegen de namiddag werd de auto ingeladen en vertrok ik naar de put. Nog nooit had ik mijn spullen zo snel opgesteld. De rigs vlogen richting de stek en het wachten kon beginnen. 

De zon brandde op mijn rug en een paar uur later had ik nog geen enkele beet gehad. Ik besloot om mijn hengels in te draaien en even te gaan struinen met de korst hengel. Bodemvisserij had volgens mij toch niet zo veel nut met zo’n drukkende hitte. Dit bleek een goede beslissing want nog geen uur later lag de eerst vis op de mat, niet moedersmooiste, maar vis is vis! 

Tot een uur of 18 werd er verder gestruind, jammer zonder verder resultaat. De hengels werden terug op de stek geplaatst en voorzien van een halve kilo XXL tijgers. Om 24.00 uur had ik nog altijd geen beet en ik begon meer en meer te twijfelen aan mijn aanpak. Het moet zo’n 20 minuten later zijn geweest dat de twijfel werd weggenomen. Een knallend run bezorgde me bijna een hartstilstand. Snel werd de hengel uit de steunen gegraaid. En niet veel later lag er een mooie spiegel op de mat. Mooi, dat is de 2de vis  van de sessie, zeker niet slecht voor hier! Alles werd terug op zijn plaats gezet en de stek werd terug voorzien van de nodige tijgernoten. Op korte tijd ving ik nog twee kleinere schubs. 
 


Een werkelijk prachtige spiegelkarper
 

Tegen 4 uur ’s morgen vertrok de rechtse hengel voor een 3e keer. Deze keer was de aanbeet minder heftig, maar de vis hing! Even later voelde ik niets meer trekken, de lijn was nog onder spanning, maar er bewoog gewoon niets meer. De vis moest in een wierbed zijn vast gezwommen. Ik besloot om rustig meer druk te zetten maar dat hielp ook niet. De hengel werd dan maar gewoon in de steunen gelegd opdat de vis zich hopelijk zelf terug uit het wierbed kon bevrijden. En ja hoor een 10 minuten later begon de hengel terug te lopen. De dril kon zonder problemen verder worden gezet. Wanneer de vis op de mat lag verschoot ik me een ongeluk. Deze vis had ik nog nooit gezien, een prachtige “tarte aux pommes”!!!   
 


Deze sessie kon echt niet meer stuk! 
 

De volgende morgen werd ik nog gewekt door een mooie zeelt en twee schubs van klein formaat maar daar bleef het bij. Op zich zeker niet slecht voor dit water waar blanken eerder regel is dan uitzondering, maar stiekem hoopte ik nog op een exemplaar van de iets zwaardere gewichtsklasse. Achja de sessie was al zeker geslaagd, maar toch besloot ik nog een nachtje te doen. En dit bleek een heel goede keuze te zijn. Het zal tegen een uur of 4 ’s morgens moeten zijn geweest dat een karper zich had laten foppen aan de heerlijke nootjes. De vis bleef diep zitten en bleef maar beuken. Dit moest gewoon een gewichtig exemplaar zijn, daar was ik zeker van!  En ja hoor een hele tijd later lag er een prachtige schub op de mat die de weegklok aftikte op 20,2 kg!
 


Wat een prachtbeest!


 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.