“Canadian lean mean fighting machines”

Tijdens een regiomeeting van de regio Limburg van de KSN in 2005 stond een lezing c.q. presentatie van Bob van den Meiracker op het programma, over het vissen op karper in de St. Lawrence rivier in Canada en de ermee in verbinding staande wateren. Tijdens deze lezing sloeg de vonk definitief over en al snel werden de eerste plannen getrokken. Niet veel later draaide het e-mail verkeer tussen Landgraaf en St. Catherine- Montreal op volle toeren en werden de eerste concrete afspraken gemaakt en al snel werd de reis definitief geboekt.

Canada eind september 2006

“Chom Rock FM” speelt op de achtergrond rustig het fantastische gitaar werk van Jimmy Page. Led Zeppelin is in Canada nog hot, en songs als Kashmir, Black Dog en Stairway tot Heaven knallen met enige regelmaat door de ether. En mijn god wat past deze muziek bij het geheel.

Ik praat wat met Bob en naar mijn mening is hij aardig gewend geraakt aan mijn Zuid-Limburgse uitdrukkingen en accent wat toch zijn sporen nagelaten heeft op mijn ABN. Opeens begint de grond te trillen. De sluis tussen het kanaal en de Seaway heeft weer een container schip doorgelaten en het gestaag ronddraaien van de schroef profileert zich in een flink gedreun. Ik denk bij mij zelf dat dit geen kleintje zal zijn, en de Delkims kondigen de stalen reus ruim van te voren aan, door af en toe piep te geven. 

Een ±300 meter lang schip komt uit de sluis varen. Niet veel later zakt het waterpeil met een meter en het schip passeert onze stek. Best onwerkelijk wat deze monsters voor een uitwerking hebben op het water. Inmiddels weet ik dat dit totaal geen consequenties heeft voor de vangsten. Desondanks blijft de omvang van de passerende schepen wat onwennig. Ik bedenk mij opeens dat dit de laatste visdag is van onze Canada trip en dwaal in mijn gedachten nog eens door de afgelopen 2 weken.

De Customs

Bij aankomst op de luchthaven blijkt dat de nieuw aangeschafte paspoorten niet uitgelezen kunnen worden, en worden mijn vismaat en ik vriendelijk verzocht ons te melden bij de Canadese immigratiedienst. Enkele minuten later zitten wij in een verhoor kamer en word ons de kleren van het lijf gevraagd. De dienstdoende douane beambte kan maar niet geloven dat wij van Europa naar Montreal komen om te vissen, en al helemaal niet op karper. Volgens de beste man is er in de verre omtrek geen viswater aanwezig, nota bene als je boven Montreal vliegt zie je alléén maar water, maar het feit dat wij nog geen overnachting hebben geboekt maakt de zaak ook niet eenvoudiger. 

Het nieuwe PR van Dirk


Karpervissen op de st Lawrence, het moet toch niet veel gekker worden, zie je de heren denken. Pas nadat wij onze retour tickets en de nodige dollars en euro’s hebben laten zien mogen wij Canada in.
Door dit incident zijn wij net te laat om nog vergunningen aan te kunnen schaffen bij de “Canadian Tire”. En kan er dus nog niet direct gevist worden. Het is ook al laat. We halen wat boodschappen en doen ons tegoed aan onze eerste steak.

Bob laat ons de stekken zien welke voorzien zijn van een 15 tot 20kg maïs. De rest van de avond spenderen we aan het koken van maïs en het optuigen van de hengels. Ik heb mijn bedenkingen bij de 0.60 nylon waarmee ik mijn Emblems heb laten vullen. In mijn eigen visserij probeer ik altijd zo scherp mogelijk te vissen, waarbij camouflage van de hoofdlijn dan ook hoog in het vaandel staat.

De hengels worden voorzien van een stuk 140 gr inline met tube, en daar onder een Hayabusa European Boilie hook welke d.m.v. een no-knot aan een stuk van 25cm Kryston supernova wordt geknoopt.

First encounter at the Point

In alle vroegte staan we bij de Canadian Tire, en de benodigde vergunning wordt aangeschaft. Aangekomen op de stek wordt de home made tripod opgesteld. Bob waarschuwt ons dat wij beter geen swingers erop kunnen zetten, de runs zijn hier zo hard dat dit de lijnafgifte belemmerd en dat uiteindelijk je hengel in de St Lawrence verwijnt. JAJA! Hij geeft ook de instructie niet aan te slaan en op te letten dat zo gauw een karper de hoek om dreigt te gaan, mee te lopen! ZAL WEL!


Rudi brengt het door Bob georganiseerde eten per speedboot

De rigs worden voorzien van een 3 maïs korrels en gaan te water op de aangevoerde stek. De verwachtingen zijn hoog gespannen. Niet veel later schreeuwt de Delkim van mijn vismaat Dirk het uit. Wat opvalt is dat de slip zo hard draait dat het geratel boven het geluid van de niet bepaald zacht afgestelde Delkim uitkomt, en ik beroep mij meteen op de JAJA gedachten van daarnet. Nadat Dirk de hengel oppakt, neemt de vis ondanks de strak afgestelde slip met gemak nog eens een 50 tal meter lijn, draait richting de hoek (Bob staat bijna te schreeuwen, loop mee!) en binnen enkele secondes is een harde knal hoorbaar. De 0.60 nylon heeft het begeven, en een gerafeld stuk lijn word verontwaardigd binnen gehaald. Dirk staat er vol ongeloof bij, maar brengt geen woord voort.

Veel tijd om ons af te vragen wat hier de reden van is krijgen we niet als een van mijn hengels dubbel klapt en staat te stuiteren op de tripod. Ook deze vis neemt een grote hoeveelheid lijn en ik heb met mijn 3lbs Sportex niks in te brengen. Ik verwacht gezien deze felle dril een beer van een rivierkarper maar als de vis het koord van mijn net passeert ben ik met stomheid geslagen. Een prachtige warrelschub van naar schatting een kg of  7 ligt  in het net.


10 minuten daarna krijgt Dirk een herkansing, hij zit links van mij, krijgt weer zo’n enorme fluiter, staat wel op, maar loopt niet mee en 5 seconden later KNAL, dat was no2. Bob is een beetje boos en spreekt Dirk vermanend toe; “Wat heb ik je nou uitgelegd, je moet meteen rechts van Rob gaan staan, anders ben je m op die hoek weer kwijt!”

Dirk knikt en zijn gezicht betrekt, hij begint zijn hengel weer op te tuigen, maar ver komt hij niet, de andere gaat af, nu pakt hij de hengel op en als een speer loopt hij om me heen. Bob geeft hem nog wat aanwijzingen en na een erg stevige dril, kan ik de vis voor Dirk landen. Dirk’s verbazing is groot als hij ziet dat die vis meteen zijn persoonlijk record gaat worden en de unster bevestigd dat, over de 15kg!

De eerste week vissen we alleen op “The Point” en nabij gelegen stekken, er worden tientallen karpers gevangen. De hoofdmoot wordt gevoerd door oersterke schubs rond de 10 tot 12 kg bij een lengte rond de 90 cm. Wat ook opvalt is het grote aantal warrelschubs die er gevangen word. Het is best fris voor de tijd van het jaar en Bob vind het resultaat maar magertjes.

De grootste uit een serie warrelschubs


De meter schubs blijven uit en we verkassen naar het 50km verderop gelegen “lac Des Deux Montagnes” een stuwmeer in de Ottawa rivier, die uitmond in de st Lawrence. De temperatuur zakt echter in een razend tempo en de vangsten vallen tegen. Hier is ook niet voorgevoerd, zoals op de stekken waar we begonnen. Veel verder dan relatief  kleine schubs en enkele meervallen komen wij niet.

Het water ligt bezaaid met boomstammen en rotsen met scherpe mossels, met een groot aantal lijnbreuken als gevolg. Tegen de avond worden we verrast door een speedboot, die op volle snelheid op ons afkomt en op Bob’s gebaren aanmeert 30 m naast onze stek, er stapt iemand uit met etenswaar, Bob heeft bij een restaurant aan de overkant ons diner geregeld, man o man, dat was genieten, het bleek een Duitser te zijn, dus we konden ook een praatje met hem maken. Ook voor de volgende dag wordt ons eten gereserveerd!

Uitzicht vanaf de stek in Carrillon aan Lac Deux Montagnes


Wij slapen in een tentje, zoals Bob al voorspeld had, draaien we de hengels bij donker worden in. Bob slaapt in de bus, die hij op een terrein 100m achter ons, achter een hoge rietkraag verstopt.

Na 2 nachten besluiten we toch maar weer naar de Seaway te verkassen. Tijdens de terug rit wordt ons pas duidelijk hoe groot dit land eigenlijk is. We maken een tussenstop bij de hydro-dam van “Beauharnois” welke een groot deel van de stroom voorziening van New York voor haar rekening neemt, en nemen een kijk aan Lac St. Louise waar op meer dan 50 km afstand de skyline van Montreal duidelijk zichtbaar is. Wat aangeeft hoe zuiver de lucht hier is.

De 0,60 lijn is echter zo gehavend dat wij deze vervangen door 0,30 – 50 lb SpiderWire. Bij aankomst worden de stekken weer voorzien van een berg maïs. We voeren ivm de gezakte temperatuur wel beduidend minder. Voerden we eerder zo’n 20 kg maïs per stek nu voldoet een kg of 5 en worden de stekken na een aanbeet bijgevoerd met enkele scheppen voer.


De laatste avond bij het motel


Wat direct opvalt is dat de aantallen behoorlijk terug lopen maar dat het duidelijk een ander slag karper is wat de stek nu bezoekt. Het duurt dan ook niet lang voordat de eerste breedgebouwde meterschubs de kant op komen.

Het weerzien

De slipschijven krijgen er weer eens flink van langs, als een van mijn hengels staat te dansen. Vurig als de tango stuitert het handvat over de grond, terwijl de top elegant als de wals mee veert met elke slag die de karperstaart maakt. Afstoppen is alweer geen optie en ik zie de knoop tussen de SpiderWire en de nylon al langzaam tevoorschijn komen. De vis heeft een enorme hoeveelheid lijn gewonnen. De dril vordert gestaag en na een flinke poos kan ik het net onder de vis schuiven. Bob herkent de vis direct en zegt dat deze vis voor de 5de  keer op deze stek is gevangen . Het arme beest heeft waarschijnlijk in de kinderjaren een aanvaring gehad met de schroef van een boot. De staartwortel is gedeeltelijk vervormd als gevolg van deze verwonding. 

Tijdens vorige vangsten zat de vis rond de 17,5 kg, maar na weging blijkt dat de vis op zijn retour is en nog amper 15kg weegt. Voor mij maakt het niet uit, ik sta er versteld van dat een vis tot 5 keer toe gevangen word op het zelfde stuk rivier, iets wat ik toch wel bijzonder vind gezien het immense oppervlak van de in verbinding staande rivieren en stuwmeren. 

De gedubbelde Vis, werkelijk uniek


De laatste avond van onze reis verblijven we in een motel, en tijdens een uitzending van het lokale nieuws komt het een en ander toch wel erg bekend voor. Een van de bruggen welke wij vrij frequent passeerden is ingestort en even bekruipt mij een onbehaaglijk gevoel. Er zijn enkele dodelijke slachtoffers te betreuren en de nieuwsbeelden liegen er niet om. Ik bedenk mij zelf dat ik op de juiste plaats op de juiste tijd ben geweest, en helaas voor de slachtoffers vice versa.

De volgende dag brengt Bob ons naar de luchthaven als opeens de vrouw naast ons rare gebaren zit te maken achter het stuur. We doen deze vrouw af alsof zij een beetje paranoïde en rijden vrolijk door. Eenmaal aangekomen op de luchthaven snappen wij waarom de vrouw zo raar deed. De 2 bakken met elke een inhoud van zo’n 50kg stinkende maïs zijn omgekiept op het bumper rek en wij hebben dus een lekker stinkende voerplek achter gelaten op de snel weg. Al zal daar niet veel gevangen worden.


Hoezo geen viswater?


Bovenstaand is een kleine samenvatting van de 2 weken die wij verbrachten in Canada. De ontelbare runs, en het voeren van de vele kilo’s stinkende maïs, hebben sporen achtergelaten op mijn armen. Ik heb dan ook zelden in mijn karpervissers bestaan zo simpel en puur de statische visserij op karper beleefd. Geen moddervette gedresseerde vissen maar maagdelijke breed gebouwde, soms meterlange schubkarpers van uitzonderlijke schoonheid met een buitengewone vechtlust. Voeg daar de werkelijk prachtige omgeving aan toe en je hebt een visvakantie uit duizenden. Enige nadeel welke ik aan deze ondervonden heb is dat de drive om de visserij thuis weer goed op te pakken een hele tijd heeft ontbroken.

een beer uit de seaway


De “Lean Mean Canadian Fighting Machines” hebben mijn hart veroverd, en ik zal hoe dan ook ooit terugkeren.

Link: www.canadiancarpsafari.com

Auteur: Rob Borjans

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.