Common Feelings

Het moet denk ik in het jaar 2012 zijn geweest, dat ik voor het eerst hoorde van een grote, oude schub bij ons in de regio. Een vis met enorme, rondborstige vinnen. Mijn interesse was gewekt.

Het water in kwestie kom ik langs als ik naar mijn werk rijd. Zodoende kan ik er na werktijd mooi tijd insteken om te observeren, stekken te zoeken en te voeren. Door de weelderige plantengroei i.c.m. de ondiepte en het heldere water, besloot ik om de stekken niet ver uit de kant te zoeken. Zo kan ik mooi zien of mijn voer weg is gegeten de volgende dag. Dit betekende na het werk in het donker voeren en in de ochtend erop kijken of het voer weg was. Een effectieve en snelle manier om er achter te komen of de stekken juist gekozen zijn en of het voer überhaupt weg was. De gedachtegang was om redelijk compact en veel te voeren. Het ging mij immers om 1 vis, die ik graag wilde vangen. De overige vissen heb ik geen interesse in en hoeven daarom ook niet op mijn mat te komen. De keuze viel op een schrale 20mm bol. Dit om de aanbeten minimaal te houden en niet als een zombie de volgende dag op het werk te lopen.

Ik besloot de stekken niet ver uit de kant te zoeken
Ik besloot de stekken niet ver uit de kant te zoeken

Vier voerbeurten verder en de eerste nacht was een feit op het water. De temperatuur laat zich van zijn goede kant zien en bij het aankomen op de stek zie ik al twee kleinere vissen zwemmen vlak onder de kant. Vertrouwen is er, en de hengels worden uitgelegd nog geen drie meter uit de kant. Op één van de stekken merk ik al snel, dat ik tijdens het inleggen een goede vis de vinnen ziet nemen. Fuck! Hopen dat deze nog terugkomt, want achterin mij hoofd zegt me dat dit de grote schub was. Er wordt in eerste instantie niet bijgevoerd, om evt. aanwezige vis niet te verstoren. Uit betrouwbare bronnen hoor ik dat de vis vorige week is gevangen. Beetje met tegenzin zit ik nog aan het water, maar besluit toch te blijven zitten.. De nacht verloop visloos.

Zonsondergang

Ik besluit om het water even met rust te laten en de vissen weer vertrouwen te laten krijgen met mijn aas. Ik verwacht namelijk ook niet dat hij/zij er weer zo snel uit gaat komen. De tactiek wordt niet veranderd. Een maand later en 10 voerbeurten verder besluit ik wederom een nachtje te wagen. De plantengroei heeft aardig zijn best gedaan en een goed gedeelte van het water staat bomvol wier. Ik besluit stekken te kiezen die volop tussen het wier liggen. Als loodsysteem kies ik een systeem, waarbij het lood meteen los komt, met een goede sterke haak, maat 6.

Tijdens mijn tweede nacht aan het water zie ik ze al volop tussen het wier azen en springen. Het vertrouwen is skyhigh. De hengels worden met een enkele worp ingelegd, tussen het wier op keiharde plaatjes. Snel wat voer eromheen en het wachten kan beginnen. Tegen de ochtend hoor ik wat piepen op mijn rechterhengel. Wanneer ik bij de hengel aan kom, zie ik mijn top in een lichte curve staan en hoor ik gespartel onder de kant bij het riet. Ik pak de hengel op en in mijn ooghoek zie ik dat een eend zich vergrepen heeft aan mijn boilie. Dit blijft wel een nadeel van ondiep vissen op helder water. Op de klok kijkend, zie ik dat het al 05:30 is. Balend met nog een uurtje in het vooruitzicht, zet ik de eend weer terug in zijn habitat.

De schub is binnen!
De schub is binnen!

De boilie is nog goed en wordt teruggelegd. Ik had al veel eerder een aanbeet verwacht en denk dat het weer een visloze sessie gaat worden. Terug op de stretcher probeer ik nog even de slaap te vatten. Drie kwartier later een fluiter. Strompelend vergeef ik me naar de hengel. Hengel krom en vast. Druk langzaam opvoeren en beetje bij beetje komt de vis uit het wier. Op het open stukje tussen het wier probeer ik de vis af te drillen. De vis probeert van alles, maar ik geef hem werkelijk geen ruimte. Deze vis ga ik niet verspelen. Op sommige momenten is het echt buigen of barsten, maar ik moet hem niet in het wier zien te krijgen en al helemaal niet op snelheid laten komen. Want als dat gebeurd ben ik hem geheid kwijt. Uiteindelijk is de oude vis uitgestreden en kan ik het net schuiven onder de grote schub! Heerlijk!

Wat een gave vis!
Albertino Beunk

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.