De Inhaalslag - Hareco Wedstrijd 2017

Eind september is het weer tijd voor de jaarlijkse 2e karper koppel wedstrijd georganiseerd door Hareco Hengelsport in samenwerking met Hengelsportvereniging de Waal. Door het grote aantal vissers is sinds een aantal jaar besloten de groep op twee verschillende wateren te laten vissen. De ene helft vist op de Waal te Ridderkerk en de andere helft bevist de Slingelandse plassen. Na vorig jaar over twee wedstrijden niets gevangen te hebben was de inschrijving voor het jaar 2017 er een beetje bij mij ingeschoten. Een aantal maten van mij deden deze editie wel mee en één koppel stond zelfs bovenaan na één wedstrijd door op de Slingelandse plassen een 7-tal vissen te vangen het eerste weekend. Mijn andere maat had de eerste wedstrijd geloot op de Waal en had daar nadat zijn koppel-collega had afgemeld in zijn eentje drie aanbeten weten te forceren waarvan één vis verzilverd.

Ik was net een paar dagen terug van vakantie als ik mijn maat zijn boot zie opladen. Snel stuur ik er een berichtje uit : Waar ga je vissen…? Waarop hij antwoord, we gaan morgen vissen, de Hareco wedstrijd is dit weekend. Ik besluit mijn andere maat een bericht te sturen in de hoop dat hij dit weekend weer in zijn uppie moet opdraven. Al snel word ik gebeld en hij verteld dat hij ook deze keer weer alleen moet deelnemen. Hij vraagt daarop of ik zin heb om met hem mee te doen. Ja super leuk, zie je morgen!

Soms kan één hengel het verschil makenSoms kan één hengel het verschil maken

Per toeval hebben wij een goeie stek geloot in een kom waar het niet al te druk is met andere koppel vissers en een uitloop in een sloot. Als ik die vrijdag aankom is het al wat later in de avond en heeft hij zijn hengels op twee mooie stekken liggen. Van de vorige wedstrijd weten wij dat er vis vanuit de linkerkant is afgekomen dus daar plaats ik 1-hengel. De andere hengel plaats ik een aantal meter verderop in het afgelegen slootje. Na wat peilwerk begin ik sterk te twijfelen aan mijn keuze. Het is er nog geen 90 cm diep en de nachten beginnen al goed koud te worden.

Ik bedenk me de voordelen die deze stek in het slootje kunnen hebben tegenover de andere koppels die allemaal op de grote vijvers hun lijnen hebben uitliggen. De vissen zullen ineens een gigantische lijndruk voelen en de kans dat ze een slootje op zoeken waar nagenoeg geen lijnen te vinden zijn is zeer groot. Een groot nadeel komt aan het licht als ik de bodem inspecteer, het is een vieze zwarte modderige bodem. Niet mijn ideale ondergrond. Gelukkig had ik een nacht van te voren al een emmer Carpelicious Red Spice boilies in een emmer water gezet, dit zodat ze vast konden uitzetten en zich volzuigen met het losgekomen Red Spice flavour die zich in de emmer had verspreid. Blubber bodems durf ik namelijk eerder te bevissen met voorgeweekte boilies, dit omdat ze bijna geen slib-geur opnemen.

Wafters Carpelicious

Als haakaas gebruik ik de nieuwe Carpelicious wafters, Red Spice. Deze bol heeft dezelfde kenmerken als een popup maar het drijfvermogen is minder. Het voordeel is dat het haakaas net boven de bodem zweeft en dus niet in het slib verdwijnt. Omdat het gewicht van de haak weg komt te vallen tegenover het drijfvermogen van deze wafters zal de vis de haak sneller binnenwerken zonder enig argwaan te krijgen.

De hengels liggen uit en we denken al snel aan eten maken. De wedstrijd vind plaats op hetzelfde weekend als de WCC en we volgen op Facebook de laatste nieuwtjes. Het begint al fris te worden en ook is het tegen 21.30 donker. Ineens schrik ik op van de ontvanger dit in mijn binnenzak begint te krijsen… trrrrrrrrrrrrrtttttt een snoeiharde run op de hengel in het slootje! Ik ren zo snel als ik kan, glijd onderweg nog een keer ouderwets plat op mijn gezicht en sta binnen enkele seconde buiten adem met een kromme hengel in mijn handen! Wauw wat gaaf… We moeten hard lachen en zeggen glimlachend tegen elkaar : zo nog 100 kilo te gaan. Als de vis geland word blijkt het een leuke schubkarper te zijn van zo’n 6 kilo. De hond van Mark blijkt graag op de foto te gaan en lachend beginnen we deze sessie, een foto met hond en karper.

De hond wilde ook graag op de fotoDe eerste van de sessie

Kort nadat de ik mijn hengel weer op scherp leg loopt hij opnieuw af, een schub van 10 kilo word toegevoegd aan ons lijstje en we beginnen stiekem te hopen op een Inhaalslag. De nieuwe wafters van Carpelicious bewijzen hun kracht in door in korte tijd twee snoeiharde runs te veroorzaken. We besluiten ons bed op te zoeken en dromen van een slapeloze nacht, die we dan ook gaan krijgen.

Het is tegen 02.00 als ik word gewekt door een enkele piep op de receiver. Slaapdronken kom ik overeind en krijg in een split-second weer een keiharde fluiter op de ‘sloothengel’ ik schiet in mijn slippers en ren even snel als Daphne Schippers om mijn lijn afgevende molen tot stoppen te dwingen. Deze vist vecht voor wat hij waard is en schub nummer 3 laat ons genieten van zijn flank en geeft ons de nodige kilootjes richting Top-5.

De adrenaline is wat weggezakt als we besluiten weer naar bed terug te gaan. Mark, het is nu jouw beurt roep ik mijn maat na voor het licht uit gaat. Het duurt niet lang voordat Mark zijn hengel verdwijnt in de mist en ook hij met een glimlach een vis staat te drillen. Als we zijn vis scheppen loopt mijn hengel in de sloot voor de 4de maal af. Heerlijk wat een hectiek en wat een nacht! Nu al 5 vissen en we hebben hierna nog een dag en een nacht te gaan. Bij elkaar opgeteld zitten we nu op ongeveer 60 kilo, een tweede plaats op dat moment.

De volgende ochtend moet ik helaas al vroeg mijn spullen inpakken en neem afscheid van Mark. We spreken af dat hij hoe dan ook de ‘slootstek’over pakt en die winst gaat binnen slepen. Die dag is de temperatuur hoog en word er overdag niets gevangen. Het koppel dat op nummer 1 staat heeft een lange brasem nacht achter de rug dus de kans dat we kunnen winnen word steeds groter.

De hele avond houd ik mijn telefoon nauwlettend in de gaten, maar ik krijg al snel een rustig gevoel als Mark bericht dat hij een 17-kilo volschub en nog tweetal schubs weet weg te trekken uit het slootje. De teller gaat over de 100 kilogram aan vis totaal en pakken we de eerste plek. Het was een gezellig en spannend weekend waarin ik nooit had gedacht nog met de volle wint weg te kunnen gaan. Zo zie je dat vissen altijd vissen blijft. Op de gekste momenten en de stekken waarop je ze stiekem niet verwacht een weekend lang kan blijven harken. Een nieuw karperkoppel is ontstaan en wij gaan onze ‘titel’volgend jaar zeker verdedigen!

To be continued…

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.