De softrip

Na een aantal jaren van succesvol verlopen trips naar Frankrijk was hij daar ineens; De softrip. Hieronder wil ik de keerzijde van het succes eens belichten in de vorm van een rondreis van een slordige 2000 kilometers waarin slechts 1 brasem soldaat gemaakt werd. Werkelijk alles wat tegen kon zitten zat hier tegen doordat we achteraf gezien niet goed genoeg voorbereid waren en daar hebben we toen flink van geleerd. Nooit meer op openbaar water op 1 paard (of karper) gokken en zonder een goed plan B van huis gaan. Voor de verandering dus eens het tegenovergestelde van een successtory.

Na vanaf 1996 drie succesvolle jaren achtereen op een heerlijk stuwmeer gevist te hebben moesten we doordat daar een vidange plaats gevonden had op zoek naar een nieuwe bestemming. In juni 1999 kreeg ik van een karpervisser alle “inns and outs” te horen over een stuwmeer (150 ha) in een ander deel van Frankrijk waar hij in de maand mei goede nachtviservaringen had. Het stond vast; Dit meer zou onze nieuwe visbestemming voor de komende zomertrip worden.

Na een lange reis kwamen we die zomer bij het betreffende water aan. De eerste tegenslag volgde in de vorm van een vastloper met de auto op het ruige gravelpad naar het meer. Een aardige Fransman met een Jeep was gelukkig bereid om ons met sleepkabels los te trekken. Toen we zeer voorzichtig weer het pad volgden konden we het schitterend ogende meer aanschouwen. De stek die de tipgever in mei bevist had was vrij en alle info leek te kloppen. In een baai lagen 3 grote stenen in het water en op slechts 40 meter voor deze stenen waren de karpers 's nachts gevangen. Kon het mooier? Ik begon wat nattigheid te voelen toen ik verder helemaal geen karpervissers zag. 

Hier was het nachtvissen al weer geschrapt
Hier was het nachtvissen al weer geschrapt
Foto: Jan Schipper

Iets verderop stond een groot wit bord waar met rood geverfde letters informatie voor “pecheurs” op stond. De moed zakte in onze schoenen toen daarop vermeld stond dat het in de maanden juli en augustus verboden was om te nachtvissen. Alle vissen waren in mei in het donker gevangen en i.v.m de drukke waterrecreatie viel er hier nu overdag niet fatsoenlijk te vissen. Het bleek dat deze regel sinds kort (in ieder geval na het verschijnen van het boekje “nachtvissen in Frankrijk”) ook gold voor de andere stuwmeren in deze regio. We moesten onverwachts onze plannen bijstellen en met de Michelingids als leidraad besloten we om noordwaarts terug te rijden en de wateren aan te doen die dan min of meer ons pad kruisten.

Het eerste stuwmeer zag er goed uit maar er was weer geen visser te bekennen. Volgens het boekje “nachtvissen in Frankrijk” waren hier nachtvisopties. Toen we aanklopten bij het bureau van de gendarmerie om te informeren kregen we te horen dat het nachtvissen al weer verleden tijd was i.v.m. de vervuiling van de natuur. We hadden er totaal niet bij stilgestaan dat een paar jaren na het verschijnen van dat boekje alles op bepaalde wateren weer veranderd zou kunnen zijn en veel in het nadeel door de ontstane vuilnisbelten langs de meren en rivieren. 

In de zomerse hitte hadden we op stuwmeren nooit een karper overdag gevangen (ook met 300 meter uitvaren niet) dus verder kijken maar weer. Na een nachtje in onze bivvies in een bos doorgebracht te hebben besloten we de andere ochtend door naar het volgende water te gaan. Twee meren, waarvan we niets wisten, gaven ons geen goed karpergevoel en lieten we achter ons. Het volgende stuwmeertje (50 ha) stond weer in het boekje “nachtvissen in Frankrijk”en na een hachelijk laatste stuk door de bush bush zagen we ineens rook onder de motorkap vandaan komen. Het zal toch niet waar zijn. Gelukkig bleef de grootste ellende, in de vorm van een kokende motor, ons bespaard want het bleken de koppelingsplaten te zijn die door het vele gekoppel op het extreem hobbelige landweggetje oververhit waren. Na een time-out voor de afkoeling reden we verder en kwamen bij het water aan. Vreemd genoeg zat het aan de boskant helemaal vol met karpervissers en aan de andere kant zat niemand. We zaten al in de vooravond en waren versleten.

No score in 1999
No score in 1999
Foto: Jan Schipper

Het besluit werd genomen om onze tenten gewoon aan die kale kant op te zetten. Het was bovendien ook te laat om nog een vergunning te bemachtigen en we waagden het er op om die eerste nacht zonder vergunning te vissen. Dan zouden we de dag erna wel verder zien. Een stille nacht volgde en 's morgens vroeg kwam er na een stotterrun een brasem op de kant. Even later kwamen er (Nederlandse) vissers van de overkant naar ons toe. Ze vonden dat wij veel lef hadden. Het bleek dat het aan die kant van het meer verboden terrein was omdat het een route was voor landbouwvoertuigen. Toen ik hierna zei dat we ook nog zonder vergunning gevist hadden die nacht sloegen ze helemaal steil achterover.

Gelukkig was controle ons bespaard gebleven maar aangezien de vissers aan de overkant boven op elkaars lip zaten…iets wat we in de jaren erna in nachtviszones vaker zouden gaan meemaken…. was hier verder vissen ook onmogelijk. Even tussendoor over nachtviszones op stuwmeren; We troffen een paar jaren later een nachtviszone aan en daar zat echt om de 15 meter een Fransman met 3 of 4 hengels. Nieuwsgierig wat er zou gaan gebeuren als er eentje een run zou krijgen bleven we even kijken. Hoeveel lijnen zou een vis pakken en wat voor een spinnenweb zou er kunnen ontstaan? Helaas kregen we geen slapstickshow te zien want niemand kreeg logischerwijs beet. Afijn, terug naar de softrip; Hier konden we ons er dus niet meer tussen wurmen aan die boskant dus vertrekken dan maar weer. Ik probeerde mijn maat nog over te halen om dan maar naar een water in België te gaan waar we eerder geweest waren maar hij was er helemaal klaar mee. In 1 streep reden we vervolgens door naar huis.

Old scool set up
Old scool set up
Foto: Jan Schipper

Wat waren we achteraf naïef geweest door te gokken op dat ene water. De jaren hiervoor had alles meegezeten. In die andere regio, waar de gendarmerie bij wijze van spreken toen nog op een varken reed, hadden we 3 jaren heerlijk ongestoord s,nachts gevist en gevangen. Door die zorgeloze visjaren daar waren we nu te nonchalant geweest in onze voorbereiding en kregen we zonder een goed reserveplan het deksel op de neus.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.