Een buitenkansje

Tijdens het avondritueel van eendjes voeren met mijn dochter gaat mijn aandacht uit naar twee karpers die tussen al het vogel geweld door korstjes brood weten weg te slurpen. Er besluipt mij direct het gevoel dat ik hier de volgende morgen moet zijn, uiteraard bepakt met hengel in plaats van een zak oud brood. Thuis breng ik mijn vrouw op de hoogte van mijn plannen en zij kiest, mede door mijn enthousiasme eieren voor haar geld en regelt een bezoekje aan oma. De ochtend kan voor mij niet vroeg genoeg beginnen en ik bedenk al een plan van aanpak. Zodra de ochtend aanbreekt help ik nog snel met het gereed maken van mijn dochter. Waar je vroeger direct kon vertrekken is het weekend nu voor papa om haar uit bed te pakken, schone luier te geven, aan te kleden en een ontbijtje naar binnen te werken (meestal in die volgorde). Na goedkeuring van moeder de vrouw vertrek ik richting schuur, pak mijn spullen bij elkaar en gooi twee pakken kattenbrokken in een emmer en vertrek richting water.


De spullen zijn gereed

Waar het gisteravond nog warm en windstil was, staat er nu een aardige zuidwestenwind. Mijn voorkeur gaat uit naar geen wind als ik aan de oppervlakte vis maar het laat de pret niet drukken. Het water van aanpak is een lange sloot van zo’n tweeëneenhalve meter breed met aan beiden kanten een halve meter lelies. Omdat ik mede door de wind niet direct vissen kan ontdekken kies ik ervoor de sloot uit te lopen en om de meter een schep kattenbrokken tussen de lelies te laten vallen. Dat dit goed uitpakt blijkt direct als ik terug loop richting mijn spullen. In de kant zie ik al een vis gulzig happen naar de voor zijn neus aangeboden brokken. Bij het zien van dit ritueel fantaseer ik dat deze vis al in mijn net ligt, zou het niet zo zijn dat mijn hengel nog niet voorzien is van een onderlijn. Laatst heb ik een leuke 10ft Torque hengel (perfect om te struinen) samengesteld met een FX9 molen die vandaag voor het eerst aan het werk worden gezet. Deze molen is opgespoeld met snel zinkende lijn… niet ideaal voor een aanpak aan de oppervlakte. Als onderlijnmateriaal maak ik gebruik van zig floater hooklink van twee meter lengte en deze knoop ik aan mijn lijn doormiddel van de verbindingsknoop. Aan het uiteinde maak ik gebruik van een haakmaat 8 en een Bait Aligna die ik (sorry Matrix) door midden knip. Dit doe ik omdat ik op deze manier de brok vanuit verschillende hoeken naar keuze kan aanbieden. De line aligner kan zijn werk doen terwijl ik de brok verder richting haakpunt kan schuiven. Om een enkele brok wat extra drijfkracht te geven, rond ik het geheel af met een stukje geel zig foam boven de brok.

De vis is helaas nergens meer te vinden en de brokken zijn door de sterke wind flink verspreid over de gehele sloot, waardoor de eenden inmiddels los zijn en alle brokken weten te vinden. Ik besluit nog eens van voor af aan de gehele sloot uit te lopen en te voorzien van verse brokken. Als ik aan het einde ben leg ik de emmer weg en ga bepakt met hengel en schepnet terug de lange sloot aflopen. Opeens zie ik tussen de golven door een koi karper gulzig brokken naar binnen werken. Het blijkt niet de allergrootste, maar wel een puntgaaf exemplaar. Deze vis is zo gretig dat het haast geen enkele moeite kost om deze vis te haken. Ik laat mijn haak met brok zakken en direct wordt deze binnengezogen door de vis. Een dikke kolk volgt als ik de hengel een tik geef en de vis aan sla. Door mijn enthousiasme ben ik vergeten de slip wat losser te zetten en krijg een paar volle beuken op mijn hengel, gelukkig is de extra gevoelige slip afstelling snel aan te passen. Een leuk gevecht volgt en met voldoening schep ik de vis zodra deze zich moegestreden overgeeft. De vis zit perfect gehaakt in de bovenlip, waaruit blijkt dat de line aligna zijn werk doet. Helaas is het een heel gedoe om deze vis goed op de foto te krijgen, hij is zo wit dat al het licht weerspiegelt wordt en iedere instelling die ik kies, de vis komt er niet goed op. Na het laatste kiekje laat ik de vis in het water weer op adem komen en deze spurt na een tijdje vlug weg.

De koi zit goed gehaakt in de bovenlip

Na deze eerste vis loop ik direct nog een keer de sloot af om deze van nieuwe brokken te voorzien. Het duurt niet lang voor ik een nieuw slachtoffer spot die tussen de lelies door naar een paar kattenbrokken hapt. Deze vis hapt niet zo snel toe als de eerste, maar zodra ik mijn brok richting zijn bek dirigeer kan hij het niet laten mijn haakaasje te pakken. Met een slurp verdwijnt mijn haakaas de diepte in, ik tik de vis aan, gevolgd door een dikke kolk. Door de klappen op de hengel merk ik dat dit een groter exemplaar moet zijn. De vis geeft zich niet gauw gewonnen en weet mijn lijn halverwege vast te zwemmen. Ik voel de vis beuken terwijl ik met mijn schepnet de lijn probeer los te krijgen. Zodra ik de lijn los krijg merk ik direct dat de vis is gelost, flink balen maar tegelijk blij dat hij zonder kleerscheuren is gelost. Door alle commotie is het elastiek waaraan mijn brok werd bevestigd van mijn haak verdwenen. Snel maak ik het setje weer in orde en ben ik uit op revanche.

Flinke weerspiegeling op zijn flank maakt een scherpe foto niet mogelijk

De wind is inmiddels toegenomen en heeft veel voer naar de hoek van het water geblazen. In een stukje schaduw nuttig ik even wat te drinken en kijk over het water of ik nog beweging kan waarnemen. Dit is helaas niet het geval en na even bijgetankt te zijn wil ik nog een laatste keer de sloot aflopen voor ik naar huis ga. Noem het toeval of geluk, maar in het allerlaatste gedeelte spot ik een schub in de kant die aan het smullen is van verspreide brokken. Als een tijger sluip ik naar de kant en leg mijn brok op de plek waar de vis voor het laatst zijn kop boven water stak. Als je de vis voer aanbiedt en hij raakt vertrouwt aan dit voer zal hij blijven terugkomen tot al het voer weg is. Dit blijkt maar weer eens als er binnen tien seconden een donkere vlek richting mijn brok komt en voordat ik het door heb sta ik met een kromme hengel in mijn handen. Dit is zo’n mooie manier van vissen! De slip giert het uit en na een stevige dril lukt het om mijn net onder deze schub te plaatsen. Ook deze vis zit weer stevig gehaakt in de bovenlip en blijkt van een aardig formaat. Ik weet wat leuke foto’s te schieten met behulp van de zelfontspanner en na het vrijlaten van deze vis zit mijn sessie erop. Met een goed gevoel ga ik richting huis en concludeer dat deze aanpak voor deze korte sessie zeer goed heeft uitgepakt en stiekem hoop ik dat dit niet het laatste buitenkansje van het jaar zal zijn.


Een leuke schub als toetje

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.