Een goed begin ... (deel 1)

Welke karpervisser kent het niet. Als het tegen de winter aanloopt worden er in de meeste bivvies plannen gemaakt voor het aankomende jaar. Zo ook bij ons. Mijn vismaatje Marco - waar ik nu al een paar jaar mee aan de waterkant zit - komt al een tijd richting Twente (ik kom zelf namelijk uit Almelo) om daar op mijn thuiswater de nodige nachten te pakken. Voor het komende seizoen leek het ons een goed plan te kiezen voor een water dat ergens tussen ons in lag zodat de reistijd voor ons beiden ongeveer hetzelfde zou zijn.
Er wordt scherp gevist
Er wordt scherp gevist
Foto: Marco Rekers
We waren op zoek naar een water van minimaal 10 ha met een mooi bestand waar je met een boot op mocht. Dus Google Earth werd geopend en we zouden beiden met de nodige suggesties komen zodat we er in de winter een dagje op uit konden gaan. De intentie was om tenslotte één water te vinden dat ons beiden aansprak en waar we ons geluk konden beproeven. We kwamen uiteindelijk uit op een water in Drenthe waar we allebei binnen 40 minuten konden zijn. Het was een water van ongeveer 12 ha met een mooi bestand aan vis maar wat bekent staat als een moeilijk water. Dit mede door de diepte en omdat er niet veel karpers zouden rondzwemmen.

Dus de planning was gemaakt en het wachten was op het voorjaar. Niet dat wij niet in de winter vissen, maar om op een nieuw en moeilijk water in de winter te beginnen leek ons beiden niet het beste idee. We hebben nog door gevist tot begin januari om daarna maar eens twee maandjes rust te pakken. Daarna zouden we ook op het nieuwe water beginnen... JA  NATUURLIJK .... hoe anders zou het weer eens lopen!!!!
Ze groeien als kool!
Ze groeien als kool!
Foto: Marco Rekers
Het was ondertussen al eind maart dat we elkaar belden (niet dat we dat anders elke dag niet doen) en zeiden dat het nu wel weer eens tijd werd om de waterkant weer op te zoeken. Het daaropvolgende weekend zouden we naar Drenthe afreizen om ons eerste weekendje aan het nieuwe water te pakken. Dit werd snel anders omdat ik de benodigde tijd niet had. Omdat we toch graag wilden vissen besloten we naar mijn thuiswater te gaan. Hier konden we meteen aan de slag en 'ons ding' doen.

Mijn thuiswater is ongeveer 20 ha en kent een mooi bestand aan vis. Dit bestand wordt de laatste 3 jaar aangevuld door de heren van het spiegelkarperproject. Kort maar krachtig; het werd het een gezellig weekend waarbij ik een visje kon vangen van eerdergenoemd project. Hier was ik erg blij mee omdat ik de vissen van het oude bestand op een enkeling al wel gevangen heb. Ook kon ik mooi zien dat met een gewichtstoename van 300 procent in 2 jaar de jonge vissen het super doen.
Het moest er dan eindelijk van komen
Het moest er dan eindelijk van komen
Foto: Marco Rekers
Twee weken later zou het dan eindelijk gebeuren. Het was ongeveer half april en de watertemperatuur steeg langzaam naar waarden waar wij karpervissers wat aan hebben. Ik had de vrijdag vrij genomen en niets stond ons  in de weg. Tot een vervelende uitvoerder roet in het eten gooide en er toch gewerkt moest worden. Het zou zelfs wel eens laat kunnen worden want het werk moest weer eens af. Ik heb Marco gelukkig zo ver gekregen om dan toch maar weer een weekendje richting Twente te komen (alweer). Vrijdag 's avonds laat zaten we dan toch op één van mijn favoriete stekken en door een harde noordoostenwind lieten onze beetmelders zich regelmatig horen. Na een heerlijke nacht slapen was het lekker wakker worden aan de waterkant en als eerste ging het koffiepotje op het vuur. Wachtend op de koffie zat ik wat dom voor me uit te kijken (waar ik best wel talent voor heb) toen me op viel dat mijn gevlochten lijn wel heel erg slap hing.

Rustig trek ik mijn lieslaarzen aan om de situatie eens wat beter te bekijken. De lijn hing vanaf de top naar beneden over mijn boot om daarna met een grote boog richting de overkant te lopen. WTF is hier gebeurd dacht ik! Mede omdat mijn swinger nog in exact dezelfde stand stond als toen ik 's avonds ben gaan slapen (lang leve fox...die kl*te dingen werken totaal niet met gevlochten lijn). Het bleek een aanbeet te zijn geweest waarbij de vis ongeveer 100 meter naar links is gezwommen om zich daar vast te zwemmen in een boom die half in het water hing.
De teleurstelling was groot!
De teleurstelling was groot!
Foto: Marco Rekers
Dus.... alles weg. Oorzaak.....fox swingers (ligt immers nooit aan mezelf). Hengel maar weer klaar gemaakt en uitgevaren en na het nodige gezeur van Marco hoe slechte visser ik wel niet was kreeg ik 's middags rond een uurtje of 3 een volle run op dezelfde hengel. Ik pakte de hengel op en Marco hijst zich in zijn waadpak, gooide het schepnet op de boot en.....los!!!

Jullie begrijpen wel dat het gezeur hier niet minder van werd pffff!!! Zelf geen stoot beet krijgen maar het altijd beter weten. Je kent vast zelf ook wel van die vissers. Maar goed, we hebben nog een hele nacht, dus hengeltje weer op de plek en 's avonds doodmoe (van al dat gezeur) naar bed.

Oooohja had ik al gezegd dat ik tussendoor ook nog een keer vergeten was om dat groene kl*te dopje van die korda haak af te halen (geweldige uitvinding). Gelukkig dacht ik daar zelf een half uur later aan. Wat een geweldig weekend!!!!!!!
22,3 KG!!!
22,3 KG!!!
Foto: Marco Rekers
Het was half 7 's morgens op de laatste dag toen ik gewekt werd door een snoeiharde run van weer dezelfde hengel. Ik eruit en eerst maar eens de vis bij de bosrand weggedrild....... gelukt. Ik keek eens achterom en het bleef akelig stil bij Marco in de tent. Ik....Marco......MARCO......MARCOOOOOOOO......niks. Dus ik alleen in de boot en na een klein half uurtje was ik terug met een voor mij bekende schub op een gewicht van 16,2 kilo.... pfffff weekend gered!! Ik Marco wakker gemaakt en zijn reactie....had me dan geroepen....pfffffff

We zouden tegen 10 uur gaan inpakken maar omdat mijn vrouw toch met haar zussen ging konden wij mooi nog een uurtje of 3 extra pakken zodat Marco ook nog de kans had om een visje te pakken (we doen altijd vis om vis). Snel plaatste we de hengel op zijn plek omdat daar alle actie vanaf kwam.

Het bleef verder rustig en we besloten op te ruimen. Marco stond voor mijn rodpod een pannetje schoon te maken toen het achter hem begon te piepen. Marco keek er eens na en ik vroeg rustig of het niet eens tijd werd om aan te slaan (zijn uitleg was dat hij dacht dat hij ertegenaan had gestoten.....yeah right). 
Marco met zijn nieuwe PB
Marco met zijn nieuwe PB
Foto: Roy Wietmarschen
Met de hengel in de hand gingen stapte we in de boot en gingen samen naar de plek. Onderweg heb ik heb zeker 3 minuten moeten aanhoren dat hij niets voelde en dat er waarschijnlijk niets aanzat. Tot het moment dat we boven de vis zaten en ik de motor uit deed..... owh er zit wel iets aan maar het is maar een kleintje. Na een dril van meer dan een half uur gleed er een gigantische schub in het net die Marco zijn pb omhoogtilde van 21,5 naar 22,7 kilo.... gefeliciteerd maatje!!!

Lees morgen het tweede en laatste deel van Een goed begin van Roy van Wietmarschen

Auteur: Roy van Wietmarschen

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.