Een jaar om snel te vergeten (deel 1)

Heel vaak lees je de vangtastische verhalen, zelden de blank verhalen. Nu wil ik niet klagen. Ik heb zelden zoveel vrije dagen gehad als afgelopen jaar (en het jaar is nog niet voorbij), maar ik kan nu al stellen dat het voor mij persoonlijk qua vangsten nog nooit zó slecht was. Het voorjaar had ik al beschreven in een eerder verhaal. De vele socials waren debet aan de mindere vangsten. Vooropgesteld is het natuurlijk hartstikke leuk en gezellig, maar aan de andere kant kan ik met al die vrije tijd niet doen waar ik normaal zo goed in ben. Stekken bekijken, uitpluizen, beetje voeren en daarna vissen. In plaats daarvan streken we vaak neer op plekken waar ik nog nooit geweest was en instant mijn best moest doen om een visje te vangen.

De zomer bestond uit 2 weken vrij, maar er moest geklust worden. De houten kozijnen aan de achterkant van het huis moesten nodig in een nieuw verfjasje gestoken worden. En als ik dit klusje snel zou klaren, zat er nog wel wat vis tijd voor me in. Helaas klapte ik op dag 3 van de vakantie zwaar door mijn rug heen en was ik genoodzaakt anderhalve week op de bank en het bed door te brengen. Einde vakantie dus. Gelukkig kreeg ik die dagen weer terug van de baas en zo zat er zowaar nog 3 weken vissen in het najaar voor me in.

Toen kon ik nog lachen
Toen kon ik nog lachen

De omstandigheden zijn ronduit slecht te noemen. Erg stabiel en vooral warm weer kenden we afgelopen september en dit ging over in oktober. Ik wachtte daarom maar even met het plannen van een paar vrije dagen. 1 week was al wel besproken, die zouden we begin oktober gaan vissen. En de laatste donderdag en vrijdag van oktober ga ik nog met Jeroen een lang weekend vissen.

Hoe kon het ook anders dat het weer anders zou gaan uitpakken voor mij. Nadat ik was hersteld van mijn rug, bleef een ander zeurende pijn in mijn heup maar aanhouden en verslechterde zelfs in zeer korte tijd. Het werd zo erg dat ik aan het einde van mijn werkdag niet eens meer normaal kon lopen. Hevige zenuwpijn trok van onderuit mijn rug via mijn linker heup in het been. Eigenwijs als ik ben belde ik pas na drie dagen de dokter en die constateerde wat ik al vermoedde. Na mijn beide schouders, elleboog en smsduim, heb ik nu weer RSI, en nu dus in mijn heup. Dank je wel moeders voor deze fijne aandoening haha, ben ik mooi klaar mee.

De dokter zag het niet zitten om me daar een injectie te geven dus moest ik een afspraak maken met de specialist in het ziekenhuis. Op 18 oktober was ik de eerste… wat!? Dus ik moest nog 3 weken met pijn rond blijven lopen? “Ik kan u wel pijnstillers voorschrijven”… ja daag. Dus ik belde de baas: “joh doe me nu die twee weken vakantie maar, dan ga ik wel vissen. Geen last van pijn en ik hoef geen bijrijder mee wat ook weer in de kosten bespaard.” Dus..


De basistent met supply's

De eerste week ging ik maar naar mijn geliefde water met de mooie targets in de vorm van ghosts en een koi (zie ups-and-downs). Het is daar zó rustig doordeweeks dat ik rustig mijn grote tweepersoons tent op een dicht begroeit schiereiland durfde te zetten (met hierin al mijn supply’s) en die te verlaten om de hele put rond te gaan om de vissen te stalken. Ik begon maar in het midden op één van de topstekken. Hier mag dan ook geen tent staan volgens de regels van de verening. Alleen een brolly. De brolly stond, de hengels lagen in en ik moest nog snel het één en ander opruimen en ophalen uit de tent verderop. Ik was in de tent nog wat aan het rommelen toen ik verderop een monotone piep van één van mijn Delkims hoorde. Er zat er al 1 op!! Dat had ik niet verwacht, zo snel. Zo goed als ging rende ik op mijn crocs naar de brolly een eind verderop en toen ik aankwam kwam de rook nog net niet uit de molen. Tjonge wat een run!! Voor de duidelijkheid, ik vis daar aan de kant en de vissen sprinten altijd naar de overkant. Dat is zo’n 50 meter verderop. Het kan dus geen kwaad om wat verder bij de hengels weg te gaan. Ook nu was er niks aan de hand, ja alleen een rokende slip. De vonken sloegen er nog net niet af. Ik had dus goede hoop op een mooie dikke vis. Er zijn namelijk ook hier, dom dom, een bult kleine visjes in gegooid. Een paar piepen op de top en een doorbuigende hengel is dan de aanbeet. Gelukkig is het met het oude bestand voorlopig nog goed. Geen sterfte dus. Dat is wel eens anders geweest na zo’n kleine karperdump.

Als ik de hengel van de steun pak hoef ik natuurlijk niet meer aan te slaan, dat doe ik sowieso al nooit want de vis hangt al lang. Ook nu gaat de hengel flink krom. Ik voel een lomp gewicht dat langzaam afremt. Dan twee zware tikken op de hengeltop en de hengel veert recht ! Neeeehhhh!! Losss? Wtf!


Twee zware tikken op de hengeltop en de hengel veert recht...

Als ik binnen draai zie ik tot mijn afgrijzen een uitgebogen haak. Wel #$^@#$*... ik vis altijd met één en dezelfde haak en heb daar nooit problemen mee gehad. En nu knoop ik er een op het oog stevige andere haak aan… Ik zal maar geen namen noemen, maar de rest van de haken liggen al in de prullenbak. Snel weer een Piet vogel CSS eraan! Dat begint dus niet zo lekker. Het is dan 14 uur geweest en ik verwacht na dit tumult geen aktie meer voorlopig, want de vissen zijn hier behoorlijk schuw. Ik ga dus maar weer verder met opruimen en in ruimen.

Soms hoeft de brolly niet eens opgezet te worden
Soms hoeft de brolly niet eens opgezet te worden

Rond 17 uur zit ik al lang en breed te genieten van de rust en de stilte. Met in de hand een lekkere bak percolator koffie kijk ik naar de grote bosmieren. Het zijn er duizenden, maar ik mag gelukkig bij ze zitten zonder dat ze me lastig vallen. Ze kruipen enkel af en toe over mijn voeten maar verder zitten ze nergens in, op of onder. Ze wandelen alleen maar over de grond op zoek naar materiaal voor hun nest en eten voor de larven. Als ik helemaal in gedachten ben knalt ineens de linker hengel er vandoor, maar zo hard als ie begon, zo stopt de run ook weer. Ofwel, de slappe lijn is recht getrokken en nu kan de zeelt in dit geval niet verder door de toch wel zwaar afgestelde slip heen.  Althans te zwaar voor hem. Zeelten. Een prachtige bijvangst, maar het is daar nu een plaag geworden. Ze hebben er een hele bult van ingegooid, want ik ving er die week 7.

Lees volgende week hoe het Tom vergaat tijdens het restant van zijn vakantie.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.