Een jaar om snel te vergeten (deel 2)

In het eerste deel van 'een jaar om snel te vergeten' beschreef Tom in vogelvlucht hoe zijn seizoen in 2016 er uit zag. Tot dusver niet best, maar aan het begin van het najaar lijken de kansen te draaien. Lees in dit artikel hoe de rest van zijn sessie verliep.

Ondertussen heb ik meerdere stekjes lichtjes aangevoerd, tweemaal daags een paar handen met boilies. ’s Avonds laat gaat daar met behulp van de voerboot een rigje naar toe. Ik ben zeer enthousiast over deze stekken, want deze waren in het verleden altijd een garantie voor één of meerdere aanbeten. Nu echter, blijft het de hele nacht stil. Echt onbegrijpelijk. Zo had ik er in een weekend van de zomer nog zes en zo is het stil, tot vijf uur in de morgen. Een piep, dan nog één... en bij de derde piep ga ik toch maar even poolshoogte nemen. Ik heb daar veel last van loze piepen door vleermuizen en lijnzwemmers. Als ik bij de linker hengel aan kom die een eindje verder weg staat zie ik dat de hanger strak tegen het startoog van de hengel staat en hoor ik nog twee langzame tikken van de slip. Verdorie, er hangt er dus wel één aan! Als ik snel de hengel uit de steunen grijp en de hengel krom trek voel ik gelijk dat het mis is. Ik voel dat de lijn ergens achter hangt en dat het schuurt. Ik heb nog wel contact met de vis, want af en toe voel ik een kop zwaar schudden en dan is het wederom voorbij. De hengel knalt naar achter en ik weet wat dat  betekent… de tweede verspeelde vis binnen 12 uur. Ik kan met een gerust hart gaan slapen, want ik weet zeker dat deze vis zich niet heeft vast gezwommen en nu alleen door het safety systeem het rigje nog in de bek heeft in plaats van de tien meter fluoro carbon voorslag, nah.. vijf meter, want de andere 5 meter gerafelde fluoro kan ik binnen draaien. Vijfenveertig honderdste doormidden.. er ligt daar toch een serieus obstakel voor de kant.

Dankzij het safetylood weet ik in ieder geval zeker dat de vis alleen een rig heeft overgehouden
Dankzij het safetylood weet ik in ieder geval zeker dat de vis alleen een rig heeft overgehouden aan de dril ipv een lange lijn met lood

Het enige wat ik er kan zien is een bossage die iets over het water hangt, maar daar staat een halve meter water onder en ik viste op vijf meter diepte. Ook nog een rijtje paaltjes van de oude beschoeiing staat er, maar ik geloof ook niet dat hij daar naar boven is gezwommen en op een meter water achter zo’n paaltje terecht is gekomen. Vissen vluchten normaliter eerder de diepte in.. maar goed. Ik besluit om de hengel toch weer daar neer te leggen. Het is nu eenmaal een gekende hotspot van mij, maar nu leg ik hem zo’n tien meter voor de stek neer en nog iets dieper. Ook gaat de slip een stuk dichter zodat de hengel flink zal komen te stuiteren zodra er zich weer een vis meldt. Deze meldt zich maar dan is het ook al weer tegen de middag. Het zonnetje schijnt en het is zowaar warm eind september. Drie piepen en de hengel ligt normaal op de steunen, de hanger wringt zich wel tegen het startoog. Dit is een goed teken, de vis is rechts af geslagen, de diepe in. Als ik de hengel op pak, voel ik een lome logheid. In mezelf juich ik, dit voelt goed. De lome lange staartslagen komen door op de top van de hengel. Dit is een betere, “kalm aan doen dan breekt het lijntje niet” zei mijn opa altijd. De vis houdt me lang in spanning en het zweet gutst me van het hoofd. Af en toe moet ik ook even mijn klamme handen aan mijn broek droog maken. Haha, bijna 40 jaar vis ik, maar ik vind het nog steeds even spannend. Kalm nu, de slip nog maar iets losser. Daar maakt mijn tegenstander graag gebruik van, want hij draait zich om en zwemt zo weer een meter of tien bij me vandaan. Heel langzaam rem ik hem af en mokkend komt ie weer tergend langzaam mijn kant op. Na een poosje geeft hij het op en kan ik het net pakken. Maar zodra hij het net in het heldere water ziet gaan, speert ie er toch nog eens keihard vandoor. Ik was hier gelukkig op voorbereid en doe altijd de slip losser als de lijn steeds korter in de kant komt. Puur om dit soort uitvallen te kunnen pareren. Heel ver komt ie niet want het beste is er nu wel uit. Ik heb al gezien dat het een spiegel is. Langzaam trek ik hem naar mijn landingsnet dat rustig wacht. De kop glijdt over het netkoord en de rest ook. Ik trek het net omhoog en ik juich inwendig want dit toch wel een mooie dikkerd.

Eindelijk, een mooie dikke spiegel. Maar het fotograferen verliep hopeloos
Eindelijk, een mooie dikke spiegel. Maar het fotograferen verliep hopeloos

De vis gaat voor heel even in de sling zodat ik de camera kan pakken. De onthaakmat en het statief met daarop de camera staan klaar en ik poseer met de vis. De foto’s willen niet echt lukken met deze felle zonneschijn. Het wordt een drama, alweer met die camera. Ik probeer van alles maar het blijven onscherpe foto’s. Zelfs als ik de camera op automatisch zet..  ik heb er de balen van en zet de vis dan ook maar terug. Hopelijk vang ik je later nog wel een keer. ’s Avonds zit ik op de groepsapp van CarpFeeling en doe mijn beklag over de camera. Het kan niet anders dan dat ik iets fout doe, want aan de Canon 450D kan het niet liggen. Onder andere Wesley (die net een hele goede vlog) maakte over een afstandsbediening keek mee en samen met Bob en Frank kwamen we achter de blunder die ik al een tijdje maak tijdens het fotograferen. Alles kwam omdat ik de afstandsbediening niet gebruikte, maar de zelfontspanner van de camera zelf. Die was dan al op het struikje of boom achter mij gefocust en zodoende werden de foto’s niet scherp. Wist ik veel…

Het muggennet was een goede zet
Het muggennet was een goede zet

Ik kan kort zijn: beide hotspots doen hun naam geen eer aan. Het is tam, zeer tam. Ook het weer is kalm… tot ’s avonds net na dat het donker is geworden. De wind trekt aan en ik wil na een dagje stalken met de penhengel, de brolly weer neer zetten, maar dit wordt een hachelijke situatie. De plu klapt me bijna uit de handen zo hard waait het ineens. En het gaat alleen maar harder waaien! Als ik snel de stormpalen onder de plu heb gedraaid en diep in de grond heb geduwd, gooi ik snel de zware tas achter op de rand van de plu om te voorkomen dat het hele zooitje de lucht in zal vliegen. Razendsnel druk ik de pegs rondom de brolly in de grond. Fieuw, klaar. Maar omdat het al zolang droog is, is de grond super droog. Door de turbulentie wappert er van alles aan stof, dennennaalden etc. mijn onderkomen in. Ik besluit snel om het muggennet ervoor te hangen. Dit was een goed idee. Alleen het hele fijne stof komt nu nog binnen, maar de rest blijft in het net hangen. Wat een chaos ineens. Ik hoor de golfjes beneden op de kant slaan. Ik heb hier best schik in. Misschien worden die luie en passieve vissen nu eindelijk eens wakker en gaan ze eten, want tot nu toe is het best stil qua vangsten. Laat in de middag vang ik nog een mooie spiegel. Typisch, dit water bestaat voor 75 procent uit schubkarpers en ik ving vier spiegels op rij, ook  nog op één en de zelfde boilie. Op een andere boilie ving ik juist de schubs, toeval? 

Vier spiegelkarpers op rij, toeval?
Vier spiegelkarpers op rij, toeval?

Ook aan de andere kant van het water heb ik inmiddels drie stekken licht aangevoerd met het idee om daar de volgende dag te vissen vanuit de tent. Het is een grote kom die achter twee schiereilanden uitkomt. De kom zelf is behoorlijk diep, tot elf meter aan toe, maar de kanten lopen mooi flauw omhoog zodat ik hier prima mijn vallen kan opzetten. Het is wel een sinecure om bij de hengels te komen, vooral ’s nachts want ik moet stijl naar beneden en over stronken en keien. Voorzichtig aan dus, maar wel snel want de vissen mogen niet té veel ruimte krijgen. Links en rechts hangen er nog wel wat struiken over het water dus het is zaak om ze snel in het open water te krijgen.

Het is goed opletten met de steile achtergrond
Het is goed opletten met de steile achtergrond

Tot zover het tweede deel van dit uitgebreide verslag. Binnenkort lees je ook het derde en laatste deel en hoor je hoe het restant van Tom zijn vakantie verliep.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.