Een jaar om snel te vergeten (deel 3)

Het zit Tom dit jaar niet mee. In de eerste twee delen van dit drieluik vertelde hij al over verspeelde vissen en problemen met zijn fotocamera. In dit derde en laatste deel vertelt hij verder over zijn seizoen.

Als ik zoals bedacht ’s morgens naar deze stek verkas, is er alweer een karperloze nacht voorbij gegaan. Tenzij je graskarpers, net als ik, niet als bijvangst rekent. Rare beesten...  een paar piepen dus ik dacht weer met een klein karpertje te maken te hebben, zie ik weer zo’n biels op me af komen. Snel het landingsnet voor zijn snufferd en toen ie er in zat mijn hengel moeten laten vallen omdat hij toen als een malle het net wilde vernielen. Broek en sokken zeiknat.. bedankt. Snel de haak uit die rare bek van hem en hup, wieberen. Net voordat ik naar het schiereiland wil verkassen loopt er weer een hengel af. Wederom een goede monotone piep. Een gierende slip zoals we het graag horen. Het is eindelijk de middelste hengel. Deze produceert meestal de meeste beten, maar loopt nu pas af. Na een kalme dril glijdt er weer een spiegel in mijn uitgestoken net. Vier op rij, niet te filmen!

Vier op een rij, niet te filmen!
Vier op een rij, niet te filmen!

De drie lijnen worden secuur op de plekjes gedropt waar ik ook al weer twee dagen twee keer wat gevoerd heb. Twee van de drie hengels krijgen een toplood mee voor de zekerheid, want de kans bestaat dat de vissen als een malle door de andere lijn kan zwemmen. Overdag moet ik al na een uur in actie komen als de meest linker hengel om aandacht vraagt. Deze buigt gevaarlijk door, want ik heb de slip ook hier behoorlijk strak staan. Als ik de hengel eenmaal naar achter trek voel ik wederom wat schuren, nee hè!? Wel dus. Ondanks dat ik een behoorlijk eind van de overkant lig waar er een bosschage over het water hangt, is de vis hierin gevlucht. En voordat ik het in de gaten heb, schiet de hengel recht en verspeel ik in drie dagen net zo veel vissen als normaal in een heel jaar ! Na het checken van de haakpunt etc. kan ik er niks anders van maken dat ik gewoon pech heb gehad, de haak is nog vlijmscherp. Na die beet vang ik een uur later een klein karpertje en verspeel nog zo’n guppie voor het net. Ze krijgen waarschijnlijk amper de haak in dat kleine bekkie. Daarna blijft het weer stil.

Tijdens het stalken eerder die week zag ik in het midden van die kom een lichte verschijning. Welke ghost of koi het was kon ik slecht zien doordat het water nogal golfde en de vis niet al te hoog in het water lag. Je voelt hem al aankomen.. midden in de nacht krijg ik een slome run, maar wel eentje die lekker doorloopt en als ik de middelste hengel krom trek weet ik het zeker, het is een goeie. De dril stelt echter niet veel voor. Wat wel apart is, want normaal ben je hier met een grote vis niet met een kwartiertje klaar. Dit zal ook mede te maken hebben omdat het over het algemeen overal diep is en ook de kanten snel aflopen naar een meter of zes. Deze vis komt mokkend en zigzaggend op me af, draait nog wat rondjes onder de top en dan is het ook afgelopen en komt ie vrij makkelijk omhoog waarna ik hem in één keer ook schep. Het is de gele ghost die ik al eens eerder heb gevangen, maar waarvan de foto’s destijds nogal beroerd waren (net als de rest van de foto’s, maar die oorzaak weten we nu dus). Ik zak de vis in een grote bewaarzak omdat het over drie uurtjes ook al weer licht is.

Een matfoto van voor de ghost me fopte..
Een matfoto van voor de ghost me fopte..

Maar als ik de hengel weer in orde heb gemaakt en de rig heb uitgevaren, zie ik de ghost voor de kant hangen. Normaal zwemt een vis de lijn strak en gaan ze diep hangen. Deze ligt half gekanteld en ik twijfel geen moment. De dril stelde ook al niet veel voor, deze vis is niet helemaal lekker. Dus ik trek de zak naar me toe en maak hem los. Als ik de gele ghost los laat zwemt ze toch wel harder weg dan ik verwacht had… heeft ze me nou voor de gek gehouden??

Als ik ’s morgens aan de koffie met een broodje zit, hoor ik een paar zware doffe knallen. Ik kan ze niet goed plaatsen, maar het lijkt een eind uit de buurt. Het klonk als een klapband, maar dan dus een paar achter elkaar. Als vijf minuten later de ene na de andere brandweerwagen voorbij komt razen over de hoofdweg verderop, is mijn nieuwsgierigheid gewekt, ze rijden namelijk in een grote boog om mij heen. Als ik het bos uitwandel en het fietspad oversteek zie ik in de verte de blauwe zwaailampen en een behoorlijke brand. Ik loop een karrespoor in dat uitkomt op een weiland en ik zie een trekker met een flinke aanhanger in de brand staan. Wat een sensatie.

Terug bij de hengels krijg ik rond de middag een run op de rechter hengel. Ook deze ligt in de buurt van bosschages, maar de vis is mooi de diepe kom in gezwommen en zodoende kan ik aan een mooi gevecht beginnen. Deze vis blijft lang diep en ik dril rustig, ik heb de tijd. Niks forceren, laat hem maar moe zwemmen. Dat het één van de betere vissen betreft heb ik al wel door. Geen zenuwachtig gedoe, maar loom en langzaam. Ik kan heerlijk rustig de vis drillen zonder gevaar van obstakels, dus na een minuut of 20 kan ik een prachtige schub in mijn net verwelkomen. Dit is wel een opsteker na al die ellende.

Eindelijk, een goede foto van een mooie vis!
Eindelijk, een goede foto van een mooie vis!

De schub kan even in de sling. Na de groepsapp gesprekken ben ik gaan oefenen met de tips die ik kreeg over het fotograferen. De mat staat klaar. Een halve meter voor een boom. Ik zet mijn 2e landingsnet achter de mat rechtop tegen de boom en met de camera op het statief focus ik het rode puntje op de schepnetsteel. Klik. En super scherp. Nu ga ik er zelf voor zitten met een 2e retainer sling die een karper moet voorstellen. Klik en klaar. Nu de vis ophalen en hopelijk staat ie er nu wel scherp op. Het lukt me aardig en ben tevreden. Goh, zo iets simpels. Een jaar lang lelijke vage foto´s van mooie vissen.. het is nu eenmaal wat geklungel met een drukkertje in de hand om de vis goed vast te houden, maar met wat geduld lukt het wel aardig. Het grootste probleem is dat ik moet mikken met het drukkertje op de camera.

Even oefenen met het scherpstellen
Even oefenen met het scherpstellen

Na de mooie schub vang ik nog een fantastische spiegel. Zelfde laken een pak. Nu een andere locatie. Alles staat weer op scherp. Spiegel er voor. Tussentijds check ik of ie er goed op staat. Ja hoor ook weer mooi gelukt dus de spiegel mag weer zwemmen. Als de hengel weer in ligt kijk ik op mijn gemak de gemaakte foto´s na. WTF!! Alles zwart? Nee he? Wat nu weer? Blijkt dat het kaartje van Aliexpress hier wel meer last van heeft... Goedkoop duurkoop zullen we maar zeggen. Wat een domper weer. Als ik later het kaartje in en uit de camera haal, doet ie het wel weer. Wat het probleem is weet ik niet, maar dat ik de volgende keer de foto’s eerst goed nakijk zal je wel begrijpen…

Zelfs met sling als stand-in wordt de foto scherp...
Zelfs met sling als stand-in wordt de foto scherp...

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.