Een nostalgische karpervisser

Als ik aan het water arriveer en even een praatje met hem maak dan wijkt zijn blik nooit helemaal af van het puntje van zijn scherp afgestelde pennetje. Tevens houdt hij andere aangelegde voerplekjes uit zijn ooghoeken in de gaten. Is er actie daar in de vorm van beweging of aasbellen dan verkast hij en staat regelmatig binnen no time met een kromme hengel.

Hij is een 77 jarige karpervisser gewapend met een Hardy penhengel met een Abu molen. Een karperman die vist op instinct en met grote concentratie. Jaarlijks weet hij veel karpers op de kant te krijgen, meer dan de andere vissers op zijn thuiswater.

In de 70er en 80er jaren viste ik ook louter zo en de kick van het penvissen is er bij mij naast het boilievissen altijd gebleven. Het afstruinen van voerplekjes en na een vangst naar een volgende voerplek gaan om te kijken naar nieuwe karperactiviteit blijft een schitterende visbeleving. Vanaf begin 90er jaren maakte ik tevens de omslag naar het boilievissen. Toen er een Rotterdamse karpervisser bij mij in het dorp kwam wonen begon er een nieuwe ontdekkingsreis binnen het karpervissen. In Rotterdam was halverwege de 80er jaren de informatie uit Engeland al over komen waaien en deze visserij vergrootte de mogelijkheden flink.

Beknopt wil ik hier als intermezzo even over uitweiden. Een topboilie die we in de begintijd draaiden was een zelf samengestelde vismeelboilie waarbij een potje Animin of Tetramin (goud/siervissenvoer met een penetrante geur) aan de eieren werd toegevoegd. Met een likje Pol Vitamo (eetlustopwekker voor witvissers) op de hookbait was het jarenlang een topper op ieder water. Ook het zelf aanleggen van harde platen op modderige bodems hadden we al snel ontdekt. Na op het strand een teil met zand geschept te hebben, legden we onder de kant zandplaatjes aan die uiteraard alleen bij ons bekend waren. Iets wat we ook al ruim 20 jaren geleden deden, om de dressuur te doorbreken, was het meerdere dagen in een emmer water van het te bevissen moeilijke water zetten van de boilies.



Slechts bewapend met een een Hardy penhengel met Abu molen

De nostalgische karpervisser is echter altijd bij zijn geliefde penvisserij gebleven. Ooit kwam ons gesprek op zijn karperverleden en hij bleek in een regio gewoond te hebben waar ik ook regelmatig gevist had. Zijn recordvis was de toenmalige bekende topvis van die regio. Ook ik had achter deze targetvis aangezeten en wist wel enkele subtoppers van het water te vangen maar nooit de kroonjuweel. Velen hadden deze vis op hun verlanglijstje staan. Ik sprak ooit iemand die 2 jaren lang fanatiek achter de vis aangezeten heeft zonder hem te vangen. De hoofdpersoon in dit artikel had hem op een gewicht van 38 pond. Dit was rond 1995 echt een kanjer. Hij is voor zover ik weet ook de enige die deze vis op de penhengel ving en ook nog eens gewoon midden op de dag. De dril had op het lichte materiaal met 20/100ste lijndikte lang geduurd. Met een steeds groter wordende kudde toeschouwers had hij hachelijke momenten doorstaan o.a. het om een grote rietkraag heen loodsen van de karper. Hij bleef rustig, forceerde niet en uiteindelijk lag de gigant op de kant. Een dikke 90er (centimeters wel te verstaan) was het.



Ponden deden er niet toe

Hij weegt zijn karpers nooit en is het meetlint altijd trouw gebleven. Het gewicht van zijn topvis werd door de weger van een andere karpervisser vastgesteld. Als hij praat over de grootste karpers van omliggende wateren dan heeft hij het steevast over 90ers.

Een leuke slotanekdote

Op een zomermiddag kom ik even bij zijn thuiswater aan en aanschouw een invasie van jonge boilievissers. In een klein hoekje van het water ontwaar ik hem warempel half achter een bosje verscholen .Ik maak een praatje en hij baalt dat hij verder nergens kan zitten omdat hem door de boilievissers is gemeld dat er overal lijnen door het water lopen. Toch zit hij daar naar mijn mening onder de zomerse omstandigheden op die paar vierkante meters op de hotspot. Zijn pennetje bevindt zich op de rand van de stroomnaad van een klein watervalletje. Ik blijf kijken en na een kwartier loopt de pen weg en komt de eerste karper op de kant. Even later is het nog een keer raak. Geen van de boilievissers krijgt deze middag ook maar een piepje.

De auteur met een beer van een vis!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.