Een social in de Achterhoek

Of ik zin heb in een weekendje vissen op een betaalwater? Ehmm, mag ik passen? Ik ben niet zo van de betaalwateren. “Doe niet zo flauw, Edwin, zijn vrouw Patricia en ik gaan ook en jij moet mee want het zijn twee tweepersoons stekken.” Huh? Hoe bedoel je? Oh! Dat nieuwe betaalwater van Ad Brak? Nou vooruit. Daar wil ik wel een uitzondering voor maken. Ik volg Ad al een tijdje sinds hij bezig is met de verbouwing van de voormalige schaatsbaan. Ik denk dat ik wel 2000 keer langs dit water ben gereden maar waarschijnlijk nog wel vaker. De N18 ligt namelijk in de Achterhoek en ja, daar kom ik vandaan. Pendelen tussen Doetinchem en Enschede. Tussen Enschede en Harreveld. Vrienden, familie, maar ook viswater heb ik daar allemaal. Altijd keek ik naar die rare lantaarnpalen midden in dat water. Nooit gedacht dat er ook vissen zouden zwemmen. Schijnt wel zo geweest te zijn en niet de minste. Had ik nou maar...

Pellets van DSKFishable pellets van DSK moesten het gaan doen deze sessie

Afijn, het weekend van de 18e zouden we gaan. Op uitnodiging van Ad, zouden we van vrijdagavond tot en met maandag mogen vissen. Met het idee dat we eindelijk weer eens samen zijn, weliswaar een deel van het CarpFeeling team, en het feit dat we een exclusief water mogen bevissen doet me uiteindelijk toch best stiekem verlangen naar dit weekend. Gezellig met een BBQ avond erbij. Leuk!

Naarmate het weekend dichterbij komt begint het toch een beetje te kriebelen. Ondertussen heb ik al een paar keer op de Facebookpagina van Carpvalley gekeken. Er zit een hoop variantie in het bestand dat Ad persoonlijk heeft gefotografeerd en in het water heeft gezet. Maar één vis steekt er voor mij toch écht met kop en schouders boven uit! Een perfecte rijen. Die heb ik nog altijd niet gevangen en wat zou ik deze vis dan ook wel graag willen vangen. Verder zwemmen er een hele hoop visjes voor de toekomst. Een soort beloften haha want ow ow… als deze visjes straks een kilo of tien zijn. Mjam mjam. Wat een parels. Echt stuk voor stuk beauty’s. Maar hoe ga ik dit water aanpakken? Inmiddels zijn er al heel wat “grote namen” wezen vissen. Onder andere Eddy Sterkx en Steve Briggs. Die laatste heeft zelfs de week voor wij aankwamen op stek 1 gevist samen met zijn vrouw. Dat idee zinde mij helemaal niet, het idee dat Steve het halve bestand op de mat zou leggen, inclusief die rijen die trouwens “Bella” heet. Gelukkig voor ons viel het allemaal nog wel mee en is Steve niet heel lang geweest. Hij had er nog wel een aantal en gelukkig voor mij, geen Bella haha.

Stroom op de stekHet gemak van een betaalwater

Ondertussen wordt er op de CarpFeeling groepsapp druk over van alles gesproken. Eén van de zaken is wel een fijne bijkomstigheid. Je hoeft geen onthaakmat, sling, weegzak en landingsnet mee te brengen. Die zijn daar allemaal al aanwezig. Niet zonder reden ook. Op deze manier houdt Ad de ziektes buiten de deur. Verder nemen we kolen en vlees mee voor op de BBQ en een goed visweertje haha. Frank heeft contact met Ad die hem van allerlei tips mee geeft over het te bevissen gebied. Eén van de zaken is bijvoorbeeld; waar gaan we mee vissen? Volgens Ad kun je ze nu het best met klein aas vangen. Duivenvoer, blikmaïs en pellets… en voor die laatste heb ik een goed betrouwbaar adres. Ik vraag Raymond van DSK wat hij me zou adviseren. Hij adviseert mij de meltdown mix en de fishable pellets voor aan de hair. Dit zijn hoogwaardige voedingspellets die de karpers, maar eigenlijk alle vissen wel, weten te waarderen.

DSK

De meltdown mix zijn 4.5 mm pelletjes die vrij snel zacht worden en een enorme voedsel prikkel creëren rondom je haakaas. Het zijn verschillende pelletjes, die ieder een eigen waarde hebben. Vraag me niet precies over hoe of wat. Dat kun je dan beter aan Raymond Vasterink zelf vragen, het enige wat ik weet dat het soms heel hard kan gaan als je flink met de pellets gaat strooien. Ik gebruik daarvoor een pva netje of zakje voor aan de haak en als ik hem dan uitvaar, gooi ik er ook nog 2 handenvol bij. Echt een karper magneet eerste klas! De halibut pellet heeft geen introductie nodig, die gebruik ik al heel lang als alternatief aas als de boilies niet meer zo goed lopen. Een nadeel is dat je wel elke ongeveer 8 uur de hair van een nieuwe pellet moet voorzien. Want uiteindelijk lossen ze op. Vooral als het water wat warmer is. Mijn theorie is dat de karpers die zijn uitgezet, zijn opgekweekt en gevoerd met pellets. Dus dat kennen ze allemaal al. Verder nam ik een aantal kilo gekookt en geweekte duivenvoer mee, samen met een paar handen tijgernootjes en hennep en nog 3 blikken sweetcorn, altijd goed.

Do I need to say more....

Eindelijk is het dan vrijdag en met veel mazzel kan ik redelijk op tijd naar huis. Snel wassen en omkleden en dan de auto inpakken. Om 18 uur rijd ik dan al vol gas richting Eibergen. Frank en zijn hond Amy zijn er ’s middags aangekomen en Edwin en Patricia iets later. Ik rij het terrein op en stop bij het huisje. Het weerzien met Edwin en Patricia is hartelijk en daarna trap ik snel alle spullen in de Vortex. Deze heb je trouwens ook tot je beschikking met een elektro motor. De Vortex is écht heel groot en met gemak kon ik alle spullen in laden en snel naar stek 2 varen waar Frank al op mij stond te wachten. Ik werd even flink besnuffeld… door Amy ja! En gelukkig vind ze mij lief zodat ik mag blijven. Frank en ik staan al een tijdje te kletsen als ik eens naar boven kijk.. daar wordt het wel heel erg donker ineens. Snel kijk ik op de telefoon voor het weer. Oeps, dat ziet er niet best uit. Een flinke plensbui die zeker tot een uur of tien zal gaan duren, gooit roet in het eten wat het opzetten en uitvaren van de lijnen betreft. Ach, dat kan wel even wachten. Het wordt uiteindelijk half elf en pas na middernacht liggen lijnen erin. We hadden vooraf af besloten om maar 4 lijnen te gebruiken in verband met de rust op de stekken. Volgens Ad en Jordy Waalderbos zouden de aanbeten tussen 4 en 10 uur ’s morgens komen dus we konden nog even wat slapen voordat de runs zouden komen.

Baitstar

Om half 5 waren we beide alweer wakker en stonden we naast de hengels. Laat ze maar komen. Ondertussen zet ik vast koffie voor ons beiden en eten we wat. Helaas gebeurt er helemaal niks. De twijfel stak zijn kop op. Waar zou het aan liggen? We hadden 4 verschillende rigs, aas en dieptes. Daar kon het haast niet aan liggen. De tijd tikt snel door en voor ik het weet is het alweer half 10 geweest. Dan nog maar een bakkie koffie om ons wakker te houden, want we hadden niet al te best geslapen. Als ik op mijn stoeltje naar het water zit te turen zie ik tot drie keer toe een vis springen voor een klein schiereiland aan de overkant. De derde hengel met daaraan een chod staat nog tegen de boom, maar nu gaat toch echt de derde hengel erin hoor. Ik bevestig een witte 15 mm green zing pop-up aan de chod en zwiep met veel geluk precies op de plek waar zo juist de vis nog sprong. Na een minuut of 20 kruipt onder het piepen van de Delkim ineens de waker omhoog. Ik stuif naar de hengel, hangen! De eerste beet is een feit. Heel rustig dril ik het visje af, want ik heb al heel snel in de gaten dat dit een kleintje betreft. Toevallig staat ook Jordy met zijn dochter ineens bij ons op de stek en hij ziet hoe ik mijn eerste Valkenswaard spiegeltje net. Niet groot maar wel héél erg mooi.

De eerste van de sessie

Nadat Jordy weer weg is vaar ik de lijn opnieuw uit met mijn nieuwe voerbootje. De rust keert weer terug. Letterlijk, want het is dan wel weer stil qua vangsten. Frank besluit dan maar te gaan struinen, terwijl ik nog even wat extra rigjes knoop met grotere haken, maatje vier. Na een kwartier hoor ik wat geritsel achter mij door de struiken, maar ik peuter net een onderlijntje door het oogje van de haak. “Nou!? Is het al wat?” vraagt Frank. Neuh, niks gezien nog. “Ok… zullen we deze dan maar even op de foto zetten?“ Wat!? Triomfantelijk laat hij een goed gevulde onthaakmat zien die over zijn schouder hangt. Haha wat een struikrover is het ook. Samen maken we foto’s van de eerste Carpvalley spiegel voor Frank. Geen monster maar wel een enorm sterke vis op de penhengel van een kilo of 9. Goed gevist.

Frank met de eerste spiegel op de penhengel

Enthousiast vertelt hij dat ik het ook maar eens moet proberen. Gooi vooral de bruisplekken aan. Zo ving ik deze net ook. Ik ben benieuwd. Ik neem plaats helemaal achterin de hoek van stek 2, in de luwte van een eiland. Ik gooi de dobber met het haakje met daaraan een halibut pellet zo ver als ik kan uit. Met een voerschep gooi ik kleine beetjes voer om de dobber. Een mix van duivenvoer, grondvoer en opgeloste meltdown pelletjes maken een aantrekkelijk geurspoor. Al heel snel loopt de pen een paar keer onder. Lijnzwemmers die lekker van de mix smikkelen. Een stukje verder zie ik dan ook een hoop belletjes boven komen. Snel draai ik binnen. Smijt hem vlakbij de bellen en wacht af. Nog geen 2 minuten later komt de pen omhoog en loopt schuin weg. Strike! Hangen!! De penhengel van Frank gaat hoepeltje rond. De slip giert en ik geniet. Wat is dit gaaf zeg. Ik doe dit veel te weinig. Na 5 minuten maak ik een foto van de hoepelronde hengel en stuur deze naar Frank. Zodoende weet ik later dat ik 25 minuten heb staan drillen. De penhengel weet de woeste uithalen van de karper goed te pareren en als er luchtbellen boven komen, weet ik dat het geen kleintje is en dat ik aan de winnende hand ben. Langzaam glijdt de moegestreden spiegel in het kleine landingsnet. Snel ontdoe ik de vis van het haakje en sjouw met de onthaakmat naar Frank. Die ziet aan mijn kop dat het ook mij is gelukt en hoe! 13 kilo aan de pen, heerlijk!

Op de penhengel werd deze 13 kilo spiegel gevangen

De rest van de dag gaat visloos voorbij. Iets waar we toch een beetje van balen. We kunnen er onze vinger niet op leggen. We hebben alles al uit de kast gehaald. Chods, zigs, bottombaits met allerlei aasjes en dieptes… niks werkte. Dan maar alle hengels eruit en heel verspreid wat voeren. Daarna gaan we lekker barbecueën. Pas rond een uur of 12 komen Frank en ik weer bij de stek aan en varen we in het donker alle lijnen weer uit. Dit keer legt Frank een rigje met een snowmannetje achter het eiland. Een beetje tricky, maar aangezien er geen enkele obstakels aanwezig zijn, en we er direct met de boot heen varen bij een beet, moet dat wel goed gaan. Om een lang verhaal kort te houden. Vanaf dat moment loopt één en dezelfde hengel telkens af, terwijl de andere hengels niks meer doen. Een kuil achter het eiland is uiteindelijk goed voor meerdere vissen. Allen zijn spiegels tussen de 9 en 13 kilo. Maandag, als ik al weer aan het werk ben, vangt Frank er nog even 2 schubs bij. En om me nog even helemaal gek te maken vangt Ad himself die middag Bella op de penhengel achterin stek 2... weljaahhh.

Punt gave bekkenPunt gave bekken hebben ze daar!

Sinds begin september is Carpvalley geopend en te boeken. Zoals ik al zei ben ik geen fan van betaalwaters, maar ik moet eerlijk bekennen dat Ad hier wel een fantastische plek gecreëerd heeft. Je kunt zien dat hij echt zijn best heeft gedaan. Mijn complimenten daarvoor.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.