Eenvoud

Het was weer vroeg vanochtend. Half 5 was het toen mijn wekker/ringtone afging. Ik had de avond ervoor alles klaar gelegd en opgetuigd om mezelf een ochtend te amuseren aan de waterkant. De keuze was makkelijk, pennen a la basic. Het is warm. Het water is warm, zelfs de vis in het water is warm. Vorige week ving ik een platte (brasem) en het leek wel of deze 50 seconden op 800 watt in de magnetron had gelegen. Ik dacht gisteravond een besluit te hebben gemaakt over mijn stek die ik zou gaan bevissen. Echter, vanochtend wist ik het ineens niet meer. De twijfel sloeg genadeloos toe,ik wist het gewoon niet meer. Ik begon mijn kansen versus “know how” af te wegen. Waar was het vorige keer goed en waar niet? Is de paai nog bezig? de vorige keer wel. Hmmmm verwarrend allemaal. Ik dacht uiteindelijk: " What the F*ck". wat maakt het uit. Dan gaan we toch gewoon op pad en we zien wel. Ik had zoals afgebeeld op de foto weinig "LOAD" bij me, wel zo lekker want tis al warm genoegd!
Als aas koos ik voor verschillende aassoorten. Het was puur een gok om met partikels te gaan vissen. Ik had in mijn emmer tijgernoten, hennepzaad, kikkererwten, linzen, mais en nog wat verkruimde boiles zitten. Of terwijl een partymix. Maar ja, "DE PAAI". met hoofdletter P. Je ziet ze overal maar azen en happen ho maar. Kut vis roep ik wel eens. Dan maak ik mezelf weer boos om het feit dat de karper liever een beetje in het luchtledige loopt te happen dan te azen naar smakelijke hap. Goed er hangt dan wel een prijskaartje aan vast maar dat terzijde. Dat is het risico. Had tie maar geen karper motte zijn!Goed de trip begon vanochtend in aller vroegte in de richting van Oostburg. Vanuit mijn huis en dik halfuur rijden. Ik had enige tijd geleden op Google Maps een watertje gezien wat ik van dichtbij wilde zien. Uiteindelijk bleek het een ondiepe koeien sloot te zijn met 30 centimeter erin. Ondiepe watertjes nooit onderschatten. Maar dit was wel heel erg ondiep. Ik gooide voor het gemak wat grote stenen her en der om te kijken of ik boeggolven zou kunnen spotten, helaas pindakaas, die bleven uit. Conclusie: geen karper of deze lagen nog te slapen. Dat laatste lijkt me niet omdat het reeds half 6 in de ochtend was. Dan maar naar een natuurgebiedje in de buurt. Geheid kans. En er zwemmen behoorlijke buffels in dit watertje van nog geen meter diep. Ik zag bij aankomst gelijk boeggolven, staarten en springende karper. Ik was in mijn nopjes! haha V.I.S.! Ik had al 1 x een vis verspeeld. Ik was weer eens te overmoedig en sloeg aan toen bleek dat het ging om een lijn zwemmer, JAMMMMMMRRR! Gelijk een tsunami aan boeggolven her en der. Kwalitatief Uitermate Teleurstellend kan ik u verzekeren. Maar goed ik ben niet voor 1 schub te vangen en we gaan gewoon door. Het moet nog lukken voor 13:00 uur.Vrouwlief belde al om te vragen of ik nog vandaag zin had om terug te komen, best vervelend altijd. Op de een of andere manier word je dan weer geconfronteerd met de werkelijkheid die ik juist die ochtend eventjes liet voor wat het was. Maar goed. Gelukkig is het ook weer een realiteitscheck. Nog steeds geen vis. Het horloge gaf inmiddels al 12:15 uur aan. Het moest er nu van komen anders ging ik blankend naar huis. Of terwijl huilen met de pet op! Maar dan!!! Als of je het over de duivel hebt!Op rechts een boeggolf… Oke, hartslag versneld. Riet stengels zwiepen in het rond. De pen die eerst dood stil lag komt in beweging. Trillingen op de pen. Rimpels rond het drijflichaam. KNAL, pen weg. De eerste meters lijn zijn een feit. De slip van mijn inmiddels 38 jaar oude ABU 44 komt klakkeloos opgang. Wat nou een rot slip? Je bent zelf een rot slip. Gaan met die banaan. Het top oog kust bijna het revers van Jack Hilton.De wind giert langs de lijn. Een lichte paniek gaat schuil onder het wateroppervlak, gevolgd door verschillende boeggolven. SOW EEJ! zoveel zaten er dus op de voerplek. Ik voel dat er inmiddels goed contact is met de karper. Echter, die laat zich nog niet zien. Wat een power. Rietstengels breken en de lijn snijd ze nog even na.

Enige tijd later, ik weet niet hoelang ik heb staan drillen, komt er een fel oranje staart boven. WOW! dat belooft altijd iets goeds. Een echter polderkiller in vol ornaat. Hij maakt nog een verwoede vluchtpoging richting het riet bij het zien van het net. Maar helaas pindakaas. Deze is de mijne. Ik houd het fotograferen altijd zo kort mogelijk en aan wegen doe ik niet. Dat is overbodig naar mijn mening, alsof je je gemoedstoestand moet uitdrukken in kilo's. Ik druk het liever uit aan de hand van wat u hopelijk een leuk verhaal vind met mooie kiekjes.

Tot de volgende keer, Willem

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.