Erwtensoep - Deel 2

Vorige week kon je het eerste deel lezen van dit artikel, waarin Thierry je meeneemt in zijn seizoen. Een seizoen wat zeker niet over rozen liep tot zover. 

Weer terug in het land, probeer ik de mislukkingen van weleer naast me neer te leggen. Goed is goed, het zal wel eens tegen zitten. Toch blijft het spoken in mijn hoofd. Ik bel Erwin en we prikken een nieuwe datum. We lachen wat en besluiten dat we er in ieder geval mooi weer bij gaan hebben. Vaak eindigen Erwin en ik ons seizoen aan een typisch cultuur water vlak bij Erwin. Het is inmiddels wel een aantal jaren geleden. Vissterfte is er de oorzaak van dat we het water met rust hebben gelaten. Het water heeft ons nog nooit teleur gesteld, diverse mooie karpers hebben de binnenkant van onze netten al eens gezien. De omstandigheden zijn er in de regel perfect. Geen boot of ander moeilijk gedoe. Gelukkig maar dat mijn seizoen zo teleurstellend is geweest tot op heden. Voor de zekerheid is de Zodiak mee gekomen, je weet maar nooit.

Tijd over

We rijden richting de oevers van het ons bekende water. Wat direct opvalt is dat er niemand zit. Dat is voor het eerst. We kijken elkaar een beetje uilig aan. Het zal wel. We stappen uit om een rondje te lopen, er zit immers niemand, en op ons gemak de beste stek uit te kiezen. Erwin staat ondertussen aan de waterkant, ik sta nog een sigaret aan te steken en heb geen haast. “Niet normaal” hoor ik de ondertussen wat minder optimistische optimist roepen. Nieuwsgierig als ik ben hobbel ik door het hoge gras richting stek. Weer roept Erwin “Thierry! Dit wordt nog een dingetje”. Als ik aan de oever sta zinkt de moed me in de schoenen. Het water is van voor naar achter vol gegroeid met wier. Het is alsof ik over een veld sta te staren. Daar is ie dan, 'De Erwtensoep'.

De erwtensoep

Enigszins optimistisch na mijn camping avontuur, wil ik toch de lijnen nat maken. We besluiten eerst maar eens goed rond te kijken voor we in actie komen. Geheel tegen de verwachting is zien we in een bepaalde sector ineens een aantal karpers bewegen. Ze zijn in ieder geval actief. Na wat heen en weer gediscussieer zetten we de spullen op en ligt de Zodiak op de soep. Op zoek naar schone(re) stekken te midden van de weelderige plantengroei. Het roeien op zich blijkt al een uitdaging. Na een slag met de peddels moeten we eerst het groen ervan af halen. Volgende slag, volgende ontgroening…

Uiteindelijk hebben we een aantal stekken waar we in ieder geval wat meer ruimte hebben. De rigs passen we aan naar het Chod systeem. Van leadcore maak ik een voorslag van een goede anderhalve meter. Leadcore omdat ik toch wil dat de lijn zo strak mogelijk door het wier gaat. Wier tegen de flank is wat de karpers gewend zijn. Een stuk nylon is dat niet. Een chodje van 6 centimeter met een 15 mm pop-up moet de zaak beslechten. Een foampje moet voorkomen dat de haak op weg naar beneden al vol zit met groen. Ik wil alleen maar dat ik iets van een presentatie over heb als de boel is gezonken. We besteden de nodige aandacht aan de vis veiligheid van deze montage, het lood moet makkelijk loskomen. Daarnaast gebruik ik alleen maar knopen in de lijn en geen wartels of ringen. Je ziet de meest vreemde fratsen tegenwoordig. Ik test het geheel door de lijn te breken en een stuk lood aan de haak te knopen. Vervolgens til ik het einde van de leadcore op en schud twee keer. De chod glipt zo van de lijn, perfect! Het lood nog even testen. Weer een keer schudden en ik ben het eerste stuk al kwijt in het hoge gras.

Met de hengeltoppen in een hoek van 45 graden omhoog worden de lijnen uitgevaren. Heel voorzichtig laten we het business end tussen het groen zakken. De lijnen worden zo slap mogelijk over het wier gelegd en de swingers op standje super licht, bijna contra gewicht, bevestigd. Het grote wachten is begonnen. Die eerste nacht gebeurt er helemaal niets. Waarom ook wel gezien de opbouw van mijn seizoen. Het is in ieder geval ouderwets gezellig en het weer zit mee. In de loop van de middag hebben we de lijnen voorzien van nieuwe boilies en ligt alles weer in stelling. We besluiten een koud en verdiend pilsje te pakken. Voor het eerst dit jaar verwacht ik niets, het boeit me zelfs niet. Het is gezellig en ik ben aan het water. Ik had Erwin al even niet gesproken en met zijn huwelijk op komst, voldoende stof voor een paar uur fantaseren.

Tegen het eind van de middag, uit het niets, klinkt een enkele piep uit mijn linker Fox. Ik sta er een beetje onnozel naar te kijken als de enkele piep overgaat in een volle run!! Eindelijk actie. We realiseren ons meteen dat een aanbeet slechts het begin is in deze bak erwtensoep en dat er nog wel even gehandeld moet worden nu. Vakkundig spring ik de Zodiak in, Erwin maakt het touw los en neemt plaats op het bankje aan de peddels. Ik houdt de hengel zo hoog mogelijk en doe niets anders dan contact houden met de vis. Geen druk zetten vooral. Na een kleine tien minuten ligt de boot boven de vis en kan ik druk op gaan bouwen. De vis is sterk en in goede conditie. Ik kan hem uit het grote groene veld voor me houden. Na een paar korte runs waar de molen flink van ratelt, zien we de vis voor het eerst. Donker bruin en een mooie maat. Uiteindelijk geeft hij de strijd op en laat zijn flank zien. Erwin schuift het net eronder. Ineens is er die stilte. Een high five volgt en we peddelen terug naar de kant. Een mooie schub, uitgestrekt op de mat, is de beloning van een zwaar seizoen.

De donkere schub

Wie had gedacht dat erwtensoep in de zomer zo veel goed kan maken.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.