Game on!

Het is vrijdagmiddag 1 mei. Ik kom net aan bij de wedstrijdstek op de Waal. Een wedstrijd verdeeld over 2 weekenden georganiseerd door Hareco Hengelsport in samenwerking met ERHV de waal. Ik heb hier nog nooit gevist. Maar het kanaal vissen is mij niet geheel onbekend. Ik woon namelijk in de buurt van Haarlem en daar zijn meerdere wateren die vergelijkbaar zijn met dit water. Hopelijk gaat deze kennis mij hier ook helpen.

Mijn trouwe vismaat Endang is er nog niet niet. Dus ik zet rustig mijn brolly op. En na wat turen door de verrekijker zie ik op zo’n 100 meter afstand aan de overkant van het kanaal al een interessante spot. Maar deze afstand is te ver voor mijn fluorcarbonlijn. De registratie van een aanbeet, gaat dan te traag. Ik vervang daarom mijn fluorcarbon hoofdlijn voor spoelen met gevlochten hoofdlijn. Want ik wil scherp, heel scherp vissen. Ik hoop maar niet dat er veel mosselbanken zijn. Want dan kies ik toch liever voor een schuurbestendige nylon hoofdlijn. 

1

Schuin tegen de overkant van het kanaal staan hoge rietstengels en vlak daarnaast is een doorgang voor boten naar een ander gedeelte van het kanaal. Pal naast onze stek zit ook een roei en zeilvereniging. Roeien en zeilen zijn prachtige sporten, maar ik haal het toplood maar vast uit mijn tas. Je weer maar nooit. Al snel arriveert Endang en eindelijk is het tijd om te beginnen. “Game on” dus!

De eerste nacht verloopt zonder ook maar een piepje. Teleurgesteld kijk ik ’s ochtends over de rand van mijn tentdeur. Wat moet ik doen? Wat doe ik verkeerd. Mijn hersens draaien overuren en een nieuw aanvalsplan wordt bedacht. De lokatie moet goed zijn. De rietkragen en de doorgang voor boten. Dit moet een hot-spot zijn voor meneer de karper.

2

Op een kanaal zijn vaak maar hele specifieke plekken productief en aangezien het ook niet echt warm weer is, hoef ik ook niet te rekenen op veel rondtrekkende vissen. De lokatie is dan een van de belangrijkste sleutels naar succes! Het haakaas pas ik wel iets aan. Iets opvallender en iets groter, tegen de vele brasem die hier zwemt. De montage blijft hetzelfde, een chod-montage. Aangezien ik de bodemstructuur hier niet ken, wil ik wel dat mijn aas goed gepresenteerd wordt. En deze aanpak lijkt te werken want In de late middag is het raak. Een volle fluiter op mijn linker hengel. Ik sla aan en heb door de gevlochten lijn direct contact met de vis. Maar dan komt er een rubberboot met buitenboordmotor overdreven hard aangevaren. Ik schreeuw nog “kijk uit” maar voor ik het weet is het te laat.

De boot neemt meters lijn mee en knap! Niet veel later draai ik vol ongeloof een slappe lijn binnen. De lijn is gerafeld en gebroken op de fluorcarbon voorslag. Weg onderlijn, weg vis. En wellicht ook weg wedstrijd? Maar het is een wedstrijd dus geen tijd om te treuren. Snel maak ik een nieuwe montage klaar en uitvaren maar weer. Overigens is het uitvaren van de lijnen geen gemakkelijke opgave met allemaal overvarende zeil- en roeiboten op je stek. En tot mijn grote ongenoegen vindt de roei- en zeilvereniging het ook nog nodig om een grote oranje boei vlak voor mijn voerplek neer te leggen. Ik moet dus noodgedwongen wachten tot dit vaarfestijn uitgezeild is. Hopelijk is de stek straks ook nog productief.

3

Pas na het avondeten kan ik mijn hengel opnieuw positioneren. En niet zonder succes want midden in de nacht loopt dezelfde hengel weer af. Dit voelt als een goede vis en ondanks veel druk zetten, neemt hij meters lijn. Helaas zwemt hij zich vast onder een stijger van de roei- en zeilvereniging op zo’n 50 meter afstand van mijn stek. En laten we nu net geen rubberboot bij ons hebben om de vis te halen. Er zit dus niks anders op dan de hengel terugleggen in de steunen, slip los draaien en wachten totdat de vis zich hopelijk vanzelf vrij zwemt. Na een uur zenuwachtig heen en weer lopen voel ik of ik nog contact kan krijgen met de vis. Maar helaas, er zit geen vis meer aan de lijn. De frustratie begint nu toch echt op te lopen. Zou ik nog een kans krijgen of is het nu de beurt aan Endang? Diezelfde nacht krijg ik nog een paar piepjes maar de volle fluiters blijven uit. Het is zondagmorgen, de laatste ochtend van de wedstrijd.

4

We zijn vast begonnen met opruimen terwijl de hengels natuurlijk als allerlaatste blijven liggen. Net als ik wat spullen in de auto wil leggen, giert mijn delkim het uit. Moet dit hem worden.… Er volgt een hevige dril, waarbij ik stevige druk zet om te voorkomen dat ook deze vis richting de stijger zwemt. Door de druk zwemt de vis gelukkig de andere kant op. Maar deze keer zwemt de vis zich op een andere plek vast. Op zo’n 2 meter uit de kant in onder water staande rietstengels, net buiten schepbereik. Heb ik weer:( Gelukkig vissen we samen een wedstrijd. En Endang twijfelt geen moment en springt het koude water in om de vis alsnog te scheppen. En hebbes!!!! Terwijl ik Endang weer uit het water help en daarna de vis uit het water til, kan ik mijn ogen niet geloven. Deze vis is nog veel groter dan ik had verwacht. 17,2 kg schoon aan de haak. Dat is een leuke vis voor een weekend op een onbekend water. Maar is het ook genoeg om de wedstrijd te winnen? Dat lees je in oktober als we ook het tweede weekend van deze wedstrijd hebben gevist.

Auteur: Patrick Kemble

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.