"Het oude bruggetje" (deel 2)

Het is al laat en besluit mijn slaapzak op te zoeken. Nog steeds dwalen de meest wilde scenario's door mijn hoofd. Hoe zwaar zal de vis zijn geweest? Wat nou als dit mijn enige kans was .....Wat nou als ik...... Het heeft geen zin. Hij was me te slim af. Ik zal het opnieuw moeten proberen. Het is meestal een kwestie van volhouden.



's Morgens ben ik al vroeg wakker en heb weinig nachtrust gehad. De actie waarvoor ik hier ben, heb ik niet gehad.  Geen felle fluiters en bloedstollend drillen maar het "gezoem" van de vele muggen, die als ware mini vampiertjes mij als hun prooi hadden aangewezen, hadden mij zo'n beetje de hele nacht wakker gehouden. Ik zag er uit als een krentenbol.

Ik wendde mijn blik naar mijn hengels die er nog steeds hetzelfde uitzagen als hoe ik ze in het donker had achter gelaten. De enige veranderingen waren dikke dauw druppels die als een koud kleed mijn hengels bedekte. Een spin had zelfs de moeite genomen het frame van zijn web te spannen tussen mijn hengels en de grond. Een treurig aangezicht...

Ik wrijf het slaap uit mijn ogen en ga rechtop op mijn stretcher zitten. Een "vers bakkie" gepaard met een sigaret maakt mij rustig wakker. Er was niets gebeurt. Langzamerhand begint het steeds meer aan mij te knagen. Het gevoel misschien ongedane zaken huiswaarts te keren terwijl het zo anders had kunnen zijn. Ik besluit mijn hengels te voorzien van een verse boilie en opnieuw in te gooien. Een laatste kans, want ik zit er nog maar een paar uur.


Buigen of barsten, anders zou de vis zich geen moment bedenken en onder het oude bruggetje schieten


Plots zag ik hoe een karper op mijn linker stek volledig zijn aanwezigheid had verraden. Ik hoorde het water breken en zag hem er in zijn volle lengte groots uitkomen. Het leek in slow motion te gaan en zag hoe zijn flanken oplichten tegen de ochtendgloren. Het was alsof hij naar me keek. Me liet weten dat hij me in de gaten had en mij als zijn ware tegenstander wou taxeren. Zijn lichaam kromde zich volledig en met een doffe plons kwam ze weer in het opspattende water terecht.

Mijn hartslag liep razendsnel op! Deze moest ik vangen! Deze grote, oud ogende schub, rijk aan historie wou ik hebben. Samen met hem en al mijn trots op de foto! Razendsnel gooi ik opnieuw mijn hengels in, voorzie de stek van een aantal verse boilies en wacht gespannen af! Dit mocht niet lang duren! Met ingehouden adem zit ik strak achter mijn hengels. In weet dat hij er zit en honger heeft.

Ineens klapt mijn swinger in een vloeiende beweging tegen de blank van mijn hengel en schreeuwt mijn pieper het uit. Harder dan ooit te voren liepen de meters lijn van mijn spoel. Er kwam nog net geen rook onder vandaan! Ik sla met een lange haal aan en sta met een tot aan het kurk gebogen hengel in beide handen.


Langzaam aan kwam de vis mijn kant op en zag ik kans deze boven mijn net te manoeuvreren.


Buigen of barsten, anders zou de vis zich geen moment bedenken en onder het oude bruggetje schieten. Dan weet ik zeker dat ik hem kwijt ben!  Ik zakte door mijn hurken om de buiging van mijn hengel mooi te kunnen volgen en de vis goed te kunnen sturen. Ik wilde de vers gehaakte vis in het diepe uitdrillen, weg van het oude bruggetje, weg van het gevaar. De vis bewoog zich langzaam maar zeker van het bruggetje af richting het wijd.
Plots schoot mij te binnen hoe ik de dag ervoor had vastgezeten in een uitloper van een wilg, welke zich onderwater als een doolhof van takken had vastgegrepen aan de bodem van de plas. Wanneer hij daarin komt vast te zitten is alles verloren. Instinctief zette ik nog meer druk op de vis, die tot mijn grote verbazing zich hier niets van aantrok en tufte als een ware locomotief verder. Ten einde raad, trok ik de hengel nog verder krom. Krommer dan ooit tevoren en benauwd voelde ik hoe ook het kurk zich onder mijn handen begon te buigen. Deze ware marteling duurde ongeveer zo'n 5 minuten waarin de vis zich in al zijn voorwaartse bewegingen volhardde. Op een gegeven moment leek ik terrein te winnen op de vis en merkte dat de spurten korter en minder hevig werden. "Nog even volhouden zo!" zei ik met volle moed tegen mijzelf. 'Het is een schubkarper, een hele mooie!'


Ik ging op mijn knieën zitten en keek stilzwijgend naar de prachtige oude schubkarper


De vis schoot plotseling in een laatste poging recht op mij af. Bij de oever boog hij met een scherpe bocht naar links, waarna hij richting het bruggetje dook. Totaal machteloos stond ik daar, want de vis was niet te stoppen. Grote kolken verschenen aan het verder gladde oppervlak in zijn poging een uitweg te vinden via de brug. Meteen steek ik de top van mijn hengel onderwater en verhoog de druk zo hard als ik durfde om de al aardig vermoeide vis bij de brug vandaan te halen. Niets scheen de vis op andere gedachten te brengen en bleef als bevroren onder de brug liggen. Helemaal stil........
Ik besloot de druk op mijn hengel te houden en voelde plots een deining in de lijn.
Langzaam aan kwam de vis mijn kant op en zag ik kans deze boven mijn net te manoeuvreren. Ik heb hem!!!


Voorzichtig tilde ik de vis uit het water en zocht mijn weg naar de onthaakmat. Ik ging op mijn knieën zitten en keek stilzwijgend naar de prachtige oude schubkarper. Ik stopte het dier in een weegzak en tilde het met mijn unster op. De wijzer kwam stil te staan op 28 pond. Na een paar mooie plaatjes gaf ik de karper zijn vrijheid terug en begon met pakken.
Terug naar de realiteit.....

Erwin van Hensbergen

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.