In de zeik genomen

Het moet zo’n drie jaar geleden zijn geweest toen de telefoon ging. Mijn beste vismaat belde. “Ik heb hem!” Dat was het eerste wat ik hoorde en ik wist meteen om welke vis het ging. De volschub! Hij heeft de mooiste vis van het water te pakken, hoe gaaf! De volgende dag ben ik meteen bij hem de foto’s gaan checken, en man, wat een vis! Na het zien van deze foto's werd ik echt bevangen door de schoonheid van deze vis. Meteen besloot ik dat deze beauty ooit op mijn mat terecht zou moeten komen. Een target was geboren!


Een goede start

Na wat verkenningsrondjes rond het water werden al snel de eerste sessies gepland. Dat viel even tegen, de eerste vijf nachten werd er keihard gebankt. In de zesde nacht kon ik eindelijk mijn eerste vis verwelkomen. Gemotiveerd door deze vangst werd de jacht vol goede moed doorgezet. Ik koos er nu voor om de vis eerst te vinden en daar te vissen. Dit bleek de verkeerde keuze, de vis verplaatste zich snel en vaak. Vijf nieuwe blanks waren het gevolg.

De verlossende aanbeet

Nadat ik wederom op een voor mij nieuwe stek op het betreffende water zat te vissen kreeg ik midden in de nacht een streep van een run. De rechter kanthengel stond hoepeltje krom. Na een hard gevecht werd de vis zonder al te veel moeite het net ingestuurd. Deze stek werd daarna vaker bevist en produceerde vrijwel elke keer vis.

Maar er was wel iets vreemds aan deze stek. Ik kreeg alleen aanbeten op mijn rechter hengel terwijl de overige twee totaal niet thuis gaven. Het klink misschien vreemd maar ik besloot om deze succesvolle stek te verlaten. Een stuk verderop kon ik twee hengels op de beoogde hot-spot vissen en kon ik met mijn derde hengel de vis zoeken. Dit bleek later een goede keuze.


Zeer welkom na vijf blanks

Bakken hakken!

Nadat de eerste sessie op deze nieuwe stek uitdraaide op een blank, kwam er alsnog succes. Na elke dagen voorvoeren kreeg ik half zes in de ochtend twee piepen. Ik besloot toch de tent uit te gaan en de hengel na enige twijfel toch maar op te pakken. Vis! Hierna ontstond er een zenuwslopende dril waarbij de karper zich meerdere keer voor de kant vast zwom. De dril begon in het donker en eindigde in daglicht. Langzaam zag ik de contouren van de vis te voorschijn komen. Een oude strijder van 15,4 kilo werd gelukkig toch geland. Tijdens de volgende sessies op deze stek kreeg ik de grotere vissen vol op mijn voer, waardoor ik een zeer rijkelijk najaar had met zeven 15+ kg vissen in zeven nachten tijd. Mijn aanpak was simpel maar doeltreffend. Slechts een handje voer per hengel verspreid over een grote strook.


De dril startte in het donker en eindigde in het daglicht

Het jaar 2016 begon voorspoedig, zo wist ik begin januari instant op mijn najaarsstek een mooie schub van ruim 16 kilo te vangen, de sessie er op ving ik waarschijnlijk de kleinste klant van het water. Daarna werd het taai, heel erg taai. Mijn succes in het najaar was niet onopgemerkt gebleven. Door drukte op de stek en op het water kon ik totaal mijn ding niet doen. Voerstekken waren vaak bezet en de vis leek niet thuis te geven. Wat ik ook probeerde, ik kreeg de vis maar niet aan het azen op het voer. Het was weer tijd om de reeds succesvolle aanpak te herhalen, ik ging weer verkassen tot ik op de vis kwam.

6
7
8
11
10

Het najaar leverde me een prachtige serie vissen op!

Paai

Na een paar blanks koos ik eieren voor mijn geld. Ik kreeg het niet lopend en besloot het water even te laten rusten. Ik wist op ander water enkele vissen te vangen wat voelde als een pleister op de wonden. Naarmate de paai naderde begon het toch weer te kriebelen. Door de aankomende paai werd de stekkeuze een stuk eenvoudiger, de vis zal zich ophouden rondom de paaigebieden. Het oude aas en voertechniek werd uit de tas getrokken. Op een dag zag ik de vissen massaal in het paaigebied zwemmen, ik stond tussen ruim 40 vissen mijn voer te strooien. Vol goede moed werd er een sessie gepland. Toen ik vrijdags aan het water kwam was de wind gedraaid en de vis vertrokken. Tegen beter weten in besloot ik toch neer de ploffen, wat een blank tot gevolg had.

Na de paai besloot ik toch dezelfde stek aan te houden, wat een goede keuze bleek. Ik wist zowaar twee vissen in 1 nachtje te pakken. De stek werd steeds vaker ook door andere vissers bevist, waardoor ik besloot op een heel andere stuk te gaan vissen. Ik koos een beetje vergeten stek, waar vrijwel nooit iemand te vinden was. Daar kon ik in ieder geval lekker ongestoord mijn eigen ding doen.

Jackpot!

Na ruim een week flink voeren was het zover. We gingen op de nieuwe stek vissen. Er was veel activiteit en mijn vertrouwen was sky high! Ik besloot onder de kant op een ondiep plaatje van een halve meter wat voer te verspreiden om als plan B te fungeren. Die avond beef het stil en de volgende morgen werd ik omstreeks zes uur wakker. Balend dat het vertrouwen zich niet had uitbetaald kon ik de slaap niet meer vatten. Ik besloot toch maar even te gaan pissen en tegelijkertijd het aangevoerde kantstekje te bekijken. Daar lag ze dan, mijn targetvis! Een zieke volschub, samen met nog 5 andere vissen uit de toplaag!

Vol adrenaline liep ik terug naar mijn hengels. Ik keek niet eens naar welke en rukte de eerste hengel die ik mijn handen kreeg uit de steun. Zenuwachtig liep terug naar de kantstek dertig meter verderop en dropte het chodrigje. Precies waar ik de vissen had zien zwemmen. De hengel los lag in het gras en na een minuutje besloot ik toch even een steuntje te halen. Terwijl ik bij mijn tent sta hoor ik een slip ratelen. Ik ren terug en zag de volschub met een oranje pop-up wegspurten. Na een ziekelijke, krachtige en lange dril kon ik eindelijk het net schuiven onder mijn targetvis. Dat deze in de zomer ook nog op topgewicht bleek te zijn, dat was helemaal een bonus!  Terwijl ik de foto’s aan het maken was liep er nog een tweede hengel af. Helaas was ik te laat om ook deze nog soldaat te maken. Maar dat was om het even. De vis waar het allemaal om te doen was lag op mijn mat. And what a beauty it was!


De volschub!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.