Laat het voorjaar maar komen

Het wordt weer kouder. De eerste dagen en nachten die onder het vriespunt schieten hebben we alweer moeten trotseren. Deze periode van het jaar betekent voor mij vooral een tijd van gezelligheid met vrienden en familie. De motivatie om keihard door te vissen ebt weg. Af en toe een korte dagsessie zit er nog wel in, maar een nachtje statisch blijven zitten aan het water is niet het geen waar ik het warm van krijg. Ik krijg een telefoontje van vismaat Niels met de vraag of ik een drankje kom doen. Hij heeft nog een aantal sd-kaartjes die hij aan het overzetten is op de computer met foto’s van afgelopen jaar. Onder het genot van een pilsje bekijken we de platen en zitten allebei met een grote grijns op ons gezicht.

De langere sessies in het voorjaar en najaar waren zeer geslaagd en we kunnen niet wachten tot komend voorjaar. Aangezien ik doordeweeks, 5 dagen achtereen voor een klas met 31 kinderen sta, ben ik gebonden aan de schoolvakanties. De mei- en herfstvakanties zijn dan de beste opties voor een trip van een week richting het zuiden. Afgelopen voorjaarstrip was er eentje met een gouden randje.

Volop actie

Voorbereiding

Door dagelijks op Google Maps te speuren naar interessante wateren en regelmatig na te denken over uiteenlopende aanpakken kwamen we tot een mooi strijdplan voor een weekje Frankrijk in mei. Het idee was om een, voor ons bekend water, voor een aantal dagen te gaan bevissen om vervolgens af te zakken naar een smal kanaal met een mooi bestand. Boilies en pellets werden ingeslagen en de tijgernoten gekookt. Vooraf heb je altijd ideeën over de aanpak, maar vaak moet je deze bijstellen op het moment van aankomst.

We zouden dus maar ter plekke gaan bepalen wat onze strategie voor die week zou zijn. In grote lijnen was het idee om het eerste water vooral instant te gaan bevissen met kleine hoopjes voer. Uit een vorige sessie bleek dit zeer geschikt en vingen we ondanks de vele regenval goed vis die week. Het kanaal zouden we ‘hit en run’ gaan bevissen. Verschillende plekken licht aanvoeren en regelmatig verkassen. Afhankelijk van het weer, watertemperatuur en de aantallen mede vissers zouden we ons plan ter plekke kunnen bijstellen.

Het meer

Na een rit van zo’n 7 uur stonden we op bekend terrein. Het water is in de omgeving zeer bekend bij de vissers en het is dan ook altijd maar de vraag hoe druk het is. Aangezien de waterstand zeer hoog was door de regenval waren lang niet alle stekken even goed bereikbaar. Na een aantal plekken bekeken te hebben kozen we ervoor om in een arm van dit 100 hectare+ meer te gaan zitten, in de hoop dat de ondiepe arm snel zou opwarmen door de voorjaarszon. Niels zou alvast 2 stekjes bevoeren op het kanaal, zodat we later die week op een voorgevoerde stek zouden kunnen plaatsnemen. Om een lang verhaal kort te maken: op het meer vingen we 19 vissen binnen 24 uur!

De aanbeten bleven maar komen!

Op zich een geweldig resultaat wat betreft aantallen, maar als al deze vissen onder de 20 pond grens blijven komt er een moment dat je gaat nadenken over verkassen. Wanneer je ongeveer elk uur gewekt wordt door een kleinere vis begint je motivatie toch enigszins te slinken. Al helemaal met in gedachte dat er een uurtje verderop een kanaal ligt met een nieuwe uitdaging. Zo viste we door totdat alle hengels op de kant lagen en begonnen we met inpakken.

Het kanaal

Voordat we deze sessie begonnen hadden we veel tijd besteed aan het zoeken van eventuele geschikte stekken. In de praktijk bleek ook deze keer weer dat er zoveel meer te vinden is ter plekke aan het water. Bij aankomst bleken we zeker niet de enigste te zijn. Verschillende Nederlandse kentekenplaten werden gespot. Na een aantal praatjes te hebben gemaakt en besproken hadden wie er waar vist en voert, zochten we één van onze licht voorgevoerde stekken op. Na een kort nachtje werden we getrakteerd op een keiharde blank! Zo vang je je helemaal klem en zo vang je geen staart.

Enigszins teleurgesteld pakken we in en rijden door naar de volgende stek. Voor de zekerheid voeren we toch nog een paar handjes op de stek waar we afgelopen nacht geblankt hebben om hier misschien later in de week nog eens terug te komen. Onderweg spreken we een Franse visser, die ons verteld dat het in de maanden mei,juni en juli hier aan het kanaal ‘bivvy city’ wordt genoemd. Gezien de hoeveelheid vissers aan het water op dat moment verbaasd ons dat niet. Toch wordt de uitdaging en motivatie om hier een bak te vangen alleen maar groter!

Aangekomen op de tweede stek leggen we de hengels met vol vertrouwen in. We zien wat activiteit op het water en het zonnetje doet ook goed zijn werk op dit ondiepe kanaal. We vissen beide met 3 hengels. 2 op de voerplek, die bestaat uit een mix van verschillende formaten pellets en boilies, aangevuld met een handje tijgers. Mijn derde hengel zet ik een stukje verderop en vis ik met 1 tijgernoot op de hair, omringd door een paar losse nootjes. De hengeltop staat omhoog en de lijn loopt doormiddel van een steun met wasknijper, slap het water in.

Catch en releaseCatch en release

Vlak voordat de zon opkomt loopt laatst genoemde hengel af, met als resultaat een schitterende schubkarper. Zo blij als een kind gaat deze vis op de foto waarna hij zijn vrijheid weer terug krijgt. De dagen daarop blijft het moeizaam op het kanaal. We verkassen regelmatig, vangen hier en daar een vis, maar voelen dat er toch echt meer te halen valt. Wat opvalt is dat met name de 3de hengel, buiten de voerplek gevist met enkele tijgernoten, steeds de vissen oplevert.

Na alle stekken te hebben bevist, twijfelen we over de plek waar we de laatste nacht gaan bivakkeren. Tot dan toe was het op geen van alle stekken echt feest. Nogmaals speuren we Google Maps af om te kijken of we niks over het hoofd hebben gezien. We stuitten op een klein stukje kanaal, dat we al eerder hadden gezien. Toen besloten we om dit stuk links te laten liggen aangezien er zoveel mooie interessante andere stekken waren. Toch besluiten we om een kijkje te nemen. De stek ligt achter een treinstation, in een haven. Een laatste nachtje met goed slapen zou er dus zeker niet inzitten. Dan maar hopen dat de onrust gepaard gaat met een aantal aanbeten.

We kiezen ervoor om alle hengels te verspreiden en te kijken waar de vis vandaan komt. Aangezien we de stek voor het eerst zien kiezen we ervoor om compact te voeren en klein te vissen, om te kijken of we de vis zo snel kunnen verleiden tot een aanbeet. Nog voor het avondeten loopt de eerste hengel af. De 2e en 3e vis volgen nog voor het slapen gaan. Heerlijk als je na een taaie week het toch nog onder de knie lijkt te krijgen. Wanneer we opstaan rond een uur of negen staat de teller op 5 karpers, waarvan de meeste spiegels. Tevreden blikken we op dat moment terug, al zittend in de zon met een bak koffie. Vlak voor het opruimen loopt er toch nog 1 hengel af. Het is de hengel die dicht tegen een houten steiger aanligt. De slip staat goed strak, om deze laatste aanbeet weg te trekken van de met mossels begroeide houten palen. Na een stevige dril ligt er voor het schepnet een gruwelijk mooie vis. Ik kan mijn ogen niet geloven. Het is een perfecte rijenkarper die net de 30 pond niet aantikt. Wat een vis!

De perfecte afsluiterDe perfecte afsluiter!

Een perfecte afsluiter van een week vol verkassen, voeren, blanken, vangen en vooral genieten!

Bjorn Kolfschoten

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.