Maart 2018 - De eerste van het jaar

Het Voorjaar vs Tom

De eerste 3 sessies zitten erop. “Nu pas” hoor ik je denken? Helaas wel ja. Na een letterlijk fantastisch uiteinde de 31e van december, is het er niet meer van gekomen. Ik had een week vrij in januari maar aan het einde van die week moest ik zaterdags nog naar de gespecialiseerde rugfysio. Na een echo met het röntgenapparaat kon men niks vinden. Ik had namelijk al een hele tijd last van zenuwpijn in mijn heupkommen, ik vermoedde zelf slijtage. Daarna moest ik in de MRI scan, maar ook daar kon de chirurgisch orthopeed niets op de foto’s vinden. Het enige dat overbleef was de conclusie dat ik een zwakke rug heb. Dat heb ik mijn hele leven al, maar waarom heb ik dan de laatste jaren steeds vaker dat ik door mijn rug ga? Vandaar dat ik dus maar ben begonnen met het aansterken van de rugspieren middels fysio.

Terug naar die zaterdag. Na twee maanden rugtraining evalueren we de gang van zaken. Het gaat prima en de fysiotherapeut besluit dat ik nog maar één keer in de twee weken hoef te komen i.p.v. twee keer per week. De rest ga ik zelf in de sportschool doen. Daarvoor krijg ik nog wat oefeningen mee die we samen even doorlopen. Die middag zou ik naar Steenwijk vertrekken voor een reünie met mijn oude cavalerie buddy's (ik heb in een ver verleden in het leger gezeten), maar als ik dan buk om mijn tas in te pakken gaat het weer gruwelijk mis. Ik klap weer ouderwets door de rug. Alsof de duvel er mee speelt. Balen. Op de reünie lachen ze me uit... Opa! Op de beurs in Zwolle lukt het me gelukkig redelijk om de hele dag te staan, maar slim is het niet. Als gevolg heb ik tot diep in maart nog altijd last van zeurende zenuwpijn die uitstraalt van mijn linkerbil tot aan mijn kuit. Dus vandaar dat ik nu pas aan de waterkant kan zitten.

We kiezen voor een stek waar ik eerder heb gevist
We kiezen voor een stek waar ik eerder heb gevist

Maar goed. Zoals jullie weten komt ongeluk bij mij nooit alleen en zo ook bij mijn allereerste weekend vissen. Als ik ’s morgens op mijn favoriete stek kom is deze helaas bezet. Balen. Ook mijn tweede back up stek is bezet. Dus dan maar op de minst favoriete. Zomers maakt het weinig uit. Dan kun je het beste gaan zitten waar het rustig is. Maar uit ervaring weet ik al dat ze hier nu gewoon maar mondjesmaat aanwezig zijn. Tijdens het opbouwen wil ik een paar handjes voer bij mijn rig gooien die op tien meter uit de kant ligt. Daar moet ik een eindje voor lopen dus wil ik de receiver meenemen, maar die kan ik écht nergens vinden. Het zweet breekt me aan alle kanten uit. Waar is dat ding. De laatste keer dat ik ben wezen vissen was dus met oud en nieuw. Toen heb ik heel snel mijn zooi in de auto gepakt tussen de buien door. Waarschijnlijk zat hij nog onder de balein van mijn brolly en die ging kapot waarna ik hem heb laten opsturen… Daar heb ik ook nog geen bericht over gekregen dus ik ben 160 euro lichter. Lekker begin weer.

Nou genoeg zelfmedelijden. Ik heb nog altijd last van mijn rug, maar door die heerlijke benchmark van Avid lig ik in ieder geval als een vorst. Sinds deze winter heb ik op advies van André ook de 5 seizoenen slaapzak van Avid en ook daar ben ik zeer over te spreken. Wat een genot! Ook heb ik 3 dezelfde hengels kunnen overnemen van Sander. Bedankt nog kerel, ik ben er super blij mee. Tien jaar oud en ze zien er nog als nieuw uit. Eén ding hoop ik nu wel: Dat het maar niet gaat regenen. Aangezien mijn 2 brollys opgestuurd zijn, heb ik nog één goedkoop tentje over. Prima ding, maar als het gaat regenen ben ik de sjaak.

Als het nu gaat regenen ben ik de sjaak
Als het nu gaat regenen ben ik de sjaak

Afin. We zitten/liggen lekker aan de waterkant. Maar ik weet dus nu al dat ik er niet veel van hoef te verwachten. Ik heb de Navimate flink laten zoeken naar de vissymbolen, helaas heb ik er in mijn te bevissen sector maar een zestal kunnen waarnemen. De meeste lagen zo tussen de vier en vijf meter. Ik heb gekozen voor een hengel met een chod rig en een hengel met een bodem rig. Ook twee smaken boilies. Beide met een zoete romige geur. Mijn alltime favorite scopex van Dumbell Baits en de instant action van NashBait. Ik ben benieuwd maar zoals ik al zei, verwacht ik er niet veel van.

Na een keer of 3 beide hengels op andere spots te hebben gelegd, merk ik dat het kouder begint te worden en dat tijdens het varen er geen enkel symbooltje op het visvinder scherm te zien is. Ik zit hier écht voor joker. Ook de andere karpervissers blanken en ik begin echt bij mezelf te denken wat ik er eigenlijk nog doe. Ik besluit de 1e visdag maar te laten voor wat het is en taai af. De groeten.

De tweede sessie zal er één met mijn collega/maatje Guy worden. We zijn beide in begin april vrij dat weekend en dus moet er snel wat gepland worden. Waar gaan we zitten? Waar is genoeg plek voor twee? Waar mogen we beiden met de vispas vissen? Ik heb 2 opties. Een grote recreatieplas waar ik al eerder heb gezeten en een grote zandvang van een beek. Het wordt toch de grote plas. Een grote gok want het is, ondanks dat het super lekker weer is nog altijd stervenskoud onder in de plas natuurlijk. Ofwel de vissen doen nog niet heel veel. Maar ik weet daar de ondiepe stekken wel te liggen dus met een beetje geluk, kunnen we ze daar onderscheppen. Voordat we kunnen vissen moet er nog wel flink gewerkt worden want de ondiepe stekken liggen dus ergens achterin waar we lopend niet bij kunnen komen. Het kan wel, maar niet voor zo’n ouwe bok met een slechte rug. De boten worden dus vol lucht getrapt en op die manier varen we naar de stek. Het is een uithoek van de plas die gebruikt wordt door naturisten en hitsige huisvaders die niet uit de kast durven te komen en daar dus afspreken. Mij hoeven ze er niet mee lastig te vallen want ik ben daar om te vissen en niet voor de herenliefde brrrrr.

Ik ben er al zo vaak langsgereden
Ik ben er al zo vaak langsgereden

Als we de tenten hebben opgezet en de lijnen hebben uitgevaren is het tijd voor een biertje. Daarna duiken we snel onze slaapzakken in want we hebben er beide een lange dag op zitten. De nacht gaat snel voorbij en tijdens het ontbijt bespreken we wat we gaan doen. Ik wil het eigenlijk gewoon hier een kans geven, maar Guy wil graag naar de andere kant verkassen van het water. In die zone is het veelal ondiep maar daar ligt ook nog steeds de zandzuiger en ik weet uit het verleden dat er daar dan in de buurt geen vissen zwemmen. Van een lokale karpervisser horen we dat die zuiger al een maand niet werkt. Dus laat ik me overhalen tóch maar op te ruimen en te gaan verkassen. Het wordt een lange rit. Het water klotst over de rand van de boot en ik krijg een zeiknatte reet. Gef niks, dreugt wah weer op. Maar als we dan eindelijk de hoek om varen om aan te meren voor de stek, staat er al een tent… shit da’s balen. Snel besluiten we wat te doen want de wind blaast ons alle kanten op. We besluiten dan toch maar de auto’s in te pakken en naar het volgende water te rijden. Na een half uur komen we aan op de plaats van bestemming. Guy is gecharmeerd van de stek maar we zijn  minder blij met het uitzicht. 4 tenten op 300 meter. Dat gaat het dus niet worden.

We gooien de handdoek in de ring. We besluiten dan maar naar moeders de vrouw te gaan en de tweede nacht thuis te slapen. Onderweg naar huis kijken we nog wel even bij een water waar ik zelf al tientallen keren voorbij ben gereden en altijd heb gedacht.. dáár wil ik nog wel eens een keer vissen. Het is een stek met links een autobrug die vrij laag over het water hangt. Op zich zéér carpy. En rechts is nóg mooier. Een sluis met daarvoor links allemaal over hangende bomen en struiken, en rechts een t-splitsing van de beek en een zijtak. Ook zéér carpy. Als ik ‘s avonds in bed lig besluit ik de gok te wagen ondanks dat het nog zo koud is, althans het water, en daar morgen te gaan zitten.

Ik heb in ieder geval wel een kleurtje gekregen
Ik heb in ieder geval wel een kleurtje gekregen

Het is al weer half 10. Ed en Marco zijn op tv… maar die aflevering ken ik al. Bovendien vind ik botten aan een bezemsteel binnenrossen over de basaltblokken niet om aan te zien. Dus dan toch maar mijzelf uit bed hijsen. Dat oude lijf pfff. Om 12 uur zit ik te vissen. Het zonnetje schijnt, de beek trekt langzaam. Kleine stukjes drijfvuil hopen zich op aan mijn lijn zodat ik af en toe wakker schrik van een piep. Een koppel ganzen zit verderop te broeden. Zwanen maken een wippie. En de futen doen de paringsdans. De lente is nu écht begonnen. Ik zit aan een drukke doorgaande weg en net als bij vissen heb je bij motorrijders ook mooiweer rijders. Ik heb er honderden voorbij zien komen. De rigs liggen op de voor mij meest logische plekken. Onder de lage brede brug, op een t-splitsing van de beek naar het kanaal en eentje onder die wilgen dus. Verder richting die sluis durf ik de Navimate niet te varen. Als een eventueel gehaakte karper daar naar links zwemt, zit hij in een obstakel. Niet doen dus. Geen risico nemen.

Ik kan nog wel uren door lullen over hoe mooi weer het is en dat de natuur op bloeit. Maar óf ze zijn er niet óf ze hebben geen trek. Het wordt mijn derde blank alweer, maar ik heb nu wel een lekker kleurtje. Ik geef nog niet op.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.