Merci en Au Revoir

Het was tijd om rust te zoeken. De woorden herhalen zich in mijn hoofd. De constante stoet aan auto’s die aan mij voorbij trekken, de fietsers, dagjesmensen, zwart rijders en dromers die elke vijf minuten mij even vergezellen met de vraag of ik al wat had gevangen. Het was tijd voor iets anders. Een plekje in rust waar ik mijn ding kon doen. Het liefst met grote karpers. Geschubde maagden gek op lekkere bolletjes. Na een aantal uurtjes op Google Earth te hebben gezocht had ik het gevonden. Een prachtig stukje kanaal wat enkel te bereiken was door over privé gebied te rijden. Na een klein bezoekje aan de boer bewapent met een doosje Merci was het pact gesmeden. Ik mocht over zijn terrein heen rijden om de bewuste stek te bereiken. Niks stond me nu nog in de weg. Het pad van goud was gecreëerd. Althans, dat hoopte ik!


Het is zaterdag en het is warm. Samen met Zowi rijd ik met mijn afgeladen koekblik richting het stukje kanaal. De zin is er. De hoop is groot. Alles gaat voorspoedig. Nog even een klein stukje over het terrein van de boer en dan off-road door naar de stek. Ik parkeer de auto na eerst nog even mijn zijspiegel geparkeerd te hebben tegen een paaltje. Erg druk kon ik mij er niet meer om maken. Vandaag gaan we vissen en de stek ruikt naar karper!


Soms kun je er niet snel genoeg bij zijn! Brasem gezeur

Na de hele rambam te hebben opgebouwd worden we “aangenaam” bezocht door de controleur van de plaatselijke hengelsportvereniging. De man had kennelijk zijn dag niet wat er was van alles fout. De auto mocht hier niet komen, Wat gezeur met juiste vergunningen en meer van die ellende. Er zat niets anders op dan maar gehoor te geven aan hem. Eerst terug naar het dorp voor een losse nachtvergunning en dan de auto maar een takkeneind van de stek af parkeren. Eindelijk konden we in die rust die we zochten vissen. Laat de vissen nu maar komen.


Een aangename verrassing na al die brasem

De vissen kwamen er ook. 6 hele platte. De abramis Drama kon ons aas blijkbaar wel waarderen. Gelukkig krijgt Zowi een goede run en zo kunnen we rond middennacht het net sluiten om een heuse karper. De schub wordt met zijn gehele 11 kilo even op de plaat gezet en teruggegeven aan moeder natuur. Om een uurtje of 3 worden we weer wakker. Wonderbaarlijk is het alleen van pratende mensen. Een groepje pubers met teveel drank in de mik loopt langs onze tent. Zowi en ik kijken elkaar aan. Zoek je rust, vind je dit in de middle of fucking nowhere. De pubers gaan een 50 meter van ons vandaan zitten en steken maar even een kampvuurtje aan. Een beetje verslagen kijken Zowi en ik toe. Die hadden we niet zien aankomen! Rond een uurtje of 5 verdwijnen die heren en dames weer naar huis. Een rokerig verschroeit plekje achtergelaten. Gelukkig geeft die pieper aan dat er karper aandacht nodig heeft. Even later land ik een klein schubje.


Zowi met 11 kilo schubkarper

Die ochtend worden we wakker van getoeter. In eerste instantie dringt het niet tot mij door totdat ik besef dat ik zeker een kilometer van een verhard pad af ben. Slaperig steek ik mijn hoofd door het luifel van de tent en zie een enorme Toyota 4x4 staan. Staatsbosbeheer, of ze er even door mochten! Na wat gehannes lukt het de beheerder zijn Toyota om mijn bivvy heen te draaien. Beleefd steekt hij zijn handje op en rijdt weg. Het volgende uur begint serieus vervelend te worden. Eerst een karper die mijn pieper echt heel hoog laat gillen. Geen houden aan. Letterlijk en figuurlijk want ik los de vis dan ook. Daarna worden Zowi en ik meerdere malen bijna voor onze sokken gereden door quads en crossmotoren. Of dat nog niet genoeg was konden de wandelaren weer moeilijk hun honden aanlijnen en had ik bijna 10 kilo tekkel gevangen. Een leuke bijvangst maar mij te harig!

We besluiten de teringzooi de auto in de te gooien en naar huis te rijden. Wanneer we over het erf van de boer rijden zien we een man in groene kleding staan bij de voordeur met een doosje Merci in zijn hand. De boer doet open, ziet ons en knipoogt. “Natuurlijk mag u hier vissen mijnheer”

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.