Nachtvissen of een dag sessie? (deel 2)

Het was wel WK voetballen en Nederland moest tegen Costa Rica in de kwart finale, maar zoals ik al aangaf is mijn vistijd erg beperkt en moest de voetbal dus maar via radio gevolgd worden. Als aanmoediging van ONS team werd wel netjes wat Oranje artikelen aan de achterkant van de shelter gemonteerd en de batterijen van de smartphone prop vol gedouwd om zeker niet zonder stroom te komen tijdens de wedstrijd. Zaterdagmiddag de spullen in de auto en net na het avond eten richting het water....

De hengels werden in gereedheid gebracht en nog goed en wel voor de eerste in de tri-pod lag werd de eerste activiteit door een immens bellenplakaat exact waar de hengel lag waargenomen. Dit was de naked chod rig. Snel maar verder met de rest van de hengels, dit ging alleen niet lang duren. Voor ik goed en wel bezig was gilde de pieper het uit, snel naar de hengel na kort contact was het ineens klaar en tot mijn verbazing was alles af. Gelukkig is de naked chod een mooi vis veilig systeem en zal hij alles snel kwijt zijn behalve het korte onderlijntje. Dus kon ik weer overnieuw beginnen. Na een tijdje lag alles toch in het water en met de run van daarnet in het achterhoofd was ik erg benieuwd wat de rest van de avond ging brengen. Dit werd niet veel later beantwoord door een mooie run. Ik pakte de hengel en een leuke dril kon beginnen.

Dit beeld zal niet lang duren:-)

Inmiddels was Wilmar ook aan het buurten en stond met Patricia te kijken op de loopplank wat er aan de andere kant van het nylon zich bevond. Totdat tot onze verbazing een andere pieper flink wat geluid begon te maken gevolgd door het zo onmiskenbare geluid van je slip die overuren draaide. Wat een heerlijk geluid is dat toch... Ik stond nog te drillen met de andere hengel. Zoals jullie al hebben kunnen lezen in en artikel van haar had zij eerder een karper mogen drillen van mij, dus mijn reactie was ´pak hem nu´. Toch wat onzeker pakte ze hengel uit de tri-pod en na wat aanwijzingen van Wilmar stond zij wederom weer een karper te drillen, tot mijn verbazing of het al de zoveelste was. Wat een begin van de sessie....


Dubbelrun!

Nu ben ik niet ingesteld op een dubbel run en moesten we dus nog een manier vinden beide te landen. De mijne lag wat dichterbij en zag dus ook wat eerder het landingsnet, snel onthaken en in de bewaarzak dan maar, schepnet terug in mekaar en terug de steiger op. De bewaarzak maar effe goed vastknopen aan de steiger dan. Inmiddels had ze vakkundig de karper al een aardig eindje binnen gehaald en na nog een paar laatste pogingen onder de hengeltop die Patricia vakkundig afwimpelde moest deze toch het onderspit delven en niet veel later lag deze ook in het net. Haar tweede karper was dus een feit, you go girl! Gezien het formaat gokte ik dat hij wat kleiner was dan de mijne maar zeker een verbetering van haar vorige record of te wel haar eerste karper.
 

Punt gave spiegel

De standaard weeg en foto sessie begon nu natuurlijk. De mijne was rond 10kg en die van Patricia 8 kg. Het leuke was wel dat eerste dus op de chod was en de andere op de D-rig. Alles werd terug in stelling gebracht, wat zal de rest van de sessie opleveren...

Niet heel veel later mocht ik weer sprintje trekken over de smalle loopplank naar de steiger omdat een van de piepers het weer op een gillen had gezet. Het was wederom de chod rig hengel tegen het eilandje aan, alleen deze keer had onze vriend gekozen om de veiligheid te zoeken achter het eilandje en moest ik dus wat meer uit de kast halen om hem er weer van achter te halen. Na wat hachelijke momenten wist ik hem toch de andere kant op te krijgen en niet veel later lag deze schepklaar voor de steiger. Een prachtige spiegel van net geen 10 kilo was het resultaat. Na een dikke twee uurtjes vissen en vier runs was ik al overtuigt dat dit niet de enige sessie daar ging worden.
 

Een van de vissen van een volgende sessie
 
Nog geen uur later ging er weer een hengel vandoor. Deze lag wat meer in het open gedeelte en een rustige dril kon beginnen en na een tijdje lag hij netjes voor de steiger. Inmiddels was Erik komen buurten en kon hem dus netjes in het net laten glijden. Bij het onthaken kwam ik nog een andere onderlijn met een flink stuk leadcore tegen, helaas had deze lijn ook een flinke wond in de mond veroorzaakt. Toch verbazingwekkend dat ze daar dus niet echt last van lijken te hebben. Na wat ontsmettingsmiddel en een fototje dus maar snel terug.


De vierde van de sessie

De volgende was weer voor Patricia was de afspraak. Heel lang hoefde ze niet te wachten want de D-rig die in het open lag had de onderlip van een karper gevonden. Na wat kort contact was helaas het contact met de karper weg en na controle bleek de D-rig net onder de sinker af te zijn. Lag er iets onder water, slechte onderlijn,... we zullen het nooit weten helaas. Door gebrek aan tijd heb ik exact deze onderlijn nog eens gebruikt op een andere sessie en toen was de haakpunt af tijdens de dril onder de top. Tijd of geen tijd, kant en klare onderlijnen koop ik niet meer. Een vis lossen is al erg genoeg en word ik niet vrolijker van, dan steek ik liever alles op mezelf dan blijven afvragen of er productie foutjes zaten in die zending of zo. Deze waren van een erg bekend merk, waar ik toch op zich geen klagen van heb en jullie tackle box ook wel vol mee zit.


Gaat deze me nog een nat pak bezorgen....? 

De voetbal begon en werd afgestemd op Radio 1. Wat hebben we toch goede radiocommentators, volgens mij was het via de radio nog spannender dan op de TV. De karpers waren volgens mij ook ergens de voetbal aan het volgen en hadden geen snackjes nodig in de rust en het bleef dus stil tijdens de voetbal. Na twee keer 45 minuten nagelbijten voelde ik de bui al hangen voor strafschoppen en dus maar besloten na een pracht van een sessie de spullen maar in te pakken en de rest van de voetbal thuis te gaan kijken.

Alle hengels hadden runs opgeleverd behalve die hengel onder het eigen kantje in de opening van een kommetje. Eigenlijk had ik hier wel iets van verwacht en had gedacht dat de vis hier wel zou intrekken of zich ophouden, maar dit bleek dus niet het geval. Maar wat een mooie eerste sessie op deze locatie. De steiger is wat aan de hoge kant en vrij krap wat scheppen ed. er niet makkelijker opmaakt maar het is zeker te doen. 


Niet veel plek

Dit moest dus voor de zomer de stek worden waar ik mijn dag en avond sessies ging doen. Ik vroeg me wel af wanneer ik in mijn enthousiasme tijdens een sprintje naast de loopplank zou liggen met een nat pak, time will tell... De zomervakantie staat eerst voor de deur voordat ik hier nog eens een sessie ga doen.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.