Op avontuur in Bonnal

Veel karpervissers zweren bij Frankrijk. Het land van wijn en kaas en haar mooie natuur. Ik ben van het jaar voor het eerst met heel het gezin afgereisd naar Bonnal. Dat ligt in het district Jura, een uurtje rijden van Besancon. Onze eerste gezinsvakantie op een camping. Vrouwlief vond dat ik ook aan mijn trekken moest komen, dus werd er gekeken of er een camping was met een vismeer en dat was bij Bonnal zeker het geval. De camping is gelegen aan rivier de Bonnal en loopt langs Rougemont en zo verder weg het binnenland in. Echt een hele mooie groene omgeving. Dat laatste komt omdat ze de Jura ook wel het afvoerputje van Frankrijk noemen, vanwege de vele regen.

De camping had in totaal 5 vismeren. De ene wat groter dan de ander en ze bestonden uit verschillende zandafgravingen met kiezelbodem. Er waren genoeg obstakels om tegenaan te vissen, iets waar mijn voorkeur naar uitgaat, want zo maar loodrecht voor je uitvissen dat kan ik niet. Dat voelt niet goed op de een of andere manier. Afijn, na een reis van welgeteld 600 en beetje kilometers waren we dan eindelijk aangekomen op de camping en het bloed kroop gelijk waar het niet heen kon. Mijn antennes waren geactiveerd en de vraag rees: “Waar zijn die meren en wanneer kan ik er naar toe?” 

Helaas, niets was minder waar. Onze “reisleider” vertelde tussen de huishoudelijke mededelingen dat het dit jaar verboden was om te vissen op de naastgelegen meren. Ik was gelijk ontdaan en de vakantie begon eigenlijk een beetje vervelend. Ik had namelijk netjes al mijn visspullen meegenomen en tot in den treuren m’n gear voorbereid. Het een kwestie van plug- and play. Helaas pindakaas.

Ik vond een water dat mijn interesse kreeg

Ow ja, ik kwam er achter dat op vakantie gaan en je visspullen mee “willen nemen” een andere dimensie kreeg. Wij hadden namelijk voor dat wij op vakantie gingen een kleine bagagewagen gekocht om alle spullen mee te nemen. Je kent het wel… 2 kleine kinderen en de vrouw neemt het liefste heel het huis mee. Echt elk hoekje, kiertje en gaatje werd benut voor zooi. Ik had dit natuurlijk al zien aankomen, dus ik had mijn visspullen al netjes ingepakt zodat de rest er om heen kon worden gelegd. Wat er toen gebeurde was best bizar.

Men komt er dan achter dat er net te weinig plek is in het bagagewagentje, want de krultang en de derde tas met kleding van m’n vrouw moesten er ook nog bij. Ze zei doodleuk: “dan haal je toch je visspullen eruit?” Uhu ja natuurlijk, wat denk je zelf?  Dan komt het natuurlijk weer aan op die ene vierkante meter die ik in beslag neem tegenover heel de kofferbak, dakkoffer en de rest van de bagagewagen… echt niet te filmen. Je zou er ruzie om krijgen. Vakantiestress was sowieso al een feit, dus dat kon er ook nog wel bij. Beste lezer u kunt wel op uw vingers natellen dat dat niet ging gebeuren. Nog niet misschien! Die visspullen gingen gewoon mee!

Ik had namelijk het volgende meegenomen en dat is mijns inziens heel erg weinig: een Avid Day Session Kit met inhoud (van piepers tot klein materiaal e.d.), 1 emmer met stickmix, pva en andere materialen, en een emmer met verschillende soorten boilies. Op het voer en zo kom ik zo wel terug, dat is ook nog een dingetje. In de bagagewagen was geen plek meer voor mijn hengels, dus had ik ze helemaal ingepakt en in een foedraal aan de buitenkant vast gemeubeld. Her en der propte ik nog een kilootje bollen, want ja, je zal maar eens te kort komen daar in het Heiligland!

Maar goed, de eerste paar dagen bekeek ik verschillende wateren. Er waren geen andere vissers dus ik moest echt vanaf nul beginnen en dat is best lastig, want tijdens de observatie rondjes kon ik nergens tekenen van leven vinden. Op den duur kwam ik uit bij één van de vijvers met daarin wat obstakels, riet, bomen en verzonken eilandjes. Dat was op dat moment het enige waar ik dacht iets te kunnen vangen, aangezien ik echt wel een obstakelvisser ben. De eerste kilo's aan Yellow Master boilies van P&R Carp gingen te water. Ik had deze boilies meegekregen van Piet en Ria nadat ik eerder in het jaar met hun in contact ben gekomen. De Yellow Master is een zoete en zachte boilie die mij erg aanstaat en die na enkele uren in het water nog steeds attractief is.

Na enkele dagen te hebben voorgevoerd was het welletjes, het was tijd om te gaan knallen. Mijn verwachtingen waren enigszins erg hoog en dat was misschien naderhand een beetje jammer. Om het gezin te ontlasten was ik rond 04:00 uur al present aan het water en alles was nog versluierd in duisternis. Zelfs de vogels waren stil. Echt een geluksgevoel ten top. Bij aankomst op mijn stek zag ik her en der wat watervogels duiken en er hing een mystieke zweem van spanning over het water.

Voor de tent had ik de dag ervoor alles netjes voorbereid. De ene hengel zou beaasd worden met een stiffrig met pop-up presentatie en de andere met een snowman. De onderlijnen hield ik wat aan de korte kant. Bij de stiffrig gebruikte ik het COG systeem van Korda en de andere gewoon inline lood van Fox. Ik begin altijd met een gram of 60. In mijn ogen is dit het ideale gewicht en op elk water wel te gebruiken. Ver werpen hoeft voor mij niet, want ik zoek altijd wel obstakels op en anders vis ik onder de eigen kant. Dit heeft ook tot gevolg dat ik hengels gebruik met een lage testcurve, zo’n 2,5 lb tot max 2,75 lb. Ik wil die vis echt voelen onder mijn top.

Deze graskarper mocht wel op de foto, maar daardoor viel mijn camera in het water
Deze graskarper mocht wel op de foto, maar daardoor viel mijn camera in het water

Bij aankomst hoefde ik enkel nog maar de losse steuntjes in de grond te prikken, wat natuurlijk niet zo makkelijk ging want de grond was echt kei en keihard. Gelukkig heb ik altijd een rubber hamertje bij me dus dat euvel was snel verholpen. Niet echt ideaal voor je steunen, maar goed die zijn nou ook niet zo duur dat je ze bij thuiskomst in de vitrinekast moet leggen.

De eerste hengel met pop-up ging naar links tegen een rietkraag aan en de rechter hengel moest tegen een omgevallen boom aankomen. Dat was althans de bedoeling, want toen ik de rechter hengel in de steunen wilde klikken klapte mijn linker hengel er al vandoor. Het gevolg was een dikke dril met een graskarper van 12,3 kilo. Geen slecht begin. Alhoewel ik geen fan ben van graskarper maakte dit de stemming gelijk goed. Wat een kracht hebben die vissen toch, man man niet te geloven! De vis heb ik onder het kantje rustig kunnen onthaken, want die stinkvissen hoef ik echt niet op de kant te hebben.

Na de hengel opnieuw te hebben beaasd en op zijn plek te hebben gelegd dacht ik te mogen genieten van een bakje thee, maar die vlieger ging helaas niet op. Op de rechter hengel kreeg ik allemaal vage piepjes, je kent het wel. Zakkers en stijgers. Het topje tikte zachtjes heen en weer. Ik had dit nog nooit meegemaakt, dus sloeg ik de hengel aan. De druk viel gelijk weg. Ik dacht eerst dat het een misser was, maar toen het lood aan de oppervlakte kwam zag ik een staart die ik in Nederland nog nooit had gezien. Het bleek een kleine meerval te zijn. Ow ja, die was ik ff vergeten. Die zwemmen hier ook. Vandaar dat het aas binnen no time aangevreten is. Ik kwam er gelijk achter dat een meerval een stekel heeft aan de bovenzijde, want ik pakte hier ff lekker in. Na het kleine visje te hebben bekeken en zijn vrijheid te hebben terug gegeven knalde de linker hengel er weer vandoor. Een volle fluiter en wat klinkt dat lekker uit zo’n Delkim, alleen het volume stond iets te hoog naar mijn zin en in de totale stilte van de natuur is dat niet bevorderlijk. Maar goed, de dril verliep soepeltjes en na enige tijd sprong de vis uit het water en het bleek het weer een graskarper te zijn. Een beetje jammer want ik had echt gehoopt op een mooi schub of spiegel.

Het leek wel alsof alles tegenzat die ochtend, want de camera, die ik netjes op een bankstick had gemeubeld en waarbij ik alles netjes had ingesteld, viel om bij het fotograferen van de graskarper. De vis legde ik voorzichtig terug in de onthaakmat. Ja deze wilde ik wel op de foto zetten want deze tikte de 14 kilo aan en ik moest toch wat fotomateriaal hebben. Erg jammer, want mijn camera plonsde in het water. Nou was dit een oud toestelletje, maar nu had ik enkel mijn telefoon nog en dat is niet optimaal.

Zo ging het heel de ochtend eigenlijk wel verder. Kleine piepjes, aas wat opgevreten was door kreeften en kleine meerval. Ik heb uiteindelijk tot 09.00 uur zitten vissen, want ik had beloofd om rond 09.30 uur terug te zijn bij de tent om voor het ontbijt te zorgen. Je kent het wel: “krantje, stokbroodje enz enz.” Ik had er toch wel de balen in want mijn eerste ontmoeting met Frankrijk verliep een beetje vervelend. Ik had nog steeds nul op rekest voor wat betreft een dikke schub of spiegel. Ik besloot om niet meer terug te gaan naar de eerste stek.

Een paar dagen later liep ik een rondje rond een van de achterste meren en kwam daar een man tegen die bezig was met het snoeien van bomen aan de waterkant. Na een begroeting en wat handgebaren raakten we aan de praat over het water. Uiteindelijk vroeg ik de man waarom er niet mocht worden gevist dit jaar. De man keek me enig sinds verbouwereerd aan, want hij wist van niets. Hij zei dat dit zijn water was en hij hier niets vanaf wist. Ik legde uit dat men op de camping dit mij verteld had. Hij vertelde dat de andere meren van de camping waren, maar het achterste meer was van hem? Ik kon dit niet controleren, maar ik was wel gelijk geboeid en vroeg of ik hier eens aan de slag mocht. Hij vond dit geen probleem en wees mij wat plekken aan waar andere karpervissers wel eens zaten. Na deze ontmoeting liep ik als een klein kind terug naar de auto en pakte de emmer met boilies. Dit waren nog steeds de Yellow Masters en wat voersticks. Lekker zoet en romig rook het geheel. Voor mij de ideale start op elk water.

Na een tijdje te hebben gezocht kwam ik uit bij een klein waterloopje dat parallel liep aan het grote meer. Na wat zoeken vond ik een stekje met overhangende takken. Bam... daar lagen ze. Als klompjes goud onder de zon. Er lagen zeker een stuk of 5 a 6 vissen, waarvan zeker 1 spiegel. Ik schatte de spiegel zo rond de 12 a 13 kg en er zat ook een schub tussen die ver over de 15 kg ging. Heel stilletjes liet ik het tafereel voor wat het was en sloop stroomopwaarts om daar wat voer te droppen. De hengels gingen in de steunen en alles was gereed om te knallen.

De pech hield aan, want ook in Frankrijk kent men het fenomeen ‘reigers’, Dat ***beest landde zowaar boven op een tak waaronder de karpers lekker lagen te zonnen. Aan de boeggolven kon ik zien dat ze snel het hazenpad hadden gekozen en met de Noorderzon waren vertrokken. Boos en gefrustreerd pakte ik mijn boeltje. Ik hield het voor gezien, want de temperatuur liep ook al belachelijk hoog op in de richting van 34 graden. Not my cup of tea zeg maar.

Al met al hebben we een super leuke vakantie gehad. We hebben mooie plekken bezocht en vooral Besancon was erg mooi. Aan elk liedje komt een einde en ik heb die vakantie niet meer gevist. De motivatie was er niet meer en ook de temperatuur was te hoog. Je kon overdag enkel en alleen nog maar je pilsje omhoog kantelen en dat was het. Na de zomervakantie is mijn visserij totaal stilgevallen. Een typisch gevalletje van motivatie, tijd en andere bezigheden. Ik ben wel van plan om binnenkort weer eens met de penhengel op stap te gaan en misschien, heel misschien ga ik eens roofvissen. Tot de volgende!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.