Oud materiaal, een bewuste keuze of...

Oud materiaal, een bewuste keuze of is het t’ verlangen naar een tijd waarin alles simpeler leek?

Dat zijn 2 vragen die door mijn hoofd spoken als ik kijk naar al het oude materiaal wat ik heb staan. Sommige stukken horen in een museum thuis of aan de muur, toch kies ik ervoor om er mee op pad te gaan. Is er dan geen goed materiaal meer te verkrijgen tegenwoordig? Ja zeker wel, echter is een glasblank moeilijker te maken dan een carbon variant. Noem het massaproductie, een hype wellicht? De bouwers van de hengels van weleer dachten daar simpelweg anders over. Tegenwoordig moet de gemiddelde karperjager minimaal 70 meter kunnen overbruggen, want daar ligt volgens de vele bladen het “beschubte-goud” niets is minder waar. Het is aan een kant ook appels met peren vergelijken denk ik. Ook ik heb de waarheid niet in pacht. In de loop der jaren heb ik zo mijn eigen ideeën. En zo hoort het ook, iedereen heeft zijn eigen opvattingen en wijsheden. Ik wilde bij het woordje “ME” gebruiken, oeps! Dat kan natuurlijk niet meer. Dat is zo fout. Dat woord is een aftreksel van de verharding en oorzaak van het heden. Alles moet snel, duur en vooral de buurman heeft het ook. Zo is het naar mijn idee ook met onze hobby. Begrijp mij niet verkeerd. De karper scene is een snelgroeiend fenomeen en iedereen wilt zijn graantje meepikken, tegelijkertijd denk ik dat de markt aardig verzadigd is. Alles wat de huidige karperjager kan gebruiken is op de markt, meestal voorzien van de juiste “carpy” looks.


Mijn vintage struinset

Vroegah, vroeger was men inventief. Men had toen nog geen piepers. Men gebruikte toen stukjes pvc, aluminiumfolie , flesjes water en later de monkeyclimbers. Voor de penscene was er veel minder nodig. Een goeie lat van om en na bij 3 meter 90 en het liefst een 4 meter 20 parabool met hard chromen ogen en een handvat van kurk. Daarbij maakte men gebruik van de zogenaamde railringen om de molen tussen te klemmen. Molens waren er toen al in aardig wat varianten. Daiwa, Shakespeare, Abu en nog enkele namen, hadden toen al voor hun tijd erg inventieve molens. Maar ik ben van mening dat de ultieme penvis-molen een no-nonsens molen is met een slipje op de spoel. Nu wil ik wat verder inzoomen op een van mijn favoriete penmolens. Namelijk de "Shakespeare Sigma 2200 serie 050 gold".

Deze molen is gemaakt naar de modellen van de 2200 serie welke gemaakt zijn tussen 1980 en 1988. In 1990 kwam Shakespeare met de Sigma Gold op de markt. De Sigma Gold is in alle gevallen identiek aan de jaren 80 modellen, echter heeft de Sigma Gold een goudkleurige aluminium spoel. De slip is te verstellen aan de voorzijde van de spoel. Dergelijke molens waren van voor het baitrunnersysteem. Het probleem bij baitrunners is dat er te veel onderdelen in de molen zitten en deze kleine onderdelen onderhevig zijn aan grote druk. Dit kan snel kapot gaan. Alles wat kapot kan gaan gaat bij meestal ook kapot. Het moet dus wel een beetje hufterproof zijn. Ik mag hopen dat Shakespeare deze modellen nog eens uitbrengt.

Waarom deze molen? Toen ik als kleine jongen op de vorentjes jaagde met m,n telescoophengel van 10 gulden, kwam ik uiteraard ook wel eens in de hengelsportzaak, dit was toen nog bij BHC in Breda in het oude pand aan de Stationsstraat. De geur van die winkel zal ik nooit meer vergeten. De scopex geur kwam je tegemoet. Alleen maar visspullen, boekjes en wat al niet meer, velen van jullie uit Breda zullen zich deze winkel nog wel herinneren. Het karper vissen was mij nog onbekend en slechts een hecht genootschap deed toen aan karper vissen. Als kleine jongen viel mijn oog toen op een blaadje wat een man vasthield. Ik had werkelijk waar nog nooit zo,n grote vis gezien. Ik vroeg toen heel beleefd aan de man wat dat voor vis dat was en waar deze zwemt. Die man vertelde mij dat dat een karper was en dat deze vis bijna overal voorkomt.

Ik kende de man, want hij viste wel eens in Breda-Noord in een van de vele watergangen. Ik mocht een keer mee kijken. De man had zijn hengels in 2 steuntjes liggen met daaronder een wakersysteem van elastiek en aluminiumfolie. Onder de hengels zaten 2 Shakespeare 050 karper molens. Na enige tijd schoot het elastiekje los en scheurde het aluminiumfolie van de lijn. Dit was kennelijk een run en de spoel kwam op gang. Het resultaat was in mijn beleving een monster van een vis en ik was verknocht voor het leven.

Winterschubje gevangen op de pen

Die molens zijn mij altijd bijgebleven en zo kwam het dat ik enkele jaren geleden zelf een 2 tal molens kocht. Deze molens zijn zowel te gebruiken voor het pennen en het vastloodsysteem. Voor een bedrag van 60 a 90 euro, afhankelijk van de staat waarin ze verkeren, kan je ze al kopen op het internet. Voor elke portemonnee is er wel wat te koop, maar als je je ogen en oren kost geeft kan je wel eens wat pareltjes tegen komen. Zo kocht ik toen der tijd ook voor 6 tientjes een Jack Hilton hengel met het originele foedraal erbij! Een beetje geluk is natuurlijk ook wel makkelijk.

Vergeet niet dat al die bedrijven, hoe mooi en goed hun materiaal ook mogen zijn, ze willen maar 1 ding en dat is geld verdienen aan onze dromen. Al die boekjes, dvd’s, T-shirts, blogs, win-acties, beurzen en marketing kosten geld. Die rekening betalen wij natuurlijk als wij met onze goede voornemens in de winkel staan en vragen naar een bepaald soort hengel omdat een of andere naam deze met succes gebruikt heeft op een afgeladen meer in een Zuidelijk-land. Ik doe hier ook aan mee, want ik zie zulke dingen ook en sommige spullen zien er ook kek uit en doen wat ze moeten doen. Ik stel me soms wel de vraag of dit alles ook echt nodig is? Kan het ook met ietsjes minder en makkelijker.

Idyllisch watertje

Wat mij enorm trekt de laatste tijd zijn de mobiele kits van diverse bedrijven. Gewoon lekker simpel, licht en kwalitatief goed spul. Een guldenmiddenweg tussen overbeladen sessies en een struintochtje. Tip van flip. Pak je tas/carryall/bag er eens bij en stel je zelf de vraag of je echt alles nodig hebt voor je sessie? Ikzelf pak altijd maar korte nachtjes of “target-sessies”, dan heb ik echt geen loodtas nodig met 100 verschillende soorten lood. Ik vis altijd met een inline-loodsysteem. Gewoonte of onkunde van andere systemen? Ik weet het niet, maar ik houd van gewoontes. Van daaruit kan ik verder bouwen. Ik kwam laatst bij een jonge gast staan en die liet mij zijn onderlijnen zien. Dit waren en misschien wel 30 a 40 stuks: “ ja want als ik een run heb gehad wissel ik van onderlijn, dan weet ik zeker dat ik op scherp vis.” Ik vroeg waarom hij geen hakenslijper kocht? Scheelt je een hoop geld aan onderlijnen en materiaal. Toen passeerde de pastoor en lieten we de stilte het gesprek passeren. Het is maar een kwestie van perspectief hoe je met je visserij omgaat. Meer is niet altijd beter, maar jaag vooral op de karper zoals jij denkt dat het moet!

In mijn volgend relaas zal ik ingaan op een van mijn favoriete penhengels van Rien Rothfusz uit Delft, wie?......................Ja dat lees je de volgende keer!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.