Oudejaarsdag

Om 07.00 uur gaat de wekker. Het is zaterdag de 30e en ik moet naar de fysio/rugspecialist om mijn wekelijkse rugtraining te doen. Anders kan ik al die zware karpers niet meer tillen natuurlijk. Ik kleed me daarna om, om daarna direct door te rijden naar UPS. Af en toe draai ik zaterdags op vrijwillige basis een dagje. Lekker relaxed. Tijdens de rit overleg ik met mijzelf of ik wél of niet zal gaan vissen na het werk. Het wordt onstuimig. Een stormachtige zuidwestenwind en veel regen zijn er voorspeld. Ik spreek met mijzelf af dat, als het regent ik niet ga. Als ik om 15.00 uur klaar ben met werken, rij ik direct door naar het station. Mijn oudste dochter komt daar aan met de trein en wil graag opgehaald worden. Als we thuiskomen, bekijk ik weeronline en zo te zien blijft het droog. Dan toch maar snel de zooi in de auto gooien. 2 thermosflessen met warm water, eten en boilies niet vergeten en dan gaan met die banaan. Vergeet ik toch bijna mijn slaapzak.. haast haast natuurlijk.

Een mooie schub

Na een dik half uur rijden kom ik bij het water aan en wat een geluk, de stek die ik in gedachten had is nog vrij. Sterker nog, er zit helemaal niemand met dit mooie weer! De spullen breng ik naar de stek en als ik de tas openmaak, voel ik letterlijk nattigheid. Bij één van de thermos flessen is de dop losgegaan. Ja hoor, daar gaan we wéér!! Anderhalve liter water op de achterbank van de auto… als ik de veel te dure brolly van “….” open, kom ik er achter dat één van de baleinen is losgescheurd. Netjes. Dat ding kost 375,- Drie keer gebruikt en nu al stuk. Schaam je… De hengels gaan uit de foudraal en ik ben inmiddels gewend dat ongeluk bij mij niet alleen komt. Van één van de molens die ik ook net een half jaar nieuw heb, is de beugel krom. Het lijkt wel of ze tegenwoordig alleen nog maar goedkope pruttel maken. Ik ben écht super zuinig op mijn spullen en dit is wel vreemd. Dat heb ik met de oude nog nooit gehad. Maar gelukkig kan ik hem weer terugbuigen.

Het gaat opeens hard!

‘s Avonds kruip ik snel mijn mandje in. Morgen is het oud en nieuw en dat moet ik per se vieren, dus dan wordt het ook weer laat. Helaas kan ik totaal de slaap niet vatten. Ik hoor af en toe harde knallen van het vuurwerk. Als ik dan toch in slaap val word ik rond middernacht weer wakker om te plassen. Een half uur later begint het te regenen en dat houdt voorlopig niet meer op. Ik slaap altijd heel licht en dus slaap ik de hele nacht niet meer. Met de gedachte dat zo rond 4 a 5 uur vaak de eerste vis zich meldt, bereid ik mij vast voor. Laarzen check. Jas check, hoofdlamp check. En inderdaad, om 05.00 uur gaat er een Delkim af. Het is de linker. De snowman met witte pop-up is door een karper gevonden. Het regent nog steeds behoorlijk. De jas gaat aan, laarzen aan en de hoofdlamp op de kop. De run hapert steeds en als ik bij de hengel kom, snap ik waarom. Ik heb net een nieuwe set Delkims aangeschaft en had nog niet de tijd gevonden om de snagears er op te zetten. De hengel hangt naast de Delkim en de hanger hangt in de lijn gedraaid. Man man wat een geklungel weer, gelukkig hangt de vis er nog wel aan. Rustig begin ik in de stromende regen aan de dril. De vis bleef al die tijd op links hangen, maar scheert nu naar rechts. Ik had gehoopt dat hij over de middelste lijn zou zwemmen want die hangt slap. Toch begint de middelste Delkim te piepen. Shit. Heeft hij tóch de lijn op gepikt. Na een minuut of 5 kan ik hem scheppen. Het is een schub van een kilo of 10. Ik hang de vis even weg, over een paar uur is het licht. Inmiddels heb ik al vernomen dat hij een flinke trui van mijn hoofdlijn heeft gebreid. Lekker dan. Sta ik lekker in de regen de middelste lijn uit de knoop te halen. Daarna moet ik dus een extra lijn weer uitvaren en tegen de tijd dat ik klaar ben, is mijn joggingbroek nat. Zo ga ik dan maar de slaapzak ik. “Gef niks, dreugt wel weer op” zou Herman Finkers zeggen.

Wat een brute schub!
Wat een brute schub!

Als ik de vis op de foto heb gezet met mijn whistle app, hoop ik nog even te kunnen slapen. Het is eindelijk droog en ’s avonds is het natuurlijk de jaarwisseling, maar van slapen komt niks. Om kwart voor negen loopt ineens de middelste hengel af. Een heerlijke run galmt uit de sounderbox onder de plu. Voorzichtig begin ik aan de dril want dit is de hengel met de subtiele chod rig. Bizar eigenlijk. Een naked chod op een plateau van vier meter diepte. Een single witte pop-up is door een karper gevonden. Hoe kán het? De slip laat ik lekker los en de karper maakt daar gretig gebruik van. Tientallen meters lijn worden er van de spoel getrokken. Langzaam maar zeker wordt hij moe en kan ik weer meters terugwinnen. Na een minuut of tien kantelt hij een paar keer in de kant en daarna kan ik hem vrij snel scheppen. Het is een mooie dikke geblokte schub, met ook nog een mooie gave bek. Da’s best zeldzaam hier. Ik zet hem direct op de foto zodat hij snel weer kan zwemmen.

Incoming

Ik vaar snel de chod rig met witte 16mm pop-up weer terug op dezelfde plek. Als dan na een uurtje de linker stok met de snowman weer vertrekt, begin ik langzaamaan te beseffen dat hier iets behoorlijk gek gebeurt. Het is 31 december en de beten lopen harder als in de zomer! De snowman is opgepikt door een wat betere vis. Ik merk door het slome zwemmen en rustig door de slip gaan dat het wel één van de betere vissen is. De dril duurt ook een stuk langer als van de 2 andere vissen. Toch geeft de vis na een kwartier de strijd op en kan ik hem landen. Yes. Als ik de haak heb verwijderd til ik de vis uit het water naar de mat. Deze gaat ruim over de 15 kilo, maar wegen doe ik vrijwel niet meer. Pas als het in de buurt komt van heel zwaar, zal ik de weger uit de tas toveren. Ik fluit me een ongeluk voor de camera van de telefoon. De vis werkt niet zo goed mee en heeft nog energie over lijkt het wel. Hij schijt zelfs een beetje gele scopex boiliepoep uit. Die heeft dus flink rondgezwommen, want ik heb in een gebied van 50 bij 50 meter flink wat boilies met de werppijp gevoerd. Interessant om te weten. Meestal wordt er beweert dat je in de winter beter niet of niet teveel kunt voeren. Toch lees en hoor ik van verschillende mensen dat ze best durven te voeren. André doet dat dus ook bewust. Geen kilo’s te gelijk maar wel heel verspreid 1 tot 2 kilo. Iets om over na te denken, da’s zeker.

 

Ik waan me even in de 7e hemel
Ik waan me even in de 7e hemel

Een half uur later loopt weer de middelste hengel af. De witte green zing pop-up is weer gevonden. Wat me ook opvalt is dat de vissen zich geen donder aantrekken van de zware dreunen van de carbidbussen. Het zijn écht harde knallen. Je voelt nog nét niet de luchtdruk haha. De vis vecht voor wat hij waard is. Omdat hij aan de chod hangt, doe ik weer extra voorzichtig. De vissen rossen daardoor tientallen meters lijn van de spoel. Geen probleem, laat ze maar moe worden. Na ongeveer een kwartier van geven en nemen, draait er een vis op het ondiepe strand tien meter uit de kant. Owwjaahh het is een spiegel en dat betekende op dit water elke keer een feestje. Ik dril nóg geconcentreerder. Alles gaat goed en ik kan hem in één keer landen. Potverdikkie. Het is wéér een schitterende spiegel, niet normaal wat een vis! Het lijkt op de vis van de laatste keer, maar deze is veel groter. Dus tóch een andere spiegel. Als ik de haak uit de bek heb gehaald, en heb gecheckt dat de vinnen plat langs het lijf liggen, til ik de vis op de mat. Dit is duidelijk een zwaardere vis. Ruim 15 kilo. Maar wat een schoonheid weer. Ik heb alles al klaar staan om foto's te maken met de whistle app op mijn telefoon. Maar als er dan een auto voorbij rijd, zwaai ik met mijn armen alsof er iemand een ongeluk heeft gehad. Zo kijkt de man achter het stuur ook haha, maar ik leg hem snel uit dat er niets ernstigs aan de hand is. Hij heeft gelukkig geen haast en is nu erg nieuwsgierig naar de vis en wil graag helpen om de foto’s te maken. Heb ik weer ff mazzel zeg. De foto’s zijn snel gemaakt. Eén van beide kanten is prima. Ik bedank de man en ik zet de brute spiegel weer terug. Ik ben even in de 7e hemel. Wat een sessie!

Een schub met een karakteristiek litteken op zijn flank
Een schub met een karakteristiek litteken op zijn flank

Maar het is nog niet voorbij. Na een krap half uur loopt alwéér de chod hengel af. Tjonge jonge. Ditmaal is het een mooie schub met een karakteristiek litteken op zijn flank. Ik sta nu in dubio. Heb contact met het thuisfront. Wat ga ik doen? Opruimen of door? Er komen nog flink wat buien aan en ik besluit door te vissen. Maar na een half uurtje is het tóch even droog en besluit ik snel alle zooi zo in de auto te doen, nat of niet. Als bijna alles in de auto ligt, loopt voor de laatste keer de linker hengel af. Een typische last minute fish. Deze is niet zo heel groot en “maar“ een schub, dus ik geef hem direct zijn vrijheid terug en gooi snel de laatste spullen in de auto. Het is mooi geweest. Een sessie om niet te vergeten!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.