Pitstop

Al een kleine twee maanden ben ik fanatiek aan het vissen op de rivier. Hier ging het mij boven verwachting goed af en er werd een kleine reeks aan mooie vissen gevangen. Inmiddels is de klad er een beetje ingekomen en werden er acht sessies op rij geblankt. Ondanks het vele verkassen, observeren en kilometers vreten werd de vis nog niet gevonden en het is goed mogelijk dat de paai hier een rol in speelt. Ik laat me hierdoor zeker niet uit het veld slaan, geef de rivier even een paar weken de tijd en ga dan weer vol gas door. Voor nu ben ik even toe aan een korte pitstop.

Aankomend weekend komt mijn goede vriend Iwan over vanuit Zwolle voor onze maandelijkse gezamenlijke sessie. We besluiten dus niet de rivier op te gaan maar kiezen voor een kanaal bij mij in de buurt. De keuze voor dit kanaal is een bewuste. Het staat namelijk in open verbinding met het Amsterdam Rijnkanaal en komt uiteindelijk uit op de Oude Rijn. Ondanks het feit dat ik er in het verleden vaak alleen kleinere vissen ving is er natuurlijk van alles mogelijk, het is en blijft immers open water. En dat is nu juist waarom we deze keuze gemaakt hebben. De voorbereidingen worden getroffen, en het aas bereidt. We kiezen ervoor om vooral met particles te voeren. Kanaalvissen zijn over het algemeen trekvissen (uitzonderingen daargelaten) en om ze wat langer vast te houden op de plek voeren we verspreid met veel klein aas. De vissen moeten blijven zoeken en verzadigen bijna niet. Ideaal.

Een schubje van madurodam formaat

Pellets, hennep en tijgernoten moeten het gaan doen voor ons. De pellets en hennep gebruik ik de eerste twee voerbeurten om de stek op te starten. Ook laat ik wat nootjes mee te water. Deze methode, als je het zo mag noemen, hanteer ik nu een aantal seizoenen en heeft mij positief verrast. Eén of twee voerbeurten voor de sessie laat ik de pellets en hennep weg om te voorkomen dat we enkel brasems zitten te harken. Het hoofdmenu zijn in dit geval dus tijgernoten. Ook de noten zijn bewust gekozen als haakaas omdat ik weet dat het er in deze tijd van het jaar krioelt van de zoetwaterkreeften, die het vissen met boilies soms onmogelijk maken. De nootjes laten ze vaak met rust.



De tijgernoten werken uitstekend

Eindelijk is het dan vrijdag en kan er gevist gaan worden, maar eerst kijken we hoe Nederland Spanje met 5-1 vernedert. In opperbeste stemming rijden we daarna naar het water en om half één ’s nachts liggen alle stokken op hun plekkie. Let the game begin! Al binnen het uur krijg ik een aanbeet die een mooie spiegel oplevert van 11kg rond. Een goed begin, maar de rest van de nacht blijft het angstvallig stil. Tijdens het ochtendgloren klinken er twee korte piepen uit mijn sounderbox die beweging verraden onder water. Op het moment dat ik mijn ogen open buigt mijn hengel explosief door naar links. Deze hengel ligt in de buurt van een brugpeiler en ik vis met de slip nagenoeg dicht om geen extra risico te nemen. Snel pak ik de hengel op en constateer dat de vis al op open water zwemt. Na enkele uitvallen laat de vis zich over het netkoord glijden en het betreft een puntgave schub van een kilo of 7/8. Op het moment van terugzetten schiet er een hengel van Iwan vandoor. Na een zenuwslopende dril, waarbij de vis zich meerdere malen in een lelieveld weet te boren, lukt het ook om deze aanbeet te verzilveren. De vechtersbaas klokt 10,5 kg en heeft de Hi-Vizz nootjes niet kunnen weerstaan. Wel done mate!! Helaas kunnen wij de ochtend niet uitvissen, want er staat werk op ons te wachten. We verspreiden nog een aantal kilo tijgernoten over de stekken en zullen de sessie vanavond voortzetten.
 


Iwan met een mooie schub

Om 19.00 uur staan we weer met volgepropte auto’s aan het kanaal. Ook mijn vriendin Amber is weer van de partij. Snel maken we onze hengels gereed en gaan de rigs weer op exact dezelfde plekken te water. Eigenlijk weer vrij vlot komt er weer een hengel van mij tot leven. Het kampement staat eigenlijk net als de waker een stukje terug loopt om vervolgens keihard tegen de hengel te slaan, vis! Wanneer ik rustig contact maak voel ik direct dat ik met een ander kaliber vis te maken heb. Rustig maar gestaag zwemt de vis richting de brug. Ik moet alle zeilen bij zetten om deze diesel te keren, wat een kracht! Eenmaal weer in veilige zone dient een ander probleempje zich aan. Ik zie in mijn ooghoek een boot aankomen en aangezien de vis redelijk tegen de overkant aanzwemt breekt het zweet me gelijk uit. Deze vis wil ik echt niet verspelen aan zoiets knulligs! Gelukkig blijkt de schipper, na wat roepen, bereidt om rekening met ons te houden en wacht hij met doorvaren tot de vis onder mijn eigen kant zwemt. Wat een opluchting!


Full power!

De dril verloopt vrij spectaculair en als de vis na ongeveer twintig minuten eindelijk op haar zij ligt moet ze eraan geloven. Yes, in the pocket! De vis klokt net geen 15 kg, maar wat maakt het dan eigenlijk ook uit als ze zo mooi zijn en keihard knokken. Deze vis betekent tevens mijn nieuwe pb op dit water. Ik heb hier vroeger als jochie veel gevist maar nog nooit een vis van dergelijk formaat weten te vangen.

Met een goed gevoel zoeken we een paar uurtjes later de slaapzakken op. Om twee uur ’s nachts vang ik nog een kleine schub en precies een uurtje later vangt Iwan er ook nog één bij. Het zijn stuk voor stuk pareltjes van vissen. Bij het ochtendgloren komt de hengel bij de brugpeiler opnieuw tot leven. Ik denk eigenlijk met een grote zeelt te maken te hebben, totdat de vis zich draait aan de oppervlakte. Een ‘madurodamschubje’ heeft zich vergrepen aan de nootjes en laat duidelijk merken het er niet eens mee te zijn. Een schubje van een pond is mijn deel. Ik kan er om lachen en Amber ook. Ze maakt snel een foto vanuit de stretcher alvorens het kleine strijdertje weer mag zwemmen. Leuk om te zien dat de vissen zich toch wel redelijk voortplanten op dit water. Goed voor de toekomst! De rest van de ochtend zwijgen de beetmelders en na een paar bakken koffie en een happie eten is het mooi geweest. De sessie komt ten einde en was een succes. Over een aantal weken zal ik me weer volledig op de rivier gaan storten, maar tot die tijd vermaak ik me best met zulke pitstops.


Happy times!

Groeten en haal er het maximale uit,

Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.