Portie wispelturigheid met twijfeldip (deel 2)

Vorige week was in deel 1 van het verhaal "Portie wispelturigheid met twijfeldip" te lezen hoe William Crommentuijn de strijd tegen zijn twijfel voerde. Twijfels waar elke visser zo nu en dan mee geconfroteerd wordt. Lees nu hoe het verhaal verder gaat.


Denk aan de blaadjes, je ziet ze in elk seizoen, herfst, lente, zomer en zelfs winter

Frisse moed, stapje terug, ik ga vissen. Heb niet gevoerd, rij zomaar aan, ik zie wel. Kom aan bij de plas, spot vrij snel vis en besluit met 1 hengel er achteraan te gaan. Voor de gelegenheid wat klein geel zoet spul mee, en wat kattenbrokken. Blijkbaar lusten ze de brokken niet maar de sweetcorn wel, het zijn lastige klanten, zo klein maar al zo lastig te haken. Leuk dit, niks moet, geen targets lekker bezig. In plaats van razende vrachtwagens hoor ik een koekoek, in plaats van fabrieken zie ik bomen en lelies. Veel lelies en veel vis, veel boven in en ik vermoed dat de grote zusjes toch wel op de bodem azen. Ik moet nu toch echt even serieuzer gaan pennen want anders loopt het toch weer erg rustig af, stek 1 tot 5 niks, laatste stek, hobbel, beetje dreft, beetje riet dat schut, ja hoor pen weg. Dik 1 lb is toch niet erg veel, zo’n ambidex haalt toch niet erg snel binnen… Maxima rekt goed maar zo dik is deze versie niet. Die vis is echt belachelijk sterk, echt zo’n groot zusje. Slik, rits, vloek, pats, hoe zeggen ze het ook al weer?  Ik had zeg maar “een zweepje….”

 


Als je dan eindelijk weet waar je heen gaat, heb je de stek nog niet. Kom op nog even de neus dichtknijpen we gaan nog even door het slijk…

Paar dagen later op naar plas 1, stek vooraan. Nooit gevist maar ziet wel oké uit, links in het riet, rechts op een dieper stuk. Lig eigenlijk best goed, denk ik..Zit net op de stoel, kijk rond, verrekijker niet nodig, zo groot is het hier niet. Sjiek, daar draaide een vis net onder de oever aan de overkant. Mijn maat komt ook vissen, en zegt iets in de zin van, wel een koude hoek hier he, staat weinig zon op..succes.

Ben niet eigenwijs dus luister eigenlijk niet. Kwartier later draait er weer een vis recht onder de oever, aan de overkant. Knaag, inderdaad toch redelijk koel in deze hoek. Vis springt nu nog een keer vol onder de oever, op een ondiep talud, voor het riet, langs de lelies. Wat doe ik hier. Alle zooi in sneltrein vaart eruit, hup verkassen, veel te koel hier.
 


Het voorjaar


Man wat een paradijs, kom op mijn knieën aankruipen want het stikt hier van de vis. 2 steuntjes een meter of 5 uit de oever in de grond, 2 hengels met eenzame pop ups ertussen, het lukt me enigszins alles te plaatsen zonder veel vis te hebben verjaagd. Inderdaad dit is een veel betere stek, zon, ondiep, net na de doorgang naar de grote kom. De rest van de uren vis ik met bibberende handjes, geen twijfel, dit is een kwestie van tijd. Een stukje in het donker neemt de activiteit af, logisch praat ik mezelf in want ze zoeken gewoon overdag de warmte op, besluit naar huis te gaan, en het nieuwe super stekje te voorzien van een redelijke laag hennep en ander lekker spul.

Dag erna pak ik een LVT-tje op het werk (lekker vroeg thuis), hengels lagen nog in de auto, dus ben super snel daar, weer activiteit, bijna meer dan gister. Wil geen vis verjagen dus kruip weer naar de oever en laat de rigs gewoon zakken met uitgestoken hengel, recht onder de top. Durf mijn hoofd nog bijna niet omhoog te steken om te kijken maar het zal wel goed liggen. Neem zelf plaats een meter of 10 vanaf de oever en zit weer met het volste vertrouwen, aas is goed, stek is goed, vis er vol op. Minuten tikken voorbij, uren ook, heb al zoveel piepjes gehad, vissen komen elk kwartier wel even langs. Soms duwen ze gewoon tegen de lijn, het bubbelt, overal dreft  dus.

Na 3 uur hou ik het niet meer, ben bijna boos dat die karpers geen oranje solar drijvers meer lusten, doe mijn laarzen aan, en ga gewoon in het water staan, inderdaad ik zag veel vis, na een paar minuten kwamen ze heel dicht bij de oever, ik kreeg ze zelfs niet verjaagd, het waren namelijk paaiende snoeken...
 


Rotzakken….


Als je dan eindelijk weet waarheen en welke stek dan ben je er nog niet. Misschien herken je de volgende twijfels: zoet, of visserig, 15 mm of dikke 25ers. Gemengd? Veel of weinig. Gespreid, of compact. Klein spul maar wat dan? tijgers, pindas, maples, duivenvoer, hennep, pellets….O nee,  er is ook zoveel!  We kunnen zelfs de alternatieve toer op, maden, wormen, naaktslakken, smac, help!

Lange onderlijn of kort, moet er rubber of krimpspul om de haak? Welk systeem, vast of schuivend? Zig’s en hoe hoog moet hij dan, hoe voer ik bij? Die haak verspeelde ik er vorige week een aan, net weer een, moet ik er een andere aan doen? Op de dvd leken ze zo goed…

Ik dacht dat hij goed neerkwam, of was de onderlijn toch in de knoop, 6 keer opnieuw ingooien later bleek hij telkens in orde te zijn. Na 2 uur beetloos, toch maar je rigs “resetten”, opnieuw  ingooien maar weer…

Twijfeldrillen heb je ook nog, ik zal hem even uitleggen. Tijdens een dril zegt zo’n vervelend rot stemmetje in je hoofd:  gaat niet los, ga niet los, ga niet los, door een opeenstapeling van twijfels wil je eigenlijk deze bevestigd hebben, deze moet in het net. De dril, sommige schrijven er passievolle, heerlijke passages over, ik vind diezelfde drils vaak verschrikkelijk en niet goed voor je hartslag. Soms wens ik maar een ding en dat is: ga niet los, en ik ben blij als ik hem heb.  

En nu zal ik ophouden. De stukjes die waren gebaseerd op mijn “echte”voorjaar zijn soms misschien galzwart gekleurd, let goed op zo bedoel ik het niet. De schoonheid zit juist in de twijfel. Twijfel is het gouden randje om je succes. En weet je wat het mooie is, een paar dagen later mocht ik bellen.
Tring tring: Hee met mij….ja echt!
 


Een paar dagen later mocht ik bellen….


Hoe kreeg ik dat dan voor elkaar denk je misschien, nou ik zal het kort houden. Niks hoefde, het vissen was relaxed, was niet bezig als een duracel konijn. Voerde iets visachtigs, robijnroodachtigs, ach je kent het wel. Dagen gingen voorbij, ik had mezelf al bekroond als onbetwiste brasemkoning. Als er zo’n cm teller in beeld had gestaan zoals vroeger ooit bij een dvd dan was ik zeker indrukwekkend geweest. Aanbeet nummer 26 (ofzo), was ook zo’n typische, enkele piep, traag, schuddende top. Dacht er niet al teveel van, kruip langzaam uit mijn bootje, richting hengel. Toen ik de hengel pakte was er eigenlijk niks bijzonders aan de hand, en ik denk nog: laat het zeilend sleuren van het brasemdrillen maar beginnen. Totdat iets mij even wakker schud, hengel plat, lome run, vast….Wat doen we? Richting plaats des onheil met boot of waadpak, boot of waadpak?

Waadpak aan “gefrot”, schepnet over mijn kop, en lopen. Een tijdje erna komt de ontlading, en geloof me, zo was de ontlading nog nooit. Zeker na dit voorjaar, zeker na 20 jaar vissen, ik had nog nooit een 40er gezien, en deze ging daar toch wel heel erg goed overheen..Over the moon, hell yeah!
 


Zo’n typische, enkele piep, traag, schuddende top


Koester je succes, en rek ze zo lang mogelijk, dat is mijn tip van de dag. Je weet maar nooit hoe lang het weer duurt. Soms ben je op gang, en lijkt het alsof je niks verkeerd kan doen, en soms herken je jezelf misschien een heel klein beetje in wat hierboven staat geschreven. Terwijl je dit allemaal leest zit ik waarschijnlijk aan het water, misschien aan het twijfelen, misschien zet ik er net een terug, misschien zit ik wel onder die ene wilg met de latjes, ik wens de lezer in ieder geval hetzelfde, ik weet zeker dat het je niet gaat vervelen…
Keep on dreaming……gr frotter.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.