Puzzle

Het is warm…Rustig sjok ik door het hoge gras langs de kant van de beek. Het zweet breekt me uit. Waarom moet ik toch altijd die klote jas aan doen. Waarom kom ik er nooit eens op om me te kleden naar het weer? Mijn vader lacht, “Moet je maar eens nadenken jongen” klinkt het achter mij. Ik pak enkele sneden casino wit uit de zak die hij vasthoudt en versnipper ze tussen mijn vingers waarna ik ze over de oppervlakte verspreid van de idyllische stroom. De korsten op het midden worden in sneltreinvaart meegezogen. Enkele korsten blijven hangen achter enkele waterplanten en verdwijnen in de luwte.

Een karperbek prikt door de oppervlakte en graast bliksemsnel een grote korst weg. Snel beaas ik mijn Longshank met een hoekje wit. De vis zwemt mee met de stroming maar blijft net onder de beschoeiing van de overkant hangen. Geduldig probeer ik een spoor van korstjes te gooien richting het midden van de beek. De vis apprecieert blijkbaar de korsten en begint steeds gulziger te azen. Geen korstje weet te ontsnappen. Met een lange haal laat ik mijn korstje te water tegen de beschoeiing. De vis hoort het korstje plonzen en zwemt recht naar mijn korstje toe. Ik wacht gespannen, mijn vader glundert, de wereld staat even stil. De vogels stoppen met fluiten, de stroom stroomt heel even niet meer..


Actief of passief.. de uitdaging was het onbekende

In slow motion zie ik de vis naar boven komen, Twee grote lippen proberen m'n stukje deeg te omsluiten. Door haar gulzigheid hapt ze mis. De actie gaat verder. Snel haal ik mijn natte korstje binnen, monteer een nieuwe korst en volg de vis die haastig opzoek is naar meer en meer. Wanneer ik haar links door het midden zie aankomen, werp ik de korst rechts op het midden. De stroming laat ik het werk doen. Langzaam wordt de afstand tussen de korst en de vis kleiner. Alles staat weer even stil. De omgeving lijkt heel even geïsoleerd te zijn van de rest van de wereld. Het geluid staat uit totdat een luide smak de stilte doorbreekt. De lijn spant strak.

De vis schiet snel naar rechts en probeert de takken op te zoeken. Rakelings ontwijkt ze een tak die het einde van de rit zou betekenen. Wat was het toch warm. Het zweet gutst van mijn voorhoofd. Nog heel even en ik ben natter dan de vis aan de andere kant van de lijn. De vis onderneemt nog enkele vluchtpogingen  waarna ze vermoeid richting het net koerst. Voor de kant geeft ze het op.       “ Het was ook gewoon te warm” moet ze gedacht hebben. Mijn vader schept de vis subtiel en samen brengen we haar naar een betere landplaats. “dat is een mooie vis Tim” spreekt mijn vader. “zeker weten pa en dat voor een kleine beek als dit!” antwoord ik. Na haar gewogen te hebben bekijken we samen de vis aandachtig. De schub die voor ons ligt is van een waanzinnige bouw. De schubben zijn als goud alleen die wond. Een grote wond op de flank heeft ervoor gezorgd dat de anders zo mooie lijn schubben uit verhouding is getrokken. De wond is al oud en tekent de vis. “het is net een puzzel waarvan de puzzelstukjes door elkaar liggen” stamel ik wanneer ik met een vinger over de schubben streel. Ik houd haar vast, de camera klikt. De zon schijnt fel, de temperatuur is nog steeds hoog. Ze staat vereeuwigd onder leiding van de zon. Ik laat haar het water inglijden waarna ze met lange maar zekere slagen weg zwemt. “Bedankt Puzzle” fluister ik haar na.


Tim van Zanten,

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.