Rainbow 2016: Het eiland (slot)

In deel 1 en 2 van dit artikel heb je al veel kunnen lezen van de wereldsessie die Richard de Klein vorig jaar beleefde op het Franse Rainbow. De koek was zeker nog niet op en in dit slot vertelt Richard verder tot een waanzinnige ontknoping. Veel leesplezier!

Drie van de vier hengels produceren nu regelmatig vis, maar één hengel, die ondiep ligt, levert nog niks op. Via Facebook zit ik te chatten met Kevin Garreth en dit is één van de meest ervaren Rainbow vissers. Kevin komt hier al 12 jaar en vist hier 6 weken per jaar. Hij heeft dus de nodige ervaring en kent ook vooral de eilandstek heel goed. Hij geeft mij als tip om één hengel aan de rechterkant van de stek te leggen waar een doorgang is naar stek 21. Het liefst zoek ik alles graag zelf uit omdat dit voor mij een onderdeel is van het vissen en mij meer voldoening geeft, maar als iemand met zoveel ervaring een tip geeft dan zou het stom zijn om daar niet naar te luisteren. Ik beslis daarom om mijn ondiepe hengel te verplaatsen naar deze stek. Als ik de stek ‘s avonds verken met de fishfinder snap ik waarom dit een mooie stek zou kunnen zijn. Er loopt een mooie smalle geul van 4 meter diep over onze stek naar stek 21 en passerende vis moet wel in de buurt van je aas komen.

Die nacht krijg ik om 2 uur al een aanbeet op deze hengel. De vis zwemt heel hard richting stek 21 en om te voorkomen dat ik hun lijnen onderschep moet ik maximale druk op de vis zetten. De vis zwemt vervolgens om een boom en ik hoor zijn staart aan de oppervlakte klappen. Om één of andere reden beslissen we dit keer samen in de boot achter de vis aan te gaan. Ik sta vervolgens vol enthousiasme te drillen in de boot maar achter mij hoor ik steeds iemand smeken of ik alsjeblieft gewoon kan gaan zitten, blijkbaar is dit boottochtje niet voor iedereen even relaxed. Als ik dan ook achterom kijk en hem in zijn onderbroek zie zitten terwijl hij zich vastklampt aan de boot en tussendoor ook nog probeert te sturen ga ik toch maar even zitten. We komen in de buurt van de vis en ik krijg de lijn uiteindelijk ook los van de boom. Omdat de vis aan de oppervlakte ligt beslis ik om de maximale druk er op te houden en de vis in één keer in het net te trekken. Gelukkig lukt dit en als ik in het net kijk zie ik een hele lange robuuste schub in het net liggen. Als we de vis wegen blijkt hij 27,5 kilo te wegen en is mijn tweede echt grote schub van de trip een feit. Ik stuur naar Kevin dat ik hem nog niet zo lang ken maar dat ik toch even wil zeggen dat ik nu al van hem hou, ik krijg niet direct de indruk dat de liefde wederzijds is maar dat zal nog wel even tijd nodig hebben.

Droge kleren hebben we niet meer
Droge kleren hebben we niet meer

Inmiddels begint het deze nacht eindelijk droog te worden maar ik heb geen droge kleren meer en mijn slaapzak is door de natte kleren ook zeiknat. Ik lig dan ook nog half wakker als Henry eindelijk weer op zijn verste hengel een aanbeet krijgt. Hij vaart naar zijn stek en als hij in de mist verdwijnt vertrekt gaat ook mijn verste hengel. Ik stap ook snel in mijn boot en vaar richting de vis. Na een korte dril ligt er weer een massieve zware vis in mijn net. De week begint voor mij inmiddels onvergetelijk te worden.

Henry met een mooie spiegel
Henry met een mooie spiegel

Als ik terug kom op de stek zie ik dat Henry er nog niet is. Door de dichte mist kan ik nog geen 20 meter ver kijken en ik zie Henry dan ook nergens. Ik heb er geen goed gevoel bij en beslis om toch langzaam naar zijn stek te varen. Het is de verre hengel en ik moet dus zo`n 250 meter door de dichte mist varen om op zijn stek te komen. Ik probeer de juiste kant op te varen en na een tijdje zie ik plotseling uit de mist een eiland opdoemen. Maar ik zie nog geen Henry en Rainbow kent heel veel eilanden dus ik heb ook geen idee of ik goed ben gevaren. Ik hoor verder ook niks en ik begin er dan ook een naar gevoel bij te krijgen. Als ik op gevoel nog een stuk opzij vaar hoor ik ineens wat takken breken en zie ik af en toe een lichtje. Ik vraag of het Henry is en ik krijg het verlossende antwoord maar zie het licht nu niet meer. Henry blijft praten zodat ik de juiste kant op kan varen. Als ik 10 meter bij hem vandaan ben kunnen we elkaar pas zien en zie ik Henry er verslagen bij zitten. De vis heeft zich vast gezwommen, de motor is ermee gestopt en ook de hoofdlamp heeft het begeven. Na het verspelen van de vissen van vanmorgen is bij Henry de koek even op. Ik pak zijn lijn en voel de vis nog trekken, maar na meerdere pogingen om de lijn los te krijgen blijkt deze zich uiteindelijk toch van de haak bevrijd te hebben. We krijgen de motor na een tijdje ook weer aan de praat en varen heel rustig weer terug naar de kant. Ik heb gisteren een achterlicht voor een fiets gekocht en vastgemaakt aan een banckstick. Ik ben hier nu erg blij mee want het enige wat we zien is dat rode lampje en we varen heel rustig die kant op zonder onze andere lijnen op te pikken met de motor. Bij de kant aangekomen gooit Henry zijn hengel aan de kant en kruipt in zijn bed.

Wat een vis!
Wat een vis!

De volgende ochtend blijft het eerst rustig maar aan het einde van de ochtend krijg ik een beuk op mijn dichtstbijzijnde geulhengel. Ik vaar snel richting de vis maar deze vis gaat met een enorme vaart richting de eilandjes waar Henry gisteren een vis verspeelde. Ik besluit daarom wat meer druk te zetten, maar de vis weet heel goed waar hij heen wil en is niet van plan om mij zijn weg te laten beïnvloeden. Ik heb dan ook geen andere keuze en vaar dan maar zo snel mogelijk richting de vis. Als ik boven de vis kom is de lijn nog vrij van de obstakels maar zit ik wel precies boven de plek waar Henry vast kwam te zitten en ik voel  de lijn ook regelmatig even haperen. Ik zet nu volle druk op de vis om hem van de bodem te krijgen, dit lukt heel erg langzaam en als de vis bijna aan de oppervlakte is zie ik hem weer draaien en de diepte weer in gaan. Ik zag de vis heel even maar ik kon duidelijk zien dat dit een schubkarper van een enorm formaat was. Ik heb dan ook niks in te brengen als hij de diepte weer in gaat maar vanwege het obstakel op de bodem heb ik geen andere keuze dan de druk maximaal te blijven opvoeren. De slip staat nu nagenoeg dicht en de vis trekt mij en boot 360 graden in het rond om weer recht boven het obstakel te eindigen. Ik weet zeker dat ik iets bijzonders aan de lijn heb maar ben er nog lang niet zeker van dat dit goed gaat aflopen. Mijn hart heeft het ritme van een goeie hardcoreplaat aangenomen en ik vraag nu het uiterste van mijn onderlijn, de haak, de vis en de hengel, alles zal nu moeten kloppen om dit tot een goed einde te brengen. De vis blijft maar rondjes zwemmen en heel langzaam krijg ik hem dan omhoog, maar als hij een meter onder de oppervlakte is gooit hij alles in de strijd om weer de diepte in te gaan. De slip staat nu dicht dus hier pakt hij geen lijn meer van, maar als hij zo de diepte in duikt moet ik wel meebewegen met de hengel om de ergste klappen op te vangen. Op een gegeven moment probeert hij van mij af te zwemmen waardoor hij door de tegendruk langzaam naar de oppervlakte komt en ik zijn kop richting de boot kan trekken, als dit lukt trek ik door en op hoop van zegen probeer ik hem in het net te krijgen, tot mijn verbazing lukt dit ook. Ik trek het net naast de boot omhoog en als de vis zich op zijn flank laat rollen zie ik vol ongeloof een enorme schubkarper. Ik kan een schreeuw van blijdschap niet onderdrukken, ik was al enorm blij met de vissen die ik tot nu toe had gevangen maar deze vis slaat alles. Het is een schub zoals een schub volgens mij hoort te zijn en na het wegen blijkt deze ook nog eens ruim over de 30 kilo te gaan! Na de nodige foto`s laten we de vis weer zwemmen en ontkurken we een fles champagne.

De rest van de laatste dag beleef ik in een roes en vang nog een paar mooie vissen. Het is mooi om deze bijzondere week samen met Henry te beleven en ondanks dat hij wat tegenslagen heeft gehad merk ik dat hij het mij toch heel erg gunt en dit is één van de belangrijkste dingen om zelf ook echt van zo`n week te kunnen genieten. In de laatste nacht vang ik nog twee mooie vissen. Omdat we om half tien de stek leeg moeten hebben laat ik de hengels aan de kant en staan we vroeg op. Als ik bij de opkomende zon een kop thee drink sluit de week zich in stijl af met een aanbeet op de dichtstbijzijnde hengel en vang ik nog een schitterende two tone schub.

Een mooie two tone als afsluiter van een waanzinnige sessie
Een mooie two tone als afsluiter van een waanzinnige sessie

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.