Oli Davies - Rainbow (slot)

De afgelopen weken kon je in deel 1 en 2 van 'Rainbow' al lezen over de eerste sessie van Oli Davies op Lac de Curton in Frankrijk. In dit afsluitende deel lees je hoe de sessie verder verliep, met enkele mooie vangsten en een enorme domper voor Oli. 

Ik besloot de twee hengels pas de volgende ochtend weer uit te varen en dat bleek een goede beslissing. Ik werd namelijk vroeg wakker door een terugzakker op de hengel achter het eiland. Toen ik mijn kleine Petzl aanklikte keek ik op tegen een muur van ijskoude mist. Ik aarzelde want ik wilde niet blind met de boot het water op. Gelukkig had ik een goedkope hoofdlamp met schijnwerper gekocht die ik snel even uit de bivvy kon pakken. De krachtige lichtstraal sneed door de mist en de reflecterende tape op de takken lichtte op als de ogen van een kat in het donker. Nu ik de tape zag kon ik navigeren en mijn weg terugvinden. Ik besloot er voor te gaan, sprong de boot in en voer de mist in. De opluchting was groot toen ik langs het eiland voer en in het licht van de koplamp de fles zag stuiteren. Ook deze vis zwom niet ver van de plek waar ik hem had gehaakt, hij zwom een beetje heen en weer de geul. Toen ik boven de vis kwam en hem naar de oppervlakte trok zag ik de vis kort onder de boot doorschieten. Ik zag dat het weer een brede schub was en hij had er wel zin in. Hij bleef onder de boot zwemmen en liet de boot rondjes draaien. De grote haak kwam er echter niet uit en al snel voer ik terug naar de stek met een nieuwe prijs in mijn net, een schub die ik rond de 50lb schatte!

Wat een vis!
Wat een vis!

Het duurde nog slecht twee uur voor het licht werd en daarom bewaarde ik de vis tijdelijk en kroop zelf in de slaapzak om even op te warmen. Het duurde een tijd voor de mist optrok. Het was koud en de damp zorgde ervoor dat mijn cameralens steeds besloeg, waardoor de fotosessie iets vertraging opliep. Toen het moment daar was bleek dat ik me behoorlijk had vergist in het formaat. De vis was veel groter en naald van de unster stopte op 59lb en 14oz! Als ik hem direct had gewogen was hij misschien wel boven de 60lb uitgekomen, maar daar ging ik me zeker niet druk om maken. Een grote karper is nu eenmaal een grote karper, ongeacht het gewicht. En deze was echt groot en prachtig, met een perfect schubbenkleed en een ongehavende bek. Het waren een paar fantastische uren en ik had nu nog maar één hengel in liggen.

Crowy met een prachtige veertiger
Crowy met een prachtige veertiger

De daaropvolgende 36 uur was het stil bij mij, maar Simon ving ook zijn eerste vissen en daar waren we allebei blij mee. Het waren kleinere vissen en niet het slag waarvoor je naar Rainbow komt, maar hij zou in ieder geval niet meer blanken en er was nog genoeg tijd voor een grote vis. Het zou pas de volgende dag zijn dat hij een betere vis ving in de vorm van een 41lb schubkarper en daarna direct een middertiger. De namiddagen bleken erg productief te zijn.

Een handgemaakt attribuut om de lijn vrij te krijgen uit een verzonken boom
Een handgemaakt attribuut om de lijn vrij te krijgen uit een verzonken boom

Ook ik slaagde er in om een extra aanbeet te krijgen, afkomstig van de azende vissen voor de visstek. Vanuit het niets kreeg ik een keiharde run. Hoewel de vis kort onder de kant werd gehaakt, wist hij binnen no-time een obstakel te bereiken en zich vast te zwemmen. Op de visvinder zag ik een soort boom onder water staan aan de zijkant van een talud. Die had ik nog niet eerder gezien, maar de vis kende hem overduidelijk wel! Vanuit de boot probeerde ik de lijn uit alle hoeken los te krijgen, maar uiteindelijk kreeg ik alleen de rig boven water, zonder vis. Toch kregen we gemiddeld twee keer zoveel aanbeten als waar we vooraf op haddden gehoopt. Gezien het aantal springende vissen in de donkere uren leek er veel vis in ons gebied te zitten, meer dan tijdens de eerste dagen!

Crowy landt een flinke schubkarper
Crowy landt een flinke schubkarper

De hengel in de obstakelrijke doorgang irriteerde me. Hij lag er al vier dagen zonder actie en het voelde als een gemiste kans. Ik besloot hem voor het donker in te halen en te verplaatsen naar een geultje vóór de eilanden waar ik al overheen viste. Ik had daar een vis zien draaien en er waren regelmatig bruisplekken te zien. In de vroege uurtjes kreeg ik een terugzakker op die hengel. In het licht van de koplamp zag ik de fles op en neer deinen. Omdat er drie plateau’s tussen mij en de vis lagen besloot ik de boot in te gaan om mijn ‘prijs’ op te halen. Het zou mijn kleinste vis van de trip zijn, een schub van 28lb, maar het was weer een aanbeet die voortkwam uit het bevissen van bruisplekken en daardoor kreeg ik meer vertrouwen in mijn eigen aanpak en instinct. Het bleken hier toch ook maar gewone karpers te zijn!

Een flinke voorslag was nodig om de obstakels tegen te gaan
Een flinke voorslag was nodig om de obstakels tegen te gaan

Inmiddels begon ik aardig te wennen aan de Rainbow routine. Na mijn ongeduldigheid van de eerste dagen vond ik het nu wel lekker om op de stek te vertoeven. Dagelijks ging ik ook naar het clubhuis om de accu’s te laden. Ik wilde nooit te lang van de stek zijn, maar ik stopte iedere dag even bij stek 1 en 2 om te buurten bij JJ en Gooey. Ik had ze niet eerder ontmoet, maar het klikte. Het buurten bevatte o.a. bier drinken en veel flauwe humor, afkomstig van dit koppel vaste Rainbow bezoekers. Het uitzicht vanaf hun stek was één van mijn meest favoriete locaties langs het water. Jongens als JJ en Gooey zijn een voorbeeld van het kameraadschap tussen vissers op Rainbow.

Ondanks het feit dat er vissers uit heel Engeland vissen, samen met vissers uit Nederland, Frankrijk, België, Duitsland en Denemarken, hadden we allemaal dezelfde missie en dromen. Iedereen die ik er ontmoette was enorm aardig, waardoor de plek nog nét even iets specialer werd. Zoals een syndicaat boven een day ticket water. Ik begon nu in te zien waarom iedereen zo verslaafd raakt aan Rainbow.

Tale of friendship
Tale of friendship

De laatste twee dagen waren erg stil voor mij, maar ik vermaakte me met de camera terwijl Crowy een serie aanbeten kreeg. Zijn grootste vis was een mid veertiger schubkarper en we hoopten allebei dat hij nog één van de echte bakken zou vangen waar we hier voor waren.

We hadden tot dusver relatief weinig nachtelijke aanbeten gehad gedurende de week, maar je zult net zien dat de laatste nacht (waarin we de slaap echt nodig hadden) anders verliep. Zo actief waren de vissen deze week nog niet eerder geweest en er sprongen reusachtige vissen. Af en toe werd er zoveel water verplaatst door een sprong dat mijn nekharen er van overeind gingen staan. Ik wist gewoon dat ik nog een aanbeet zou krijgen en daardoor bleef ik lang wakker, ondanks mijn behoefte aan slaap. Kort na middernacht kreeg ik een terugzakker op de hengel voor het eiland. Ik sprong direct in de boot, maar deze vis bleef niet op de plek zoals de anderen. Ik zag de fles naar links getrokken worden, richting de oever. Toen ik eenmaal bij de vis kwam had hij zich vastgezwommen in de kant. Enorme kolken maakten duidelijk dat de vis er nog aan zat. Ik probeerde de vis omhoog te krijgen en in het licht van de koplamp zag ik een enorm silhouet van een schubkarper, maar hij kon niet verder. De lijn zat rond een klein takje gedraaid dat aan de oever vast zat. Ik liet de vis weer afzinken en probeerde hem los te krijgen. Ik kwam er niet achter hoe de lijn rond de tak gedraaid zat en besloot om maar te proberen hem te landen.

Het uitzicht vanaf stek 1 en 2 was prachtig
Het uitzicht vanaf stek 1 en 2 was prachtig

Ik trok de vis opnieuw omhoog en probeerde het net eronder te krijgen. Ik kreeg het net wel in positie, maar het takje zorgde ervoor dat ik niet bij de vis kwam. Ik probeerde het ruim twee minuten terwijl de reusachtige schubkarper vlak bij het net lag. Ik zag een aantal beschadigde schubben op zijn rug en een enorme ruwe staart. Plotseling sloeg de vis bijna dubbel, waarmee hij eindelijk zijn kracht gebruikte. Dat was het einde van de dril. De vis was los. Hij gleed over de rand van het net, maar aan de verkeerde kant. In een reflex probeerde ik het net er nog onder te steken, waarbij ik nog het begin van de staart kon raken, maar het was over. Het monster was weg, gezonken in de diepte. Mijn haakmaat 2 was uitgebogen onder het geweld. Ik haalde mijn rig binnen en zat in de boot voor me uit te staren.

Het is handig om reservematerialen in de boot te leggen, zodat je niet terug hoeft naar de kant

Ik probeerde te slapen maar dat lukte niet met het beeld van de verspeelde vis in mijn hoofd. Ook Simon kreeg enkele aanbeten in de vroege uurtjes. De eerste werd vanuit de boot al direct teruggezet, maar de tweede was een stuk groter. Hij keerde terug met een grijns op zijn gezicht en een enorme schub in zijn net. Dit was waar we voor kwamen, weer een Rainbow kanjer! Een schub van 62lb. Ik was enorm blij voor hem, maar nu ik deze vis in het net zag kon ik het niet helpen om terug te denken aan de verspeelde vis. Dat was waarschijnlijk wel een 70er, als hij niet groter was! Ik kreeg rond 4 uur ’s ochtends nog een aanbeet om het leed te verzachten. Een woeste schub van 37lb zorgde ervoor dat we allebei nagenoeg geen slaap hadden gekregen, maar wel nat en stinkend naar karper huiswaarts zouden keren.

Mijn laatste vis van de sessie
Mijn laatste vis van de sessie

Toen ik arriveerde aan Rainbow ging ik er vanuit dat het mijn enige trip naar dit water zou zijn. Er zijn immers zoveel mooie plaatsen om te bezoeken en veel te weinig tijd. Ik had niet verwacht dat ik na een week niet wilde vertrekken en langer zou willen blijven, zeker na mijn ontmoeting met die monstervis. De Rainbow vibe is werkelijk verslavend en ik wist meteen dat ik terug zou moeten komen om de rekening te vereffenen. Tot november 2018!

Benieuwd naar de video van deze sessie? Bekijk dan zeker de onderstaande beelden.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.