Soms zit het mee, vaak niet (2)

Na dat kansloze weekend sprak ik weer met André af. Hij liet mij ooit foto’s zien van prachtige vissen. Na de vraag waar hij deze vissen had gevangen antwoordde hij nogal verrassend. Op een plas waar ik als 15 jarige mijn ene na het andere persoonlijk record verbrak. Wat grappig. Hier zou ik na bijna 30 jaar wel weer eens een lijntje nat willen maken. Zo gezegd zo gedaan. Het zou best een mooie dag worden dus toen ik Cyn vroeg of ze ook een nachtje mee wilde vissen reageerde ze positief. Gezellig. Kon ze mooi voor ons koffie zetten haha. Ik ontmoette Dré ’s morgens nadat ik al wat info had vergaard van één van jongens die er al een nachtje op hadden zitten. Ze meldden niet veel goeds. Ze hadden er samen maar één en normaal hebben ze er toch minimaal vijf. Volgens hun kwam het door de buren aan de overkant en ik dacht dat ze daar best gelijk in konden hebben. Aan de overkant stonden drie tenten en dus minimaal 6 hengels opgesteld. Rechts van hun stek stond nog een tentje en links van hun ook. Drukke boel daar dus. Toen André arriveerde twijfelden we of wel konden gaan zitten. Ik wees naar de totaal andere kant van water. Het leek er op dat daar niemand zat.

De zigs werden in orde gemaakt
De zigs werden in orde gemaakt

We reden met de auto naar de andere kant van de plas om daar eens te gaan kijken. Tot onze verbazing was dit hele gedeelte vrij van vissers. Waarom gaan al die mannen toch bij elkaar op schoot zitten terwijl er plek zat is?! Toen we het water beter inspecteerden stootte ik André aan. Kijk tan!!! Dáár!! Hele groepen karpers lagen zowel links als rechts in het opkomende zonnetje in de ondiepe baaitjes. Ik zag zelfs een witte koi zwemmen. We hoefden niets meer te zeggen. Hier gingen we zitten! Snel haalden we alle zooi uit de auto. André was allang klaar toen ik nog steeds mijn hengels in orde moest maken. Ik heb nieuwe molens gekocht en op drie spoelen heb ik gevlochten lijn. De andere drie een fluoro lijn. Dit had ik bewust gedaan in verband met het vissen met de zig rig. en deze zou ik hier zeker gaan inzetten. De vissen cruiseten lekker hoog door de waterlagen en dus had ik het idee dat dit nog wel eens succesvol kon worden. Dré legde beide hengels op de bodem en ik dus met de zigs. Toen ik eindelijk klaar was met de hengels en de zigs op hun plaatsen lagen kon ik beginnen met de beide brolly's, stretchers, slaapzakken etc. Toen dat na een tijdje ook allemaal klaar was, vraag ik me onder het genot van een bakkie af waarom we nog geen beet hadden gehad? Toen we hier aankwamen en al die vis in de buurt zagen hadden we goed wel goede hoop gekregen. Hadden ze ons gezien? Maakten we te veel lawaai?

Run!
Run!

Feit was dat ze er nog wel waren, alleen ietsje verderop. En links en rechts zagen we af en toe ook nog wel wat draaien en springen, Het vertrouwen dat we in het begin hadden, smolt als sneeuw voor de zon. Rond een uur of drie ‘s middags kwamen er twee gasten vragen of het al wat was én waar we lagen te vissen. Ik vertelde ze dat ik met één hengel best een eind uit de kant lag over een zandbank die ik kon aanwijzen. “Hmm, daar wilden wij eigenlijk gaan zitten maar dat gaat hem dus niet worden.” Ze gingen weer en wensten ons een goede vangst. Ondertussen zag ik al een keer of drie een grote vis in de rechter hoek over een zandplaat schuiven. Ik besloot een zig rig binnen te draaien en er een chod aan te knopen. Deze hengel liep ik voorzichtig uit door het water. Onder de takken en overhangende struiken door richting de betreffende ondiepe plaat. Een onderhands worpje liet de chod mooi midden op de plaat belanden en ik zorgde dat de lijn mooi naar de bodem zakte. Na een kwartier kwamen er wéér twee jongens vragen waar we lagen. Zelfde verhaal, maar zij vroegen of ze dan vanaf die stek rechts waar ik mijn zig had liggen mochten vissen. Ik antwoordde dat ik dat liever niet had omdat zij dan onze hele stek zouden afblokken. Daarbij zouden de lijnen bij een aanbeet weleens verstrikt kunnen raken. “Ow ok.”

Het voelt goed om weer vis op de mat te hebben
Het voelt goed om weer vis op de mat te hebben

Een beetje teleurgesteld gingen ze weer weg, maar een eindje verderop besloten ze hardop met elkaar te gaan discussiëren zodat wij ze ook konden horen. Het leek erop of dat nu juist ook de bedoeling was. Maar op dat moment knalde de chod rig er als een malle vandoor! Ik blokte in alle hevigheid de vis die naar de takken verderop wilde zwemmen. Dit lukte hem gelukkig niet en zo zwom de vis mooi richting het midden van het water. Ondertussen merkte ik dat de twee heren hun auto iets verderop hadden neergezet en hun spullen op een trolley aan het leggen waren. Toen ik na 13 minuten drillen (Cynthia filmde het) een mooie dikke vis in het landingsnet trok, zag ik tot mijn afgrijzen dat de heren tóch op “mijn“ stek plaats namen en doodleuk hun lijnen over die van mij heen vaarden. Ze lieten ons zodoende nog maar 50 meter over om te vissen en blokten ons dus compleet af. Cynthia hoorde ons mopperen en wilde er wel even heen gaan om… ik zei: Uh! Koest! Af! In de mand haha.. Die jongens mochten daar, ondanks dat ze respectloos bezig waren, gewoon gaan zitten. Ik had het nog niet gezegd toen één van hun hengels al afliep… Ja hoor, wij zaten hier braaf te wachten tot de vissen weer terug zouden keren naar onze zone en zij vangen binnen 10 minuten een vis. Toen de één als een malle die vis binnen stond te takelen, kon die ander ook gelijk aan de bak, want ook de tweede hengel liep af. Een dubbelrun binnen een kwartier! Ik zag het stoom nog net niet bij André uit zijn oren komen, maar ik snapte heel goed dat hij hiervan baalde als een stekker. Toen ook vis nummer twee al na 3 minuten (!) lag gooiden ze er nog even een irritante high five uit. Ja jongens… gefeliciteerd met het afromen van mijn stek.

Deze pakken ze me niet af

Je kunt je vast voorstellen dat we er flink de pest in hadden toen de jongens een kwartier later ook hun derde run kregen. We besloten de barbecue maar aan te steken en ons te troosten met een paar lekkere stukken vlees. Hoe lekker het vlees ook was, het smaakte ons toch niet heel erg. Ik bleef maar positief inpraten op Dré. Onze tijd zou nog wel komen kerel. De vissen zouden hun weg naar onze stekken wel weer vinden, we hadden immers gezien dat zij hooguit 20 boilies per stek hadden gevoerd. En op de manier hoe haha, we hadden de tranen in de ogen van het lachen. Eén van de gasten kreeg het werpen met de pijp maar niet onder controle. De boilies knalden keer op keer voor zijn voeten in het water. Hilarisch. Ik was dus nog best wel positief over het feit dat de vissen ons voer wel moesten vinden en verder zouden zoeken naar meer. De nacht ging in en helaas kreeg ik geen gelijk. Aan de verre overkant vingen de twee mannen waar ik mee had gesproken, en die tot nog toe maar 1 vis hadden, zich die nacht helemaal een ongeluk. Zeven runs hadden ze! Ook onze twee “vrienden”, die vanaf hun kant naar rechts visten en daarmee in de zelfde area als de mannen aan de overkant, kregen nog iets van drie runs. Bij ons bleef het stil. Nou ja, op één hengel van André na die op 3.5 meter diepte in een soort kuil lag die ik met de dieptemeter had gevonden. Om het uur liep hij af met een enorme brasem er aan.

Na het zwemmen kan ik André bijstaan met het landen
Na het zwemmen kan ik André bijstaan met het landen

Tot een uur of half zes. We lagen nog geen half uur na de vierde brasem op onze stretchers, toen weer zo’n halve brasembeet ons wekte. Ik dacht nog bij mijzelf: Dré… bekijk het maar. Je gooit hem nu maar lekker zelf in, ik ben kapot. Tot hij opeens zei dat het een karper was. Ineens was ik klaar wakker en stond in mijn onderbroek naast hem (ik had mijn broek uitgedaan want dat was véél te warm in de slaapzak). Snel maakte ik nog even op André’s verzoek een foto van hem van zijn dril in het ochtendlicht en daarna kwam ik naast hem staan. “Hij doet mooi rustig aan Tom.” Nou doe maar kalm aan dan, hij komt vanzelf wel. “Tom... volgens mij zit hij vast man.” Huh? Dat kon haast niet midden in de schone baai, daar staat hooguit anderhalve meter water boven het schone witte zand…

Een goed gevulde mat

Hij bleek toch vast te zitten en goed ook. Ik twijfelde niet en vroeg aan Dré of hij het goed vond dat ik helemaal naar links zou lopen om vanaf de andere kant te kijken of er dan misschien beweging in zat. Hij gaf mij de hengel en wenste me succes. Ik kon mooi kniediep langs de kant om de vastgezwommen vis lopen komen tot 180 graden aan de andere kant, maar nog altijd zat er geen beweging in. Ik besloot er maar heen te waden, wat kon mij het schelen. Ik deed mijn shirt uit en liep naar de plek waar de lijn het water in ging. Ik kon tot heel dicht naderen, maar kwam denk ik net een paar meter te kort. Het water stond aan mijn kin en ik kon zo niets meer doen met de hengel. Dus ik wandelde naar rechts waar Dré op de kant stond te wachten en gaf hem de hengel. Ik vroeg hem niet meer te trekken maar de lijn onder lichte spanning te houden. Ik pikte de lijn op en wandelde weer terug. Toen ik er vlakbij was moest ik het laatste stukje zwemmen en ineens zag ik het lood boven komen en voelde ik een ruk. Daarna zag ik een kolk en een rugvin! Ik schreeuwde naar Dré dat hij er nog aan zat en zwom weer terug tot ik kon lopen. Dré was inmiddels het gevecht weer aangegaan en door het tumult was ook Cynthia wakker geworden. Ze kwam nieuwsgierig kijken en begon ook deze dril te filmen. Zo legde ze vast hoe André na een bizar lange dril een welgemeende “Yes!!” door de lucht schreeuwde. Ik meende serieus dat het niet zo’n hele grote vis was, maar het bleek toch wel een behoorlijke bak te zijn. Bovendien eentje met een uitzonderlijk gave bek voor dit water.

Zo sloten we toch allebei onze blanksessies af door een paar heerlijke vangsten en momenten om nooit te vergeten!

Een beste bak voor André

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.