't Kanaalke

Diep in mijn slaap hoor ik ergens een harde piep. Even slaapdronken schrik ik op en vlieg mijn tent uit. Ik zie mijn hengel krom staan en het scheelt niet veel of hij ligt van de beetmelder. Snel pak ik hem op en spring in de boot, op zoek naar de vis die een baan tussen de lelies heeft weten te vinden. Bewapend met hengel, schepnet en enkele peddel ga ik richting vis. Wat een heerlijk gevoel als je met het eerste ochtendlicht en dauw op het water in een boot kan zitten met een kromme hengel. Dit weekend vis ik op 'T Kanaalke in België, een water dat een aantal jaar geleden is opgekocht en opgeknapt door Gills & Scales. Aan de overkant ligt een mooi lelieveld waar ik overdag een hoop vissen tussen heb zien liggen zonnen. Normaal gezien ben ik geen voorstander van het opzoeken van problemen maar op dit water (mocht je wat willen vangen) moet je volgens de eigenaar je aas tussen de lelies droppen. Vis je er voor, zal het een stuk lastiger worden vis op de kant te krijgen. Dit advies en het feit dat ik veel vissen tussen de lelies heb gespot hakt voor mij de knoop door, ik ga zo visvriendelijk mogelijk te werk door geen voorslag te gebruiken en een schuiflood in te zetten zodat bij lijnbreuk de vis het lood meteen verliest.


't Kanaalke

Mijn kameraad en tevens mijn schoonvader is mee op stap om eens een inkijk te krijgen op mijn toch voor buitenstaanders vreemde hobby. Hij begon direct te vragen waarom ik in vredesnaam de hele auto volprop met visspullen, er is haast geen plek meer voor de boodschappen hoor ik hem mompelen. Na een flinke vertraging door files komen we aan op de bestemming. Er is niemand thuis dus we besluiten vast door te rijden naar de stek om vast te beginnen met het tentenkamp. Na ongeveer een half uurtje komt de eigenaar met de carp care spullen en de peddel en sleutel voor de boot. Eerst even een hap nasi naar binnen en voor het donker volgt een bodeminspectie en gaan de rigs te water.


Een mooie schub

Tussen de lelies is de grond vrij hard maar stinkt echt naar blubber. Ik anticipeer hierop door mijn aas zwevend van de bodem af te presenteren. Het is een voor mij nog onbekend water en wil daarom mijn twee hengels gevarieerd gebruiken, één met partikels en één met boilies. De partikelhengel wordt voorzien van twee tijgernoten met een stukje kurk om de boel net te laten zweven en bijgevoerd met hennep-boekweit en drie kleuren mais. De boiliehengel wordt aangeboden als halve snowman van krill smaak. Omdat krill poeder een drijvende werking heeft hebben deze boilies niet veel pop-up nodig voor een zwevende presentatie, hierbij worden rondom hele en halve boilies gevoerd. Ik vaar mijn lijnen uit zodat ik er zeker van ben dat ik op de juiste plek lig. Met mijn lood doe ik een laatste bodemcheck en vaar rustig terug naar de bivvy. We drinken samen nog een biertje en besluiten dan onze slaapzakken op te zoeken.


De snowman in actie

Overdag is het erg warm en de vissen verschuilen zich allemaal in een hoek bij de laatste stek. Hier schijnt de zon op het water en hebben de vissen een groot leliebed om zich in te verstoppen. Het lijkt er hier en daar op dat enkele vissen al zijn begonnen aan de paai. Na een rustig verlopen middag zorg ik tijdens de eerste schemer dat mijn onderlijnen voorzien zijn van vers aas en weer op hun plek gedropt worden. Ik heb een derde stek aangevoerd en besluit deze te bevissen met mijn rechterhengel. Vlak voor het moment dat we willen gaan slapen vertrekt weer de linker hengel, voorzien van de snowman. Deze keer weet ik de vis direct uit de lelies te krijgen en dril hem af op open water. Hij maakt gebruik van de diepere stukken en mijn bootje draait verschillende rondjes. Eenmaal moegestreden zie ik de flank van een guitig spiegeltje in het net verdwijnen. Nummer twee is binnen, een euforisch gevoel omdat het bij de andere stekken om mij heen alleen nog maar stil is gebleven. Na wat foto’s gaat de vis weer terug en vaar ik voor het slapen gaan nog eenmaal mijn lijn uit.

Piep! Het is weer een ontwaking uit een verre droom. Omdat ik met mijn slip potdicht vis heb ik een enkele piep nodig om binnen vijf seconden met hengel en schepnet in de boot te springen. Mijn rechterhengel is vertrokken en de tijgernoten blijken dan toch hun werk weer te hebben gedaan. Ook deze vis weet zich te verstoppen in de lelies, maar omdat het nog vroeg in het seizoen is snijd mijn lijn hier gemakkelijk doorheen. De vist probeert nog het open water te gebruiken maar er is geen ontkomen meer aan. De vis geeft zich gewonnen en ik schuif ik het net onder hem door. Het blijkt een gave schub te zijn, een type vis die niet super veel voorkomt in dit water. Voor mij een kers op de taart. Na het wekken van mijn schoonvader schieten we nog wat foto’s van deze vis en zien we op de weer-app dat het binnen een uur flink zal gaan regenen. We ruimen de spullen op en rijden op ons gemak terug naar huis. Het was een erg leuke sessie waarin het toch hard werken was voor een aanbeet (ondanks de omschrijving een ‘runwater’te zijn). ‘T Kanaalke is van alle gemakken voorzien, mooie natuur en erg mooie vissen, het roeibootje is dan ook een leuke bijkomstigheid en een extra hulpmiddel voor het verkennen van het water en het veilig landen van een vis.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.